راهنمای کامل تقدیس ۲۱ روزه
بهروزرسانی: ۱۶ سپتامبر
خوش آمدید!
اول از همه، تبریک میگویم. این واقعیت که شما این را میخوانید، نارضایتی مقدسی را در درون شما نشان میدهد - فریادی برای تغییر و احیا، و قلبی که از عشق به عیسی، کلیسای او، شهر شما و ملت شما میسوزد. همچنین چیزی نادر و قدرتمند را آشکار میکند: تمایل به اطاعت از کلام خدا و اقدام در زمانی بسیار ضروری. شما یکی از کسانی هستید که از بیتفاوتی در حالی که تاریکی پیش میرود، امتناع میورزید - شما تصمیم میگیرید که واکنش نشان دهید.
یک الگو
کتاب مقدس و تاریخ یک چیز را روشن میکنند: تنها کسی که واقعاً میتواند یک شخص، یک خانواده، یک کلیسا، یک شهر یا یک ملت را متحول کند - و آن را از نابودی حفظ کند - همان کسی است که احیا را شعلهور میکند: عیسی مسیح. در حالی که بسیاری منتظرند تا خدا احیا و تغییر را به ارمغان بیاورد، او ما را به پاسخ دادن فرا میخواند. او به دنبال بازماندگانی است که مایل به قیام، توبه و آماده کردن راه برای کار دگرگونکنندهای باشند که او میخواهد آزاد کند.
بنیادها
قبل از اینکه به جنبههای عملی و لجستیکی این زمان تقدیس بپردازیم، باید درک کنیم که چرا اینقدر مهم است. ما به یک پایه محکم و مبتنی بر کتاب مقدس برای آنچه که قرار است انجام دهیم - و برای آنچه که معتقدیم خدا انجام خواهد داد - نیاز داریم.
چه انتظاری باید داشت
هدف از این مطالب، کمک به ما در اطاعت از کلام، توبه، احیا، بازگشت به عشق نخستین خود و آماده کردن کلیسا برای تبدیل شدن به مکانی برای حضور خدا (افسسیان ۲:۲۲) است، تا جلال و حیات او آشکار شود و منجر به نجات گمشدگان و دگرگونی جوامع ما گردد. این امر لزوماً مستلزم رعایت اصول معنوی مانند دعا، عبادت، روزه، وحدت، آشتی، توبه، بخشش، جستجوی تقدس و شفا - عاطفی، معنوی و جسمی - است.
این زمان تقدیس به خداوند، که در اتحاد با برادران و خواهرانمان انجام میشود، هم شخصی و هم جمعی است. همانطور که در حضور خداوند وقت میگذرانیم، اشتیاق ما برای حضور او افزایش مییابد! اگر عطش خود را برای خدا بازیابیم و با فروتنی و پارسایی به سوی او بازگردیم، او به شکلی ملموس به ما نزدیک خواهد شد. همانطور که حضور و واقعیت عیسی در میان ما ملموس میشود، او به ما زندگی میبخشد و ما را در رسیدن به گمشدگان و دگرگون کردن جوامع، شهرها و ملتهایمان مؤثر میسازد.
اگر در این مطالب چیزی وجود دارد که ممکن است کاملاً با آن موافق نباشید - از نظر اعتقادی یا غیره - از شما صمیمانه درخواست میکنیم که به دلیل این اختلافات، کل پیام را رد نکنید یا از مشارکت در آن خودداری نکنید. در این دوران حساس، اتحاد تحت رهبری مسیح بیش از هر زمان دیگری حیاتی است. ما پذیرای گفتگو هستیم و از شما دعوت میکنیم در صورت بروز هرگونه سوال یا نگرانی با ما تماس بگیرید. ما متعهد به فروتنی و آموزشپذیر ماندن هستیم و همیشه آرزو داریم قلبهایمان را با حقیقت کلام خدا همسو کنیم.
انتظارات
اگر شروع به تمرین آموختههایتان در اینجا کنید، موارد زیر را انجام خواهید داد:
شروع به از بین بردن موانع معنوی کنید که شما را از تجربه عشق و حضور پدر باز داشته است - و در مسیر خود با او به سطح عمیقتری وارد شوید.
شاهد موفقیتهای بزرگتری در دعا باشید و شاهد پاسخ خداوند باشید - گاهی اوقات حتی بلافاصله.
خانواده، کلیسا و شهر خود را به سوی یک تجربه واقعی از احیا و بازسازی هدایت کنید.
این مطالب به گونهای تهیه شدهاند که واضح، جامع و کاربردی باشند. آیات ذکر شده فهرست کاملی نیستند، بلکه نمونهای قدرتمند از آیات هستند - هر یک به اصول کلیدی کتاب مقدس اشاره دارند که خداوند در این زمان بر آنها تأکید میکند. اکیداً توصیه میکنیم که هر متن را به طور کامل و در متن آن بخوانید و اجازه دهید روحالقدس شخصاً با شما صحبت کند.
مهمتر از همه، این مطالب باید مانند آینهای عمل کنند. همانطور که میخوانید، همه چیز را مخفیانه در حضور خداوند بیاورید. بگذارید او قلب شما را تفتیش کند. همانطور که داوود انجام داد، از او دعوت کنید تا هر چیزی را که در شما او را غمگین میکند، آشکار کند (مزمور ۱۳٩: ۲۳-۲۴). و یک هشدار: اگر این فکر به ذهنتان خطور کرد - "فلانی واقعاً باید این را بخواند" - دست نگه دارید. بگذارید روح القدس ابتدا با شما و با تختهای که در چشم خودتان است، برخورد کند. اگر هر یک از گناهان یا زمینههای سازش ذکر شده در اینجا را در زندگی خود تشخیص دادید، درنگ نکنید. اکنون زمان توبه شماست.
راهنمای روزانه
این مطلبی نیست که باید یکجا خوانده شود. این یک فرآیند ۲۱ روزه است که طی آن پدر، توسط روح القدس، روز به روز در قلب شما کار خواهد کرد. به همین دلیل، ما شما را تشویق میکنیم که از قبل آن را نخوانید، زیرا این کار تأثیر آن را کاهش میدهد.
روز مربوطه را به آرامی بخوانید. از خواندن روز بعد از قبل خودداری کنید. دعاها را با صدای بلند بخوانید و به توبه برای هر آنچه پدر آشکار میکند ادامه دهید. پس از توبه شخصی، با قلبی پاک در شکاف بایستید و از پدر بخواهید که کلیسای خود را از همان گناهان ببخشد و پاک کند. سپس کتاب مقدس را بر خود، خانوادهتان، کلیسا، شهرتان و ملتتان اعلام کنید. در طول روز، به تفکر در مورد موضوع ادامه دهید و در توبه و دعا عمیقتر شوید. این همچنین یک راهنمای عالی برای استفاده در گروههای کوچک در طول چند هفته است.
مبانی معنوی
پیامدهای گناه ما بر زندگی معنوی ما
مزمور ۲۴:۴ اعلام میکند که فقط کسانی که دستان پاک و قلب خالص دارند میتوانند از کوه خداوند بالا بروند. در عهد جدید، «بالا رفتن از کوه» معنایی بسیار فراتر از وظیفه مذهبی دارد - به معنای تجربه کردن حیات جاودانی است که از قبل در روح شما ساکن است. به معنای مواجهه با عشق، حضور، افکار و احساسات پدر برای شماست. به معنای دسترسی به هر چیزی است که عیسی بر روی صلیب خرید - اما ابتدا لازم است که دوباره متولد شوید (یوحنا ۳:۳)!
اگر مطمئن نیستید که دوباره متولد شدهاید و به بهشت خواهید رفت، با ما تماس بگیرید. ما میخواهیم به شما نشان دهیم که چگونه دوباره متولد شوید.
در پادشاهی خدا، هیچ چیز قابل خرید نیست - همه چیز توسط عیسی مسیح پرداخت شده است. ما به عنوان فرزندان پدر آسمانی خود، به هر آنچه که متعلق به مسیح است دسترسی داریم، زیرا در همه چیز با او هم ارث هستیم (رومیان ۸:۱۷؛ افسسیان ۱:۳).
اما راز اینجاست: اگرچه روح القدس در درون ما ساکن است و روح ما به خداوند پیوسته است، اما در درون ماست که آگاهانه حضور، عشق، افکار و احساسات او را تجربه میکنیم. همانطور که صدای او را میشنویم، از او اطاعت میکنیم و با توبه در قلب خود را میگشاییم، مسیح خود را به ما آشکار میکند و ما را به مشارکت عمیقتری با خود میآورد (اول قرنتیان ۶:۱۷؛ افسسیان ۳:۱۶-۱۹؛ یوحنا ۱۴:۲۱-۲۳).
سخنان مسیح به کلیسای لائودیکه، اشتیاق او را برای احیای مشارکت آشکار میکند:
«اینک، من بر در ایستادهام و میکوبم. اگر کسی صدای مرا بشنود و در را باز کند، من به نزد او خواهم آمد و با او غذا خواهم خورد و او نیز با من» (مکاشفه ۳:۲۰). در مزمور ۲۴:۴، «دستهای پاک» به گناهان بیرونی - اعمال، سخنان و رفتار مشهود - اشاره دارد. «دل پاک» با گناهان درونی - افکار، انگیزهها، احساسات، قضاوتها و نابخشودنیها - سروکار دارد. اول یوحنا ۲:۱۵-۱۷ میگوید: «دنیا و آنچه در دنیاست را دوست نداشته باشید. اگر کسی دنیا را دوست داشته باشد، محبت پدر در او نیست. زیرا هر آنچه در دنیاست - خواستههای نفسانی و خواستههای چشم و غرور زندگی - از پدر نیست، بلکه از دنیاست. و دنیا با خواستههایش در گذر است، اما هر که اراده خدا را انجام دهد، تا ابد باقی میماند.» این حقیقت قابل توجه است: وقتی عشق به دنیا قلبهای ما را پر میکند، جای عشق ما به پدر را میگیرد و مانع از تجربه رابطهای میشود که برای آن آفریده شدهایم (یوحنا ۱۷:۳، ۲۳-۲۴).
عواقب گناهان ما بر روی زمین
اشعیا ۲۴:۵ واقعیتی تأملبرانگیز را آشکار میکند: «زمین زیر پای ساکنانش آلوده شده است، زیرا از قوانین تجاوز کردهاند، فرایض را زیر پا گذاشتهاند و عهد ابدی را شکستهاند.» دوم تواریخ ۷:۱۳-۱۵ سخنان خود خدا را بیان میکند: «هنگامی که آسمانها را ببندم تا باران نبارد، یا ملخها را فرمان دهم تا زمین را بخورند، یا طاعون در میان قوم خود بفرستم، اگر قوم من که به نام من خوانده میشوند، خود را فروتن کنند و دعا کنند و روی مرا بطلبند و از راههای بد خود بازگردند، آنگاه من از آسمان خواهم شنید و گناهان آنها را خواهم بخشید و سرزمین آنها را شفا خواهم داد. اکنون چشمان من باز خواهد بود و گوشهای من به دعایی که در این مکان انجام میشود، گوش خواهد داد.»
چرا خداوند قوم خود را فرا میخواند تا خود را فروتن کنند، دعا کنند و از گناه رویگردان شوند، پیش از آنکه وعده شفای سرزمینشان را بدهد؟ زیرا وضعیت معنوی قوم خدا بر سرزمینی که به آنها سپرده شده است تأثیر میگذارد. این آیات و بسیاری از آیات دیگر نشان میدهند که آنچه ما در قلب و زندگی خود تحمل میکنیم یا اجازه میدهیم، فقط بر ما تأثیر نمیگذارد - بلکه بر فضای معنوی اطراف ما نیز تأثیر میگذارد. گناه ما میتواند مانع از شنیدن دعاهای ما توسط خدا شود (اشعیا ۵۹:۲؛ دوم تواریخ ۷:۱۴-۱۵). گناه ما بر سرزمین، مردم، جو و واقعیت معنوی جایی که در آن زندگی میکنیم تأثیر میگذارد.
یعقوب ۳:۱۶ نمونهی روشنی از تأثیر گناه را به ما نشان میدهد:
«زیرا هر جا که حسادت و خودخواهی وجود داشته باشد، بینظمی و هر عمل زشتی وجود خواهد داشت.»
ترجمهها و منابع دیگر این حقیقت را با وضوحی نافذ آشکار میکنند:
حسادت و جاهطلبی → هر عمل زشتی
حسادت → انواع بدیها
نفع شخصی → هر چیز بدی
نزاع → آشفتگی
بینظمی و شورش → اعمال منفور اخلاقی
خودخواهی → انواع شرارت
تفرقه و اختلاف → هرج و مرج، بیرحمی.
حقیقت این است که حتی گناهان پنهان - مانند عدم بخشش، خشم، حسادت، غرور و شایعات - در را برای نیروهای معنوی تاریکی باز میکنند. گناهی که ما تحمل میکنیم، به شیطان اجازه میدهد تا در زندگی، کلیساها و شهرهای ما فعالیت کند. وضعیت معنوی کلیسا اغلب در وضعیت جوامع ما آشکار میشود. بسیاری از مشکلات در شهرها و ملت ما زمانی تشدید میشوند که کلیسا گناه را تحمل میکند و نمیتواند نمک و نور باشد. وقتی کلیسا توبه میکند و به سوی خدا باز میگردد، بر جوامع ما تأثیر میگذارد و او را قادر میسازد تا از طریق ما با قدرت بیشتری برای ایجاد تحول در جوامع و ملت ما تلاش کند.
اما... یه خبر فوقالعاده!
اگر میخواهیم شاهد تغییر پایدار باشیم - دگرگونی شخصی، احیای خانوادههایمان، بیداری در کلیساهایمان، و شفا و دگرگونی در شهرهایمان - پس باید با این حقیقت روبرو شویم، قلبهایمان را پاره کنیم، سوگواری کنیم، گریه کنیم و عمیقاً توبه کنیم.
حالا یا هرگز: فریاد برای تمام قلبها
کلیسا از نظر خلاقیت یا فعالیت کمبودی ندارد. ما با موعظههای خوب، برنامهها، کنفرانسها و ایدههای جدید احاطه شدهایم. با این حال، هیچ یک از اینها به تنهایی نمیتوانند احیا یا تحول پایدار ایجاد کنند. بسیاری از ما میدانیم که چگونه در مورد زندگی معنوی صحبت کنیم، بدون اینکه واقعاً آن را زندگی کنیم. آتشی که در طول یک مراسم قدرتمند روشن میشود، اغلب وقتی به زندگی پر از مشغله، حواسپرتی و سر و صدا برمیگردیم، محو میشود.
در پسِ تمام این فعالیتها، اشتیاقی برای چیزی واقعی و پایدار وجود دارد. در واقع، بسیاری از ما حوصلهمان سر رفته است. در اعماق وجودمان میدانیم که بین آنچه میگوییم باور داریم و آنچه واقعاً زندگی میکنیم، شکافی وجود دارد. قلبهای ما همچنان بین عشق به خدا و عشق به جهان، دوپاره است. اما پدر آسمانی میخواهد این دوپارگی را التیام بخشد و ما را به عشقی خالصانه بازگرداند.
بسیاری در چرخهای امن و قابل پیشبینی از ایمان سطحی و سازش معنوی گرفتار شدهاند. اما اگر ما به صدای خدا پاسخ ندهیم، چه کسی پاسخ خواهد داد؟ و اگر نه الان، پس کی؟ چرا تردید داریم؟
دعوت به بازگشت به سوی پدر، ما را به فراسوی آسایشمان فرا میخواند و از هر آنچه که قلبهایمان را از هم جدا کرده و فداکاریمان را تضعیف کرده است، دور میکند. ما باید قلبهایمان را پاک کنیم و از ارزشهای دنیا روی گردانیم، زیرا نمیتوانیم مانند دنیا زندگی کنیم و همچنان با صداقت از عیسی پیروی کنیم.
ما باید به حقیقت کلام خدا بازگردیم و در برابر سازش مقاومت کنیم - نه تنها برای روح خودمان، بلکه برای جهانی که نیاز دارد انجیل واقعی را ببیند و بشنود، نه انجیل تحریف شدهای که بسیاری از کلیساها اعلام و نشان دادهاند.
فرآیند کتاب مقدس برای آمادهسازی راه
خداوند مسیری کتاب مقدسی را برای بازگشت به عشق و احیای قلبی به ما نشان داده است: فروتنی، دعا، توبه و جستجوی روی او. از طریق تقدیس، ما قلبها، خانوادهها، جماعتها، مشاغل و جوامع خود را برای استقبال از حضور پدر آماده میکنیم.
متون اساسی برای این فرآیند عبارتند از دوم تواریخ ۷:۱۴، یوئیل ۲، هوشع ۴، اشعیا ۵۹، و مکاشفه ۳.
از آنجا که خداوند به کلیسای خود اقتدار بر روی زمین را سپرده و ما را فراخوانده است تا به عنوان کاهنان سلطنتی سلطنت کنیم، ما مسئولیم که خود را فروتن کنیم، توبه کنیم، شفاعت کنیم و راه را برای حضور او آماده کنیم (متی ۲۸: ۱۸-۱۹؛ مکاشفه ۵: ۱۰).
اگر واقعاً خود را فروتن کنیم، توبه کنیم و از ندای دوم تواریخ ۷:۱۴ و یوئیل ۲:۱۲-۱۷ اطاعت کنیم، خدا که نمیتواند دروغ بگوید، پاسخ خواهد داد. او خواهد بخشید. او خواهد شنید. او بازسازی خواهد کرد. او سرزمین ما را شفا خواهد داد. پاسخ او سرنوشت خانوادهها، کلیساها، شهرها و ملتهای ما را تغییر خواهد داد.
این امیدی است که در قلب این جنبش میسوزد!
برای بازگشت با تمام وجود، باید تشخیص دهیم که کلیسا چقدر آسان میتواند ارزشهای فرهنگ اطراف را جذب کند. عیسی پنج مورد از هفت کلیسایی را که در مکاشفه به آنها اشاره شده است، سرزنش کرد زیرا آنها شبیه شهرها و فرهنگهای اطراف خود شده بودند. آنها با اتخاذ ارزشها و سبک زندگی آن فرهنگها، شهادت واقعی خود را از دست دادند.
کلیسای لائودیکه، که عیسی آن را «ولرم» نامید، معتقد بود که ثروتمند است و به چیزی نیاز ندارد. در عوض، عیسی اعلام کرد که آن «مستضعف، رقتانگیز، فقیر، کور و برهنه» است (مکاشفه ۳:۱۷). اگر در هر زمینهای از عشق ما به عیسی یا رفتارمان با او، کمتر از گذشته شده باشد، در آن زمینه ولرم هستیم. عیسی به آنها توصیه کرد که طلای تصفیهشده با آتش بخرند، لباس سفید بپوشند و مرهم چشم بگیرند تا بتوانند به وضوح ببینند (مکاشفه ۳:۱۸).
بیایید نصیحت عیسی را به کار ببندیم. بیایید این زمان تقدیس را به عنوان زمانی برای «خرید طلا»ی تصفیهشده در آتش، رشد در اقتدار معنوی و صمیمیت با خدا و در عین حال تطهیر قلبها و زندگیهایمان از تأثیرات روح دنیا در نظر بگیریم.
دعوت به تقدیس
عهد جدید هر ایمانداری را به تقدیس فرا میخواند: کنار گذاشتن اعمال انسانیت کهنه و گام برداشتن در زندگی جدیدی که مسیح به ما داده است. ما باید انسانیت جدید را بپوشیم، انسانیتی که «در معرفت به صورت خالق خود تازه میشود» (کولسیان ۳:۱۰).
در مسیح، ما خود را با فروتنی، ملایمت، مهربانی و صبر میپوشانیم (کولسیان ۳:۱۲). به جای اینکه برای خودمان زندگی کنیم، با دیگران مدارا میکنیم و کسانی را که علیه ما گناه میکنند میبخشیم، همانطور که خداوند ما را بخشیده است. بالاتر از همه، ما عشق را به تن میکنیم، «که همه چیز را در هماهنگی کامل به هم پیوند میدهد» (کولسیان ۳:۱۳-۱۴ ESV).
اعتماد ما به اشتیاق و وفاداری پدر است که وقتی ما جایی برای او باز کنیم، ما را ملاقات کرده و دگرگون خواهد کرد. بنابراین باید مایل باشیم فعالیتهای عادی خود را متوقف کنیم و به او اجازه دهیم تا قلبها، زندگیها و خدمتهای ما را از نو تنظیم کند.
با توجه به بیماری معنوی که از قبل ریشه عمیقی در کلیسا دارد، «تجویز» باید ریشهای باشد. بنابراین، از کسانی که مایل به شرکت در این فرآیند هستند دعوت میکنیم تا ۲۱ روز را در تقویم شخصی و کلیسایی خود برای فروتنی، روی آوردن به خدا با تمام وجود، دل کندن، دعا، توبه و جستجوی حضور خدا اختصاص دهند. اگر میخواهیم شاهد احیا و تحول در زندگی و جوامع خود باشیم، این امر کاملاً ضروری است.
ما همچنین باید خود را از دنیا جدا کنیم، به عهد خود با خداوند بازگردیم، خود را در پرتو تقدس او بیازماییم و از روح دنیا روی بگردانیم. جستجوی زندگی در پادشاهی او اولین گام حیاتی در فرآیند احیا است
دستور خدا: بازگشت به عهد و پیمان
از آنجا که این زمان برای احیای رابطهی پیمانی و صمیمیت ما با خدا در نظر گرفته شده است، از شرکتکنندگان میخواهیم که از «دستورالعملی» که او در دوم تواریخ ۷:۱۴ به ما میدهد، پیروی کنند.
بنابراین، در این مدت، تمرکز ما بر فروتنی در برابر خداوند، اذعان به عظمت او و ضعف معنوی خود و فریاد زدن برای رحمت او خواهد بود. ما باید حضور پدر را بجوییم و از راههای شیطانی خود روی گردانیم - یک رویگردانی واقعی از راههای دنیا به سوی ارزشهای پادشاهی او.
در زیر روشهای عملی برای روزه گرفتن، تمرین از خودگذشتگی و جستجوی صمیمیت بیشتر با خداوند در طول این ۲۱ روز آمده است:
چیزی که نیاز ندارید نخرید. در برابر روحیه مادیگرایی و مصرفگرایی مقاومت کنید؛ هزینهها را کاهش دهید و کمک به دیگران را افزایش دهید.
با برنامهی شلوغ خود روبرو شوید و فعالیتها یا جلسات غیرضروری را محدود یا کاملاً حذف کنید. اشعیا ۶۴:۴ میگوید که خدا برای کسانی که منتظر او هستند، عمل میکند.
از هرگونه سرگرمی روزه بگیرید. گامهای عملی برای حذف تمام رسانههای اجتماعی بردارید و خود را در حضور و کلام خدا غرق کنید (رومیان ۱۲:۲).
از غذا روزه بگیرید. با امیال جسمی و نفسانی مقابله کنید. روزه دانیال یا پرهیز از چیزهایی مانند شکر و آرد را در نظر بگیرید (غلاطیان ۵:۱۶).
با مقاومت در برابر شایعات، تهمت و قضاوت، با گناهان گفتاری مقابله کنید (امثال ۱۳:۳).
با فروتنی در برابر خدا، با غرور و خودخواهی مقابله کنید (یعقوب ۴:۶، ۱۰).
معاینه روزانه قلب
به تأمل در مورد آنچه که آن روز از راهنما خواندید و دعا کردید، ادامه دهید و اجازه دهید خداوند شما را در توبه و دعا عمیقتر کند.
با بیایمانی مقابله کن؛ پیمان خود را با خداوند تجدید کن و ایمانت را گسترش بده (مرقس ۱۶:۱۴).
با طلب بخشش برای نگرشها یا افکار ناپاک، با بیاخلاقی مقابله کنید.
عهد خود را با خدا تجدید کنید - با چشمان، لبها و گوشهایتان - و «... بدنهای خود را به عنوان قربانی زنده، مقدس و پسندیده به خدا تقدیم کنید...» (رومیان ۱۲:۱ ESV).
در طول این دوران تقدیس، از دو جبهه مقاومت وجود خواهد داشت: دشمن شما را وسوسه میکند که شکایت کنید، و جسم شما در برابر انکار نفس مقاومت خواهد کرد. اما غلاطیان ۵:۱۷ به ما یادآوری میکند که جسم با روح میجنگد. اگر در روح قدم برداریم، خواستههای جسم را برآورده نخواهیم کرد (غلاطیان ۵:۱۶).
از یعقوب ۴:۷-۸ پیروی کنید: «پس تسلیم خدا باشید. در برابر شیطان مقاومت کنید تا از شما بگریزد. به خدا نزدیک شوید تا به شما نزدیک شود.»
تلاش دشمن برای دلسرد کردن خود را تشخیص دهید. یکی از سلاحهای مورد علاقه او، بیایمانی است - «من هرگز نمیتوانم این کار را انجام دهم؛ وقت ندارم.» ما باید با ایمان قدم برداریم و بدانیم که او «به جویندگان خود پاداش میدهد» (عبرانیان ۱۱:۶).
این فرآیند و ثمره آن باید در سه سطح بیان شود:
شخصاً، در مسیرمان با خدا.
در خانوادههای ما.
با هم به عنوان یک جماعت.
تمرکز و هدف اصلی
هدف اصلی این ۲۱ روز تقدیس، چیزی فراتر از پیروی و بهکارگیری کلمات و حقایق این راهنما است. این سفر درباره گشودن قلبهایمان به روی روحالقدس، اجازه دادن به او برای آشکار کردن هر چیزی است که ما را از زندگی در مسیحیت حقیقی باز میدارد، و توبه از هر چیزی است که مانع از تجربه کامل آنچه از طریق کار تمامشده صلیب به ما تعلق دارد، میشود.
پدر آرزو دارد که ما در کمال این نجات عظیم گام برداریم. بزرگترین بخش نجات ما این است که به پدر بازگردانده شدهایم. این هدف اصلی آمدن او و هدف نهایی صلیب بود. «زیرا مسیح نیز یک بار برای گناهان رنج کشید، یعنی عادلی برای ظالمان، تا ما را به سوی خدا بیاورد...» (اول پطرس ۳:۱۸ ESV).
دوم اینکه، ما فراخوانده شدهایم تا به تصویر عیسی مسیح تبدیل شویم - تا بیشتر شبیه او شویم. شبیه عیسی شدن، در درجه اول به معنای پذیرفتن هویت خود به عنوان پسران و دختران خدا است، که در همه حال به طور افراطی و بدون قید و شرط دوست داشته میشوند، با همان عشقی که او به عیسی دارد (یوحنا ۱۷:۲۳). «ببینید پدر چه نوع عشقی به ما داده است تا ما فرزندان خدا خوانده شویم. و چنین هستیم» (اول یوحنا ۳:۱ ESV).
عیسی دعا کرد: «جلالی را که به من دادهای، به ایشان دادهام تا یکی باشند، چنانکه ما یکی هستیم» (یوحنا ۱۷:۲۲). از طریق صلیب، ما با پدر در ارتباط قرار گرفتهایم، با او یکی شدهایم، درست مانند عیسی، و با مسیح هم ارث شدهایم: «خودِ روح با روح ما شهادت میدهد که ما فرزندان خدا هستیم، و اگر فرزندانیم، پس وارثان نیز هستیم - وارثان خدا و هم ارثان با مسیح...» (رومیان ۸:۱۶-۱۷).
هر کاری که عیسی انجام داد از هویت او به عنوان پسر و رابطه عاشقانهاش با پدر سرچشمه میگرفت. او نمیتوانست هیچ کاری را جدا از پدر انجام دهد و پیوسته در عشق او ساکن بود (یوحنا ۱۵:۹-۱۰). به همین ترتیب، ما نمیتوانیم هیچ کاری را جدا از ماندن در مسیح انجام دهیم (یوحنا ۱۵:۵). ماندن در مسیح به معنای ماندن در پدر و در عشق او به ماست (یوحنا ۱۷:۲۱-۲۲).
ما فراخوانده شدهایم تا مسیح را بر روی زمین آشکار کنیم، زیرا «... دیگر من نیستم که زندگی میکنم، بلکه مسیح است که در من زندگی میکند...» (غلاطیان ۲:۲۰ ESV). همچنان که رابطه ما با پدر عمیقتر میشود، حضور، عشق، شادی، آرامش و قدرت او به طور کاملتری در زندگی ما آشکار میشود و پادشاهی او به طور گستردهتری در ما و از طریق ما آشکار میگردد.
این باید در طول این ۲۱ روز و در تمام طول زندگیمان، هدف اصلی ما باشد: رشد در رابطهمان با پدر، گام برداشتن روزانه در شادی و مزایای آن رابطه، تجلی مسیح، و انجام کارهای عیسی و حتی کارهای بزرگتر (یوحنا ۱۴:۱۲).
عیسی را ببین، نه گناه خودت را
در طول این ۲۱ روز، خداوند ما را محکوم کرده و به توبه هدایت خواهد کرد. با این حال، حتی پس از توبه، میتوانیم بر شکستهای خود متمرکز بمانیم و به سوی محکومیت سوق داده شویم. میتوانیم کلام خدا را اعتراف کنیم و علیه نقاط ضعف خود بجنگیم، اما اگر توجه ما بر گناه متمرکز بماند، با قدرت خود شروع به تلاش میکنیم. دعوت ما این نیست که به گناه خود خیره شویم، بلکه باید چشمان خود را به سوی عیسی بالا ببریم.
توبه به معنای روی آوردن از گناه به سوی عیسی است. پس از توبه، توجه ما دیگر نباید بر ضعف جسممان باشد، بلکه باید بر کسی که به او بازگشتهایم متمرکز شویم: «به سوی عیسی، بنیانگذار و کاملکننده ایمانمان، بنگریم...» (عبرانیان ۱۲:۲ ESV).
کتاب مقدس وعده دگرگونی را نه با تلاش، بلکه با نگریستن میدهد: «و همه ما، با چهرهای بینقاب، جلال خداوند را میبینیم و از یک درجه جلال به درجه دیگر به همان تصویر تبدیل میشویم. زیرا این از جانب خداوند است که روح است» (دوم قرنتیان ۳:۱۸ ESV). ما عیسی را با گذراندن وقت در حضور او و تأمل در سخنان، زندگی و شخصیت او میبینیم. شاگردان با زندگی با او، تماشای نحوه راه رفتن او، گوش دادن به تعالیم او و شهادت به قلب او، دگرگون شدند. از طریق انجیلها، ما نیز میتوانیم عیسی را ببینیم و با تصویر او مطابقت پیدا کنیم.
در هر زمینهای از مبارزه، میتوانیم به نحوه زندگی عیسی بنگریم. برای رشد در فروتنی، میبینیم که چگونه او به پدر وابسته بود، پایینترین جایگاه را برگزید و به دیگران خدمت کرد. برای رشد در شفقت، در مورد رحمت او نسبت به شکستهشدگان و گناهکاران تأمل میکنیم. برای دریافت شجاعت، جسارت او را میبینیم. همانطور که او را به وضوح میبینیم، روح او ما را به شباهت او تبدیل میکند.
وقتی گناه توجه ما را به خود جلب میکند، قدرت آن را بزرگ جلوه میدهیم و تلاش میکنیم تا خود را مقدس کنیم. خداوند به ما اجازه میدهد تا به پایان تلاشهای خود برسیم و حقیقت سخنان عیسی را تشخیص دهیم: «... جدا از من هیچ کاری نمیتوانید انجام دهید» (یوحنا ۱۵:۵ ESV). دگرگونی با نگاه کردن به عیسی، دریافت فیض او و اجازه دادن به روح او برای تغییر ما از درون حاصل میشود، «زیرا خداست که در شما عمل میکند، هم برای اراده و هم برای عمل برای خشنودی خود» (فیلیپیان ۲:۱۳ ESV). آنچه میبینیم، همان میشویم.
عیسی را ببین، نه گناه خودت را.
سفر ۲۱ روزه آغاز میشود
هفته ۱
آمادگی قلب ۱ (در روز اول بخوانید)
پرتغالی (PDF) / اسپانیایی (PDF) / فرانسوی (PDF) / ایتالیایی (PDF)
در طول این ۲۱ روز تقدیس، دوم تواریخ ۷:۱۴ چارچوب کتاب مقدسی ما را فراهم میکند. در طول هفت روز اول، ما بر فروتنی خود تمرکز خواهیم کرد. از روزهای ۸ تا ۱۴، با روی برگرداندن از راههای شریر خود، در توبه عمیقتر خواهیم شد. در طول هفت روز پایانی، ما روی پدر را خواهیم جست.
همانطور که برای فروتنی خود آماده میشویم، باید بدانیم که غرور صرفاً یک نقص نیست - بلکه یکی از بزرگترین گناهان و موانع صمیمیت با پدر و تجربه حضور و عشق اوست. غرور ما را از آغوش او دور میکند؛ فروتنی ما را به قلب او نزدیک میکند. غرور میگوید: «من بهتر میدانم. خودم میتوانم این کار را انجام دهم»، اما فروتنی زمزمه میکند: «پدر، من به تو نیاز دارم. به تو اعتماد دارم.» پدر مشتاق است که فرزندانش با فروتنی گام بردارند، زیرا این کار در را برای حضور و عشق او باز میکند تا هر جای خالی را در قلبهای ما پر کند.
طبیعت گناهآلود ما مانند نیروی جاذبه است - دائماً ما را به سمت خود و خودخواهی میکشاند. آسایش و فراوانی میتواند این کشش را تقویت کند و آگاهی ما را از نیازمان به پدر کم کند. غرور فریبنده است: وعده آزادی میدهد اما ما را برده خود میکند. غرور زمزمه میکند: "تو به او نیازی نداری"، اما روح او به آرامی به ما یادآوری میکند که هر نفس و هر نعمتی از دست او میآید.
کتاب مقدس هشدار میدهد که «غرور مقدم بر هلاکت است» (امثال ۱۶:۱۸)، اما همچنین به ما اطمینان میدهد که خدا به فروتنان فیض میبخشد (یعقوب ۴:۶). پدر با مغروران مخالفت میکند، اما در ضعف ما از ما کناره نمیگیرد. او نزدیک میشود، منتظر بازگشت ماست و با کسانی که توبهکار و فروتن هستند، ساکن میشود (اشعیا ۵۷:۱۵). فروتنی کلیدی است که مشارکت عمیقتر با او را باز میکند.
غرور قلبهای ما را مسموم میکند و خانوادهای از گناهان را به وجود میآورد: جاهطلبی خودخواهانه، حسادت، رشک و حسادتی که نعمتهای دیگران را تحقیر میکند و بسیاری دیگر. غرور، مانند یک وکیل مدافع ماهر، حقیقت را تحریف میکند، گناه را توجیه میکند و رفتار خود را منطقی جلوه میدهد. این غرور، اعتراف ما را به خدا و دیگران ساکت میکند، قلبهای ما را سخت میکند و باعث میشود در برابر گفتن «من اشتباه کردم. لطفاً مرا ببخشید» مقاومت کنیم. غرور دیوارهایی میسازد که مانع رابطه ما با پدر و دیگران میشود. اگر توبه نکنیم، روابط را از بین میبرد و ما را تلخ و منزوی میکند. اما پدر همیشه آماده است تا وقتی به سوی او بازگردیم، ما را بازگرداند.
فروتنی این دیوارها را فرو میریزد. پدر، مانند پدرِ پسرِ ولگرد، میدود تا کسانی را که به سوی او بازمیگردند در آغوش بگیرد. عیسی گفت که آن باجگیر که برای رحمت فریاد زد، عادل شمرده شد و به خانه رفت (لوقا ۱۸:۱۳-۱۴). پدر، قلبی شکسته و توبهکار را گرامی میدارد (مزمور ۵۱:۱۷) و به کسی که فروتن و توبهکار است، با نظر لطف مینگرد (اشعیا ۶۶:۲).
وقتی خود را فروتن میکنیم، بیشتر شبیه عیسی میشویم - خدمت میکنیم، میبخشیم و عشق میورزیم. اعمال نفس ما را تهی میکند، اما ثمره روح او ما را زنده میکند (غلاطیان ۵:۲۲-۲۳). طبیعت نفسانی و گناهکار ما در خود فرو رفته است - به هر قیمتی از خود محافظت میکند و پیوسته میپرسد: «در این چه چیزی برای من است؟» کتاب مقدس تجلیات آن را «اعمال نفس» مینامد (غلاطیان ۵:۱۹-۲۱). ما باید نگرشها، کلمات، آرزوها و گناهان رابطهای آن را آشکار کنیم.
نگرشهای دل: طبیعت گناهکار ما مغرور، متکبر، مغرور، خودبین، خودشیفته، تعلیمناپذیر، سرکش، تلخ، بیگذشت، بدخواه، کینهتوز، دودل، ریاکار، خودبین، لافزن، ناسپاس، بیوفا، بیرحم، بیحرمت، بتپرست و خرافاتی است. (مرقس ۷:۲۱-۲۳؛ رومیان ۱:۲۹-۳۱؛ غلاطیان ۵:۱۹-۲۱؛ دوم تیموتائوس ۳:۲-۵؛ یعقوب ۳:۱۴-۱۶)
گناهان زبان: طبیعت گناهآلود ما دروغ میگوید، دستکاری میکند، کنترل میکند، تسلط مییابد، شکایت میکند، انتقاد میکند، قضاوت میکند، با بدبینی مسخره میکند، غیبت میکند، تهمت میزند، با تندی صحبت میکند، رحم و شفقت را دریغ میکند و از عشق ورزیدن امتناع میورزد. (امثال ۶:۱۶-۱۹؛ ۱۳:۳؛ افسسیان ۴:۲۵، ۲۹، ۳۱؛ کولسیان ۳:۸-۹؛ یعقوب ۳:۵-۱۰؛ ۴:۱۱-۱۲)
امیال نفسانی: طبیعت گناهآلود ما حریص، شهوتپرست، شهوانی، طماع، شکمپرست، مست، ولخرج و تنبل است. (مرقس ۷:۲۱-۲۳؛ رومیان ۱۳:۱۳-۱۴؛ اول قرنتیان ۶:۹-۱۰؛ غلاطیان ۵:۱۹-۲۱؛ کولسیان ۳:۵؛ اول پطرس ۴:۳)
گناهان رابطهای: طبیعت گناهآلود ما بیصبر، لجباز، بیاحساس، کینهتوز، عصبانی، مضطرب، نامهربان، منفیباف، بیتفاوت، حسود، حسود، سرزنشکننده دیگران، نادرست، فریبکار، ستیزهجو و تفرقهانداز است. (رومیان ۱:۲۹-۳۱؛ اول قرنتیان ۳:۳؛ غلاطیان ۵:۱۹-۲۱؛ افسسیان ۴:۳۱-۳۲؛ کولسیان ۳:۸، ۱۲-۱۳؛ یعقوب ۳:۱۴-۱۶)
در طول هفت روز اول، روی این موارد تأمل کنید و از خداوند بخواهید که جایگاه آنها را در زندگی شما آشکار کند. هر یک را به حضور او بیاورید، صمیمانه توبه کنید و از او بخواهید که به شما فیض عطا کند تا خودِ قدیمی را کنار بگذارید، در خودِ جدید قدم بگذارید و میوه روح را به بار آورید.
روز اول - فقیر در روح
«خوشا به حال فقیران در روح، زیرا پادشاهی آسمان از آن ایشان است.» (متی ۵:۳)
مدیتیشن روز
ما باید با فقیر بودن در روح شروع کنیم زیرا فروتنی واقعی بدون تشخیص وابستگی کامل خود به خدا غیرممکن است (یوحنا ۱۵:۵). عیسی عمداً کلمه یونانی ptōchosکه گدایی را توصیف میکند که هیچ منبعی از خود ندارد و کاملاً به دیگری وابسته است. بنابراین، فقر روح ریشه غرور را قطع میکند و به پایهای تبدیل میشود که زندگی فروتنانه بر آن بنا میشود. پادشاهی از جایی آغاز میشود که خودکفایی پایان مییابد.
فقیران در روح، وقتی به افرادی در کتاب مقدس، در طول تاریخ و حتی امروز نگاه میکنند که عمیقاً با پدر رفتار میکردند و با قدرت برای اهداف او به کار گرفته میشدند - افرادی که زندگی خارقالعاده و صمیمیتی با خدا داشتند - متوجه میشوند که چقدر فقیر هستند. زندگی آنها نشان میدهد که چقدر در خدا بیشتر وجود دارد و در مقایسه با آنها، ما چقدر کم داریم.
با این حال، الگوی نهایی ما خود عیسی است. هیچ کس در کمال پادشاهی گام برنداشته، اما به اندازه عیسی به پدر وابسته نبوده است. عیسی هیچ کاری را جدا از پدر انجام نداد و در ارتباط مداوم با او زندگی کرد. وقتی به عیسی و هر آنچه که او از طریق کار تمام شدهاش نشان داد و خرید، نگاه میکنیم، سپس آن را با آنچه در زندگی ما آشکار میشود مقایسه میکنیم، میبینیم که چقدر واقعاً فقیر هستیم.
وقتی عیسی میگوید: «پادشاهی آسمان از آن ایشان است»، او آنچه را که به فقیران در روح تعلق دارد، آشکار میکند. از نظر قانونی، پادشاهی از قبل در مسیح از آن ماست (افسسیان ۱:۳). اما همانطور که فقر خود را تشخیص میدهیم و خودکفایی را رها میکنیم، واقعیتهای پادشاهی به میزان بیشتری در ما آشکار میشود.
«خدا با متکبران مخالفت میکند، اما فروتنان را فیض میبخشد.» (یعقوب ۴:۶)
فقر روح ما را به فروتنیای رهنمون میشود که تسلیم پروردگاری پدر میشود، به رهبری او اعتماد میکند، از کلام او اطاعت میکند و اراده او را برتر از اراده خود میداند.
هرچه بیشتر فقر خود را تشخیص دهیم، بیشتر به پدر وابسته میشویم و فیض او را دریافت میکنیم. شرایط زندگی ما به طور فزایندهای با جایگاه قانونی ما مطابقت پیدا میکند. فقیر در روح، تشخیص میدهد که چقدر در خود کم دارد و بنابراین بیشتر از آنچه که در مسیح از قبل دارد، تجربه میکند. این آغاز فروتنی واقعی است: شناخت وابستگی کامل ما به پدر، تا پادشاهی او و مسیح در ما به میزان بیشتری آشکار شود.
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا ببخش که در روح فقیر نبودم و خود را فروتن نکردم.
مرا به خاطر غروری که در برابر فروتنی مقاومت میکند و قلبم را به روی حضور تو میبندد، ببخش.
مرا ببخش که به جای توکل کامل به تو، به دنبال کنترل و مالکیت بودم و به خودم تکیه کردم.
به من بیاموز که با فروتنی رفتار کنم و هر روز به مراقبت پدرانه تو اعتماد کنم.
مرا از شادیِ دانستنِ اینکه پادشاهی تو از آنِ فقیرانِ در روح است، لبریز کن. به نام خداوند عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، ما را به عنوان یک خانواده ببخش که در روح فقیر نبودیم و تشخیص ندادیم که جدا از تو، هیچ نداریم و نمیتوانیم هیچ کاری انجام دهیم.
ما را به خاطر غرور، خودخواهی، خودخواهی و فقدان فروتنی ببخش.
ما را ببخش که به تو به عنوان منبع حقیقی هر موهبت نیکو اعتماد نداریم.
به ما بیاموز که خانوادهای باشیم که به تو توکل میکند و در برابر حضور تو فروتن میشود.
خانهی ما را به مکانی مملو از فروتنی، اعتماد، عشق و سپاسگزاری تبدیل کن. به نام خداوند عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای این شهر را ببخش که به جای فروتنی در برابر تو، به قدرت، ایدهها، منابع و اعتبار خود تکیه کرده است.
ما را به خاطر غروری که در برابر روح تو مقاومت کرده و ما را از صمیمیت با تو باز داشته است، ببخش.
به ما بیاموز که با فروتنی و تواضع گام برداریم تا پادشاهی تو در این شهر گسترش یابد.
کلیسایی را برپا کن که در روح فقیر، در فیض غنی و سرشار از حضور تو باشد. به نام خداوند عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای این ملت را ببخش که به جای تعظیم در برابر تو، خرد و رفاه خود را ستایش میکند.
ما را به خاطر غروری که ما را نسبت به نیازمان به تو کور کرده است، ببخش.
به ما بیاموز که خود را در زیر دست قدرتمند تو فروتن کنیم تا بتوانیم فیض تو را دریافت کنیم.
کلیسای این ملت را به مردمی فروتن تبدیل کن که فروتنی، تواضع و حضور عیسی را آشکار میکنند. به نام خداوند عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
یک یا چند نفر را انتخاب کنید تا برای جامعه، شهر و ملت خود دعا کنید.
«پس چنانکه مسیح عیسی خداوند را پذیرفتید، در او رفتار کنید، در او ریشه بدوانید و بنا شوید و در ایمان استوار شوید، چنانکه تعلیم یافتهاید، و سرشار از شکرگزاری باشید.» (کولسیان ۲:۶-۷)
«در حضور خداوند فروتن باشید، و او شما را سرافراز خواهد کرد.» (یعقوب ۴:۱۰)
«هیچ کاری را از روی جاهطلبی یا تکبر انجام ندهید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید.» (فیلیپیان ۲:۳)
«همه شما در برابر یکدیگر فروتنی را به خود بپوشانید، زیرا «خدا با متکبران مخالفت میکند، اما به فروتنان فیض میبخشد.»» (اول پطرس ۵:۵)
«فیض من برای تو کافی است، زیرا قدرت من در ضعف کامل میشود.» (دوم قرنتیان ۱۲:۹)
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز ذکر شد، ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز دوم دنبال کنید .
روز دوم - عیسی: سرمشق ما
«مسیح نیز برای شما رنج کشید و سرمشقی برای شما گذاشت تا در جای پای او گام بردارید.» (اول پطرس ۲:۲۱)
مدیتیشن روز
عیسی آمد تا پدر را آشکار کند و به ما نشان دهد که زندگی اطاعت، فروتنی و وابستگی چگونه است. او به طور کامل نشان داد که فرزندان پدر چگونه باید در این دنیا رفتار کنند. او با انسان شدن، کنار گذاشتن حقوق و امتیازات خود و تکیه کامل به پدر، خود را فروتن کرد (فیلیپیان ۲: ۵-۷).
او اعلام کرد: «پسر نمیتواند از خود کاری انجام دهد، مگر آنچه میبیند پدر انجام میدهد» (یوحنا ۵:۱۹). هر انتخاب، هر عمل، هر کلمه از یک حقیقت سرچشمه میگرفت: «خوراک من این است که اراده فرستنده خود را به جا آورم و کار او را به انجام رسانم» (یوحنا ۴:۳۴). این وابستگی ضعف نبود، بلکه عشق و اعتماد کامل بود.
فروتنی و اطاعت عیسی از یک رابطه عاشقانه آتشین با پدرش سرچشمه میگرفت، نه صرفاً وظیفه. در هنگام غسل تعمیدش، پدر اعلام کرد: «تو پسر محبوب من هستی؛ من از تو بسیار خشنودم» (مرقس ۱:۱۱). از آنجا که او در آغوش پدرش امن بود، نیازی به جلب رضایت بشر نداشت: «من از مردم جلال نمیپذیرم» (یوحنا ۵:۴۱).
حتی زمانی که اطاعت او را به صلیب کشاند، عیسی تسلیم نقشه پدر شد: «با این حال، نه خواست من، بلکه خواست تو انجام شود» (لوقا ۲۲:۴۲). آن دعا تسلیم نبود - بلکه توکل بود. او میدانست که عشق و اراده پدرش کامل است، حتی زمانی که راه از میان رنجها میگذشت.
زندگی وقفشده به معنای آرام گرفتن در حضور و رهبری پدر است، همانطور که عیسی چنین کرد. این به معنای تسلیم جاهطلبیها و ترسهایمان است، نه به عنوان برده، بلکه به عنوان پسران و دخترانی که به او اعتماد دارند و آنقدر او را دوست دارند که تسلیم شوند (غلاطیان ۴:۷).
این تسلیم شدن اختیاری نیست. این راه باریک و دشواری است که به زندگی منتهی میشود (لوقا ۹:۲۳؛ متی ۷:۱۳-۱۴).
پیروی از عیسی به معنای گام نهادن در جای پای او در مسیر باریک فروتنی و تسلیم است. ما نه تنها فراخوانده شدهایم که به او ایمان بیاوریم، بلکه مانند او شویم - روزانه اراده پدر را بر اراده خود ترجیح دهیم، به عشق و رهبری او بیش از قدرت خود اعتماد کنیم و فروتنی و عشق او را در برابر جهان آشکار کنیم.
دعاها
با صدای بلند دعا کنید و از مردم بخواهید تکرار کنند
شخصی
پدر، مرا ببخش که به قدرت خودم تکیه کردم و به دنبال جلب رضایت مردم بودم.
مرا ببخش که به جای اعتماد به تو، به جاه طلبی، کنترل و ترس چسبیدهام.
مرا به خاطر اطاعت ناقص و با تأخیری که اراده شخصیام را پنهان میکند، ببخش.
به من بیاموز که هر روز از خودم بگذرم، به عشق تو اعتماد کنم و با شادی در حضور تو بیارامم.
مرا با فروتنی و اطاعت عیسی مسیح سازگار کن تا هر کاری که انجام میدهم، تنها برای تو جلال آورد. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، ما را به عنوان یک خانواده ببخش که نقشهها و خواستههایمان را بالاتر از اراده تو قرار میدهیم.
ما را ببخش که هنگام تصمیمگیری به عقل خودمان تکیه میکنیم.
ما را ببخش که به خاطر ترس، به تو اعتماد نکردیم و از تو اطاعت نکردیم.
به ما بیاموز که در حالی که با عشق، فروتنی و اطاعت با هم گام برمیداریم، به یکدیگر خدمت کنیم و یکدیگر را در اولویت قرار دهیم.
خانه ما را به مکانی برای دعا تبدیل کن، جایی که حضور، عشق و شخصیت تو آشکار است. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای این شهر را ببخش که به جای اطاعت از مسیح به عنوان رئیس، دنبال اهداف خود است.
ما را به خاطر غرور، خودخواهی و طلب تایید از مردم به جای خودت ببخش.
ما را ببخش که اجازه میدهیم تفرقه مانع شهادت و خدمت ما به یکدیگر شود.
به ما بیاموز که در وحدت، فروتنی و عشق گام برداریم و با هم به عنوان یک کلیسا از عیسی پیروی کنیم.
کلیسای این شهر را به خانهای برای دعا تبدیل کن، جایی که مسیح در آن جلال یابد و نور او از طریق ما در برابر دیگران بدرخشد و تاریکی را پس براند. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای این کشور را ببخش که استقلال را بر فروتنی و تسلیم برتری میدهد.
ما را ببخش که به جای خواست تو، در پی قدرت سیاسی، ثروت و افتخار انسانی هستیم.
ما را ببخش که برای حفظ آسایش، نفوذ و شهرت، از اطاعت خود کوتاه آمدیم.
به کلیسای این سرزمین بیاموز که به حکمت تو اعتماد کنند، تسلیم اراده تو شوند و مسیح را از طریق اطاعت فروتنانه آشکار سازند.
بیداری و بیداری را در سراسر این ملت جاری کن تا کلیسای تو نوری حقیقی برای ملتها شود. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
«زیرا برای این فراخوانده شدهاید، زیرا مسیح نیز برای شما رنج کشید و سرمشقی برای شما گذاشت تا در اثر قدمهای او گام بردارید.» (اول پطرس ۲:۲۱)
«زیرا از آسمان نزول نکردهام تا اراده خود را انجام دهم، بلکه اراده فرستنده خود را.» (یوحنا ۶:۳۸)
«همین طرز فکر را در خود داشته باشید، طرز فکری که در مسیح عیسی نیز دارید، کسی که اگرچه در صورت خدا بود، اما برابری با خدا را غنیمت نشمرد، بلکه خود را خالی کرد و در صورت یک غلام درآمد و به شباهت آدمیان درآمد. و چون در صورت انسان یافت شد، خود را فروتن ساخت و تا به مرگ، حتی مرگ بر صلیب، مطیع شد.» (فیلیپیان ۲:۵-۸)
«و همه ما، با چهرهای بینقاب، جلال خداوند را میبینیم و از جلالی به جلال دیگر، به همان تصویر تبدیل میشویم. زیرا این از جانب خداوند که روح است، میآید.» (دوم قرنتیان ۳:۱۸)
«و به همه گفت: اگر کسی میخواهد از من پیروی کند، باید خود را انکار کند و هر روز صلیب خود را بردارد و از من پیروی کند.» (لوقا ۹:۲۳)
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز ذکر شد، ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز سوم دنبال کنید .
روز سوم - بخشش: آزمونی برای فروتنی
«همانطور که خداوند شما را بخشیده است، شما نیز باید ببخشید.» (کولسیان ۳:۱۳)
مدیتیشن روز
بخشش، فروتنی ما را آزمایش میکند. غرور به نبخشیدن ادامه میدهد، از خود دفاع میکند و منتظر میماند تا شخص دیگر اوضاع را درست کند. وقتی از بخشیدن یا درخواست بخشش خودداری میکنیم، به دلیل غرور است. فروتنی، صرف نظر از بزرگی خطا، از پدر آسمانی اطاعت میکند. همچنین وقتی در حق کسی گناه کردهایم یا به او آسیب رساندهایم، آن را میپذیرد و بدون هیچ عذر و بهانهای طلب بخشش میکند.
نبخشیدن برخی از شدیدترین عواقب کتاب مقدس را به همراه دارد. عیسی گفت اگر دیگران را نبخشیم، پدرمان نیز ما را نخواهد بخشید (متی ۶: ۱۴-۱۵). خشم حل نشده، رنجشها و نبخشیدن، به شیطان جایی در زندگی ما میدهد (افسسیان ۴: ۲۶-۲۷). پس از اینکه بنده نبخشنده به زندانبانان تحویل داده شد، عیسی هشدار داد: «اگر برادر خود را از دل نبخشید، پدر آسمانی من نیز با هر یک از شما چنین خواهد کرد» (متی ۱۸: ۳۴-۳۵).
ما بخشش را بر اساس احساساتمان بنا نمیکنیم. ما صرفاً خود را فروتن میکنیم و تصمیم میگیریم از کلام خدا اطاعت کنیم. ما با در نظر گرفتن کامل خطا - یعنی نام بردن از آنچه گفته شده، انجام شده، گفته نشده یا انجام نشده - از صمیم قلب میبخشیم. بزرگی بدهی را بدون توجیه یا کوچک جلوه دادن خطا تشخیص دهید. گاهی اوقات آنچه نیاز به بخشش دارد نه تنها خود رویداد، بلکه عواقب ناشی از آن نیز هست. سپس ببخشید، بدهی را لغو کنید، ضرر را بپذیرید و مجرم را «برکت دهید و نفرین نکنید» (رومیان ۱۲:۱۴). هرگونه انتظار بازپرداخت یا عذرخواهی را رها کنید. به عیسی اعتماد کنید تا آنچه را که از دست دادهاید، بازگرداند. از هرگونه احساس منفی، از جمله خشم و ترس، هر ریشه تلخی و هر دروغی که باور کردهاید، دست بکشید (عبرانیان ۱۲:۱۵).
همسر، والدین، فرزندان و دیگران را ببخشید، از کسانی که بیشترین آسیب را به شما رساندهاند و هر کسی که پدر آشکار میکند، شروع کنید. آنها را به طور خصوصی در حضور پدر ببخشید (مرقس 11:25)؛ معمولاً نیازی نیست که به آنها نزدیک شوید.
امروز را با رفتن به سراغ هر کسی در اطرافتان که با او مشکل حل نشدهای دارید شروع کنید (متی ۵: ۲۳-۲۴). از پدر بخواهید که اشتباهات شما را آشکار کند، از همسر، والدین، فرزندان و کسانی که بیشتر از همه به آنها آسیب رساندهاید شروع کنید. آنها را بنویسید. در صورت امکان، از شخص به شخص دیگر مراجعه کنید. بخشش خاص بخواهید (یعقوب ۵: ۱۶). سپس بپرسید چه چیزی را از دست دادهاید؛ بدون دفاع از خود گوش دهید و برای هر چیزی که آنها فاش میکنند، طلب بخشش کنید. همچنین به سراغ کسانی بروید که به آنها بدی کردهاید و نمیدانند چه کاری انجام دادهاید. لزوماً نیازی نیست که به طور خاص به آنها بگویید چه گفتهاید یا چه کاری انجام دادهاید؛ آن را به طور کلی اعتراف کنید - به عنوان مثال، "من شما را قضاوت کردم." غرور اصرار دارد که درست باشد؛ فروتنی به دنبال درست کردن هر رابطهای است.
در طول این بیست و یک روز و بعد از آن، به بخشیدن و طلب بخشش ادامه دهید تا هر خطای شناخته شدهای بخشیده شود و هر مسئلهی رابطهای حل شود. در طول زندگیتان، در بخشیدن و طلب بخشش سریع باشید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد چگونگی بخشش از دیدگاه کتاب مقدس، به کتاب الکترونیکی رایگان مراجعه کنید: https://www.globalconsecration.org/consecration-library
دعاها
با صدای بلند دعا کنید و از مردم بخواهید تکرار کنند
شخصی
پدر، مرا ببخش که به گناهانم ادامه میدهم و از بخشیدن، آنطور که تو مرا بخشیدی، امتناع میکنم.
غرورم را ببخش که مانع از اعتراف به اشتباهاتم و طلب بخشش از دیگران میشود.
مرا ببخش که درد ناشی از سخنان، اعمال یا غفلتهایم را کوچک شمردم.
به من بیاموز که رنجشهای حل نشده را تشخیص دهم و به من فیض عطا فرما تا امور را اصلاح کنم.
کمکم کن تا ببخشم، فقدان را بپذیرم و کسانی را که به من آسیب رساندهاند، برکت دهم. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که اجازه دادند رنجشها، خشم و تلخی ما را از هم جدا کند.
ما را ببخش که به جای گوش دادن، به یکدیگر آسیب میرسانیم و از خودمان دفاع میکنیم.
ما را به خاطر ثبت اشتباهات، مطالبه جبران و دریغ از عشق، ببخش.
به ما بیاموز که از صمیم قلب ببخشیم، به اشتباهات خود اعتراف کنیم و یکدیگر را برکت دهیم.
هر زخمی را التیام بخش و عشق، اعتماد و اتحاد را در خانواده ما احیا کن. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای این شهر را به خاطر توهینها و امتناع از آشتی ببخش.
ما را به خاطر شایعات، قضاوت، تفرقه و رقابت بین کلیساها و رهبران ببخش.
به ما بیاموز که خود را فروتن کنیم، از صمیم قلب ببخشیم، دیگران را برکت دهیم و آشتی کنیم.
روابط آسیبدیده ما را التیام بخش و کلیسا را در عشق متحد کن. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای این ملت را به خاطر عدم بخشش، تعصب و تفرقه ببخش.
رهبران ما را به خاطر توهین، حمله به دیگران و انکار اشتباهاتشان ببخش.
به ما بیاموز که ببخشیم، کسانی را که با ما مخالفت میکنند برکت دهیم، و در کلیسای تو به دنبال آشتی باشیم.
احیای الهی را جاری ساز و ما را شاهدان رحمت و بخشش خود قرار ده. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
«همانطور که خداوند شما را بخشیده است، شما نیز باید ببخشید.» (کولسیان ۳:۱۳)
«اما به شما که میشنوید میگویم، دشمنان خود را دوست بدارید، به کسانی که از شما نفرت دارند نیکی کنید، برای کسانی که شما را نفرین میکنند دعای خیر کنید، برای کسانی که به شما بدی میکنند دعا کنید.» (لوقا ۶: ۲۷-۲۸)
«خلاصه، همه شما، وحدت نظر، همدردی، عشق برادرانه، قلب مهربان و ذهن فروتن داشته باشید. بدی را با بدی و دشنام را با دشنام پاسخ ندهید، بلکه برعکس، دعا کنید، زیرا برای این فراخوانده شدهاید تا برکت بیابید.» (اول پطرس ۳: ۸-۹)
«همه اینها از جانب خداست که به وسیله مسیح ما را با خود آشتی داد و خدمت آشتی را به ما سپرد.» (دوم قرنتیان ۵:۱۸)
«خدای بردباری و دلگرمی به شما عطا فرماید تا مطابق مسیح عیسی با یکدیگر هماهنگ باشید، تا با هم یکصدا خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح را ستایش کنید.» (رومیان ۱۵:۵-۶)
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز چهارم دنبال کنید .
روز چهارم - گام فروتنی
«تا به کی از فروتنی در برابر من سر باز میزنی؟» (خروج ۱۰:۳)
مدیتیشن روز
فروتنی، حالت یک فرزند در برابر پدر است - اذعان به وابستگی کامل ما به او در هر بخش از زندگی. غرور، ریشه گناه، چشمان ما را به عظمت پدر میبندد و ما را متقاعد میکند که میتوانیم جدا از او زندگی کنیم. تا زمانی که غرور حاکم است، ما در برابر صدای او مقاومت میکنیم و قلبهایمان را به عشق و حضور او میبندیم. فروتنی، هدایایی را که پدر به ما داده است انکار نمیکند؛ این را تصدیق میکند که هر آنچه داریم از اوست و باید طبق اراده او استفاده شود، زیرا «چه داری که آن را دریافت نکردی؟» (اول قرنتیان ۴:۷).
فروتنی به معنای تسلیم کامل در برابر اقتدار و رهبری پدر در زندگی ماست. فروتنی زمانی آشکار میشود که اراده پدر در مقابل اراده ما قرار گیرد و ما تصمیم به اطاعت بگیریم، حتی زمانی که تسلیم شدن به قیمت راحتی، به رسمیت شناخته شدن یا کنترل ما تمام شود. عیسی این تسلیم را هنگامی که دعا کرد، تجسم بخشید: «با این حال، نه خواست من، بلکه خواست تو انجام شود» (لوقا ۲۲:۴۲). غرور و خودبزرگبینی برای روح، روابط و آینده ما خطرناک و مخرب است، اما فروتنی ما را مانند آهنربا به سمت حضور و پادشاهی او جذب میکند و ما را در موقعیتی قرار میدهد که فیض و لطف او را دریافت کنیم.
تلاشها برای ایجاد فروتنی جدا از روح، سطحی و بیاثر هستند، اما پدر ما را به کاری عمیقتر فرا میخواند - خالی کردن خود تا او ما را با روح خود پر کند. عیسی فروتنی واقعی را هنگامی آشکار کرد که «خود را خالی کرد و به شکل یک غلام درآمد» (فیلیپیان ۲:۷). این تسلیم منفعلانه یا ضعیف نیست. این ما را از دفاع از خود، اثبات خود و کنترل نتایج آزاد میکند تا بتوانیم با اعتماد از پدر پیروی کنیم، همانطور که عیسی «خود را به او که به عدالت داوری میکند، سپرد» (اول پطرس ۲:۲۳). هر چه بیشتر جلال فروتنی عیسی را ببینیم، بیشتر به تصویر او تبدیل میشویم. فروتنی واقعی به معنای تلاش بیشتر نیست، بلکه به معنای تسلیم بیشتر است، و اجازه میدهد عشق پدر ما را تغییر شکل دهد.
هر روز، ما باید از پدر دعوت کنیم تا جاهایی را که هنوز نفس بر آنها حکومت میکند، آشکار کند و دعا کنیم: «ای خدا، مرا تفتیش کن و قلب مرا بشناس! ... و ببین آیا در من راه بدی هست یا نه» (مزمور ۱۳٩: ۲۳-۲۴). همانطور که آن جاها را به پدر تسلیم میکنیم و عیسی را میبینیم، پدر فروتنی مسیح را در ما شکل میدهد.
دعاها
با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند
شخصی
پدر، مرا ببخش برای زمانی که به جای تکیه کامل بر تو، به خودم توکل کردهام.
مرا ببخش به خاطر زمانی که از مواهب تو بهره بردهام و از آنها برای تعالی خود استفاده کردهام.
مرا ببخش برای مواقعی که در برابر اراده تو مقاومت کردم، زمانی که اطاعت به قیمت آسایش یا کنترل تمام شد.
به من بیاموز که از دفاع از خود دست بردارم و هر نتیجهای را به تو بسپارم.
قلب مرا جستجو کن، جایی را که هنوز نفس بر آن حکومت میکند، آشکار کن، و فروتنی عیسی را در من شکل بده. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که به جای جستجوی تو، به خودمان متکی هستیم.
ما را ببخش که وقتی اراده تو در مقابل اراده ما قرار میگیرد، بر راه خود پافشاری میکنیم.
ما را ببخش که به جای گوش دادن و طلب بخشش، از خودمان دفاع کردیم.
به ما بیاموز که از هر موهبتی در خانهمان برای خدمت به تو و یکدیگر استفاده کنیم.
خانه ما را با عشق، اطاعت فروتنانه و توکل به خودت پر کن. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای این شهر را ببخش که به جای توکل به تو، به خودش توکل کرده است.
ما را ببخش که به جای پیروی از روح تو، نقشههای خود را دنبال میکنیم.
به ما بیاموز که از هر موهبت و منبعی مطابق اراده تو استفاده کنیم.
کلیسایی فروتن تشکیل دهید که به این شهر خدمت کند و عیسی را آشکار سازد. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، رهبران کلیسای کشور ما را به خاطر کنترل قومت ببخش.
ما را ببخش که به جای صمیمیت با تو، به دنبال نفوذ و شهرت هستیم.
به ما بیاموز که از اراده تو اطاعت کنیم و هر نتیجهای را به تو بسپاریم.
احیایی را جاری کن که کلیسایی را تشکیل دهد که منعکس کننده و جلال دهنده عیسی باشد. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
«تا به کی از فروتنی در برابر من سر باز میزنی؟» (خروج ۱۰:۳)
«زیرا کیست که در تو چیز متفاوتی ببیند؟ چه داری که آن را نیافتهای؟ پس اگر آن را یافتهای، چرا طوری فخر میکنی که گویی آن را نیافتهای؟» (اول قرنتیان ۴:۷)
«ای پدر، اگر اراده توست، این جام را از من دور کن. لیکن نه به خواست من، بلکه به خواست تو.» (لوقا ۲۲:۴۲)
«او فروتنان را به راه راست هدایت میکند و راه خود را به فروتنان میآموزد.» (مزمور ۲۵:۹)
«پس خود را زیر دست نیرومند خدا فروتن سازید تا در زمان مناسب شما را سرافراز کند و تمام نگرانیهای خود را به او بسپارید، زیرا او به فکر شماست.» (اول پطرس ۵:۶-۷)
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز پنجم دنبال کنید .
روز پنجم - غرور: دشمن خدا
«خدا با متکبران مخالفت میکند، اما فروتنان را فیض میبخشد.» (یعقوب ۴:۶)
مدیتیشن روز
غرور، خاک حاصلخیزی برای جاهطلبی خودخواهانه، حسادت، رشک و بسیاری از اشکال دیگر شرارت است. غرور طغیان میکند و در برابر عشق و اراده پدر مقاومت میکند. چسبیدن به غرور باعث میشود که ما در برابر اصلاح او مقاومت کنیم، از اعتراف امتناع ورزیم، بر راه خود اصرار ورزیم و کمتر حضور او را تجربه کنیم. کتاب مقدس هشدار میدهد: «غرور پیشرو هلاکت است و روح متکبر پیشرو سقوط» (امثال ۱۶:۱۸). خود خدا با مغروران مخالف است. پدر فرزندانی را میخواهد که سریع اعتراف کنند، با فروتنی راه بروند و در آغوش او زندگی کنند. غرور ما را در تقابل مستقیم با خدا قرار میدهد و مانع صمیمیت ما با او میشود، اما فروتنی ما را به آغوش پدر میکشاند، جایی که عشق و حضور او آزادانه جریان مییابد.
عیسی این را روشن کرد - گناه صرفاً یک مشکل بیرونی نیست؛ بلکه بیماریای است که ریشه در قلب انسان دارد. «از درون، از دل، افکار پلید، فساد جنسی، دزدی، قتل، زنا، طمع، شرارت، فریب، شهوتپرستی، حسادت، تهمت، غرور و حماقت بیرون میآید. همه این چیزهای بد از درون سرچشمه میگیرند و انسان را نجس میکنند.» (مرقس ۷: ۲۱-۲۳). غرور فقط یک گناه در میان گناهان دیگر نیست؛ بلکه خاکی است که بذر گناهان دیگر در آن رشد میکند. غرورِ مهارنشده، قلب را فاسد میکند و انسان را آلوده میسازد. پدر فراتر از اعمال ما را میبیند و انگیزههای ما را بررسی میکند. غرور، مشارکت با پدر را مختل میکند. اما وقتی خود را فروتن میکنیم و نزدیک میشویم، او نزدیک میشود و ما را پاک میکند.
از طریق سقوط آدم، غرور، خودخواهی، خودمحوری و خودبزرگبینی به نشانههای طبیعت سقوط کرده ما تبدیل شدند (رومیان ۵:۱۲). فیض فروتن کردن خود از مسیح میآید. در آدم، ما برده غرور هستیم؛ در مسیح، از بردگی طبیعت سقوط کرده خود آزاد میشویم و به عنوان فرزندان پدر، فراخوانده میشویم تا خود را با فروتنی بپوشانیم. «اگر کسی در مسیح باشد، خلقت تازهای است. چیزهای کهنه درگذشت؛ اینک، چیزهای تازه آمده است» (دوم قرنتیان ۵:۱۷). روح القدس ما را به گناه محکوم میکند، غرور را آشکار میکند و آرزوهای مقدس طبیعت جدید ما را بیدار میکند.
پدر فرزندانش را فرا میخواند تا با فروتنی و عشق با او همراه شوند، نه اینکه از ترس عقبنشینی کنند. او از دلهای توبهکار لذت میبرد، زیرا فروتنی ما را به حضور او نزدیک نگه میدارد. کلام او واضح است: «با فروتنی با خدای خود رفتار کنید» (میکاه ۶:۸). «من ساکنم... با کسی که روحی توبهکار و فروتن دارد...» (اشعیا ۵۷:۱۵). پدر، فروتنان را از طریق نزدیکی، آغوش و روح خود احیا میکند.
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا ببخش که اجازه دادم غرور باعث گناهان بسیار دیگری در زندگیام شود.
مرا ببخش که به جای فروتنی در برابر تو و دیگران، خود را برتر میبینم.
مرا ببخش که به جای اعتراف سریع، از اصلاح خودداری کردم و گناه را پنهان کردم.
به من بیاموز که هر روز خود را فروتن کنم و اراده و هر انگیزهام را به روح تو تسلیم کنم.
مرا با فروتنی مسیح بپوشان تا حضور تو بر من قرار گیرد. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، ما را به عنوان یک خانواده ببخش که اجازه دادهایم غرور ما را از هم جدا کند و تضعیفمان کند.
ما را ببخش که به جای خدمت به یکدیگر با عشق، بر راه خودمان پافشاری میکنیم.
ما را ببخش که به جای جستجوی فیض تو با هم، در خودکفایی گام برمیداریم.
به ما بیاموز که در برابر تو و در برابر یکدیگر فروتن باشیم.
خانواده ما را برای همه کسانی که ما را میبینند، گواهی از عشق و فروتنی قرار بده. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای این شهر را ببخش که اجازه داده است غرور، دین و شریعتگراییِ مردهای را به وجود آورد که در برابر آزادی روح تو مقاومت میکند.
ما را به خاطر تفرقهها، خودبرتربینیها، خودستاییها و مقامطلبیهایمان بدون تو ببخش.
به ما بیاموز که با فروتنی رفتار کنیم و با عشق مسیح به یکدیگر خدمت کنیم.
کلیسای این شهر را به قومی فروتن و مکانی برای حضور خود تبدیل کن. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
ای پدر، کلیسای این ملت را به خاطر غرور، تکبر و فخرفروشی به نقاط قوتمان به جای نقاط ضعفمان ببخش.
ما را ببخش که اجازه دادیم غرور باعث شود ثروت و نفوذمان را بالاتر از تو بدانیم.
به ما، کلیسای این ملت، بیاموز که خود را زیر دست قدرتمند تو فروتن کنیم.
بیداری الهی را در سراسر این ملت جاری کن و کلیسایی فروتن برپا کن که منعکس کننده مسیح باشد. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
«خدا با متکبران مخالفت میکند، اما فروتنان را فیض میبخشد.» (یعقوب ۴:۶)
«در حضور خداوند فروتن باشید، و او شما را سرافراز خواهد کرد.» (یعقوب ۴:۱۰)
«پس اگر کسی در مسیح باشد، خلقت تازهای است. چیزهای کهنه درگذشت؛ اینک، چیزهای تازهای آمده است.» (دوم قرنتیان ۵:۱۷)
«هیچ کاری را از روی جاهطلبی یا تکبر انجام ندهید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید.» (فیلیپیان ۲:۳)
«زیرا آن که والا و بلندمرتبه است، آن که در ابدیت ساکن است و نامش قدوس است، چنین میگوید: من در مکان والا و مقدس ساکنم، و نیز با کسی که روح توبهکار و فروتن دارد، تا روح فروتنان را احیا کنم و دل توبهکاران را زنده سازم.» (اشعیا ۵۷:۱۵)
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز ششم دنبال کنید .
روز ششم - در پیشگاه خدا و مردم
«با کمال فروتنی و ملایمت، با حلم، و با محبت یکدیگر را تحمل کنید.» (افسسیان ۴:۲)
مدیتیشن روز
«با کمال فروتنی و ملایمت، با حلم، و با محبت یکدیگر را تحمل کنید.» (افسسیان ۴:۲)
فروتنی در برابر پدر صرفاً بیان کلمات و برخی اعمال نیست، بلکه تسلیم کامل وجود است - تسلیم ذهن، اراده، احساسات و نفس تحت اقتدار او. غرور اصرار دارد که بر تخت قلب بنشیند، اما فروتنی، خود را از تخت سلطنت پایین میکشد و مسیح را بر تخت سلطنت مینشاند. فروتنی واقعی نگاه خود را نه به خود، بلکه به عظمت خدا - تقدس، زیبایی و جلال او - معطوف میکند. زیرا تنها اوست که شایسته سلطنت و نشستن بر تخت سلطنت است.
فروتنی نه تنها در نیتهای ما، بلکه در درجه اول در روابط ما نیز مورد آزمایش قرار میگیرد. رفتار فروتنانه در مقابل دیگران، گواهی بر این است که ما در مقابل خدا تعظیم کردهایم. غرور، دیده شدن، شنیده شدن و مورد احترام قرار گرفتن را ایجاب میکند. فروتنی، خدمت کردن، گوش دادن و ارج نهادن به دیگران را بالاتر از خود انتخاب میکند. «هیچ کاری را از روی جاهطلبی یا تکبر انجام ندهید، بلکه با فروتنی، دیگران را از خود مهمتر بدانید» (فیلیپیان ۲:۳).
یکی از معیارهای فروتنی ما، نحوه واکنش ما در لحظات بیاحتیاطی است - زمانی که مردم و شرایط ما را غافلگیر میکنند و واکنشهای ما نشان میدهد که آیا مسیح یا نفس بر قلب ما حکومت میکند. وقتی غرور حاکم است، خدا در برابر ما مقاومت میکند، اما وقتی خود را فروتن میکنیم، او به ما فیض میبخشد. «خدا با متکبران مخالفت میکند، اما به فروتنان فیض میبخشد» (یعقوب ۴:۶).
منتظر ماندن تا زمانی که خدا ما را علناً فروتن کند، به معنای دعوت به تأدیب و حتی تحقیر است. خیلی بهتر است که اکنون خود را با میل و رغبت در برابر او فروتن کنیم. «هر که خود را بزرگ کند، خوار خواهد شد و هر که خود را فروتن سازد، سرافراز خواهد گردید» (متی ۲۳:۱۲). آنچه را که ما از یادگیری خصوصی با پدر امتناع میکنیم، او اغلب از ما میخواهد که در ملاء عام در برابر مردم بیاموزیم.
یکی از بزرگترین پیامدهای غرور، از دست دادن تجربه حضور و عشق پدر است. این فراخوان فوری است: غرور را قبل از اینکه شما را نابود کند، کنار بگذارید. غرور همیشه به نابودی ختم میشود. روح را کور میکند تا زمانی که نابودی ناگهان بر ما نازل شود. «غرور پیش از نابودی میرود و روح متکبر پیش از سقوط» (امثال ۱۶:۱۸). کتاب مقدس دستور میدهد: «پس خود را زیر دست قدرتمند خدا فروتن کنید تا در زمان مناسب شما را سرافراز کند» (اول پطرس ۵:۶).
هیچ حد وسطی وجود ندارد - یا خودمان را فروتن میکنیم، یا خدا ما را فروتن خواهد کرد (دانیال ۴:۳۷). چسبیدن به غرور، دعوت به مقاومت و انضباط خداست؛ فروتن کردن خودمان، دریافت فیض و رحمت است. آرزوی پدر این نیست که ما را خرد کند، بلکه میخواهد ما را در زمان خود تعالی بخشد.
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا ببخش که اجازه دادهام غرور بر قلبم حکومت کند و تختی را که تنها متعلق به مسیح است، اشغال کند.
مرا به خاطر مواقعی که به جای نشان دادن فروتنی، صبر و عشق عیسی، با غرور واکنش نشان دادهام، ببخش.
مرا ببخش که در برابر اصلاح از جانب تو و دیگران مقاومت میکنم و با غرور و منفعت شخصی پاسخ میدهم.
به من بیاموز که تمام وجودم را زیر دست قدرتمند تو فروتن کنم تا تنها مسیح در زندگی من بر تخت سلطنت بنشیند.
فروتنی عیسی را به من بپوشان و پاسخها و اعمال مرا شکل بده. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که اجازه دادند غرور باعث اختلاف شود و ما را وادار به پافشاری بر راه خودمان کند.
بیصبری و حالت تدافعی ما را هنگام اصلاح شدن ببخشید.
ما را ببخش که به جای خدمت فروتنانه به یکدیگر، از کلمات، سکوت و اعمالمان برای کنترل یکدیگر استفاده میکنیم.
به ما بیاموز که گوش دهیم، وقتی اشتباه میکنیم بپذیریم، طلب بخشش کنیم و یکدیگر را در اولویت قرار دهیم.
خانه ما را با فروتنی و عشق بپوشان، و خانواده ما را به شهادت تبدیل کن. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای این شهر را به خاطر غروری که ما را از گام برداشتن در عشق و وحدت حقیقی باز داشته است، ببخش.
ما را ببخش که به جای فروتنی در برابر تو، با دنبال کردن خواستههای خودمان، در برابر روح تو مقاومت میکنیم.
به ما بیاموز که فروتنانه به یکدیگر و به این شهر با عشق خدمت کنیم و مسیح را به همه آشکار سازیم.
کلیسای این شهر را مردمی فروتن و مهربان گردان که حضور تو در میانشان ساکن است. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
ای پدر، رهبران کلیسا در این کشور را ببخش که قوم تو را کنترل میکنند و خود را به جای مسیح برتر میشمارند.
ما را ببخش که به جای تو، به بزرگی، ثروت و نفوذ خود میبالیم.
به ما بیاموز که خود را در زیر دست قدرتمند تو فروتن کنیم و فیض تو را دریافت کنیم.
احیای الهی را جاری کن و کلیسایت را فروتن، مهربان، صبور و مهربان گردان. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
«زیرا ای برادران، شما به آزادی فراخوانده شدهاید. اما آزادی خود را فرصتی برای ارضای نفس قرار ندهید، بلکه با محبت به یکدیگر خدمت کنید.» (غلاطیان ۵:۱۳)
«با کمال فروتنی و ملایمت، با حلم، و با محبت یکدیگر را تحمل کنید.» (افسسیان ۴:۲)
«هیچ کاری را از روی جاهطلبی یا تکبر انجام ندهید، بلکه با فروتنی دیگران را از خود بهتر بدانید.» (فیلیپیان ۲:۳)
«یکدیگر را با محبت برادرانه دوست بدارید. در احترام گذاشتن به یکدیگر از یکدیگر پیشی بگیرید.» (رومیان ۱۲:۱۰)
«پس، همچون برگزیدگان مقدس و محبوب خدا، دلهای دلسوز، مهربانی، فروتنی، ملایمت و بردباری را بپوشید.» (کولسیان ۳:۱۲)
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز هفتم دنبال کنید .
روز هفتم - او ما را سرافراز خواهد کرد!
«در حضور خداوند فروتن باشید، و او شما را سرافراز خواهد کرد.» (یعقوب ۴:۱۰)
مدیتیشن روز
فرمان یعقوب مبنی بر «فروتنی در برابر خداوند» در نهایت به این دعوت ختم میشود که تسلیم خدا شویم، به او نزدیک شویم، دستهایمان را پاک کنیم، قلبهایمان را خالص کنیم و بر گناه سوگواری کنیم (یعقوب ۴: ۷-۱۰). فروتنی در برابر خداوند به معنای ایستادن صادقانه در برابر اوست - کنار گذاشتن بهانههایمان، کنار گذاشتن خودکامگی و موافقت با او در مورد هر آنچه که او آشکار میکند. فروتنی به معنای تحقیر خودمان نیست؛ بلکه به معنای تشخیص این است که او خداوند است و با میل و رغبت جایگاه شایسته خود را در پیشگاه او اشغال کنیم.
تعالیای که خدا وعده میدهد، خودستایی، اهمیت دنیوی یا ستایش انسانی نیست. این پدر است که ما را به جایگاهی که برای ما برگزیده است، بر اساس داوری خود و نه بر اساس جاهطلبی ما، ارتقا میدهد، زیرا «... خداست که داوری میکند، یکی را به زیر میکشد و دیگری را بالا میبرد» (مزمور ۷۵:۷). از آنجا که تعالی متعلق به پدر است، نیازی به تبلیغ خود، دستکاری نتایج یا رقابت برای کسب مقام نداریم.
عیسی آشکارترین تجلی این نظم الهی است. او «با مطیع شدن تا پای مرگ، حتی مرگ بر روی صلیب، خود را فروتن ساخت. از این رو خدا او را بسیار سرافراز کرد و نامی را که برتر از هر نامی است، به او عطا فرمود» (فیلیپیان ۲:۸-۹). عیسی به جای کسب افتخار، خود را کاملاً به پدر سپرد. او هر شاگردی را فرا میخواند تا خود را انکار کند و روزانه صلیب خود را بردارد (لوقا ۹:۲۳)، و هشدار میدهد: «و هر که صلیب خود را برندارد و از من پیروی نکند، لایق من نیست» (متی ۱۰:۳۸).
زمان بین فروتنی و تعالی، نشان میدهد که آیا واقعاً تسلیم شدهایم یا خیر. اگر خود را فروتن کنیم تا مورد توجه، تکریم یا ارتقاء قرار گیریم، خود در مرکز قرار میگیرد. فروتنی واقعی دیگر نیازی به دیده شدن یا تکریم توسط مردم ندارد؛ فروتنی زمانی که کسی تشویق نمیکند، وفادار میماند، زمانی که کسی متوجه نمیشود، خدمت میکند و به پدر اجازه میدهد تصمیم بگیرد که آیا، چه زمانی و چگونه ما را ارتقا دهد. مردم ممکن است هرگز خدمت وفادارانه را تشخیص ندهند، اما کتاب مقدس به ما اطمینان میدهد: «زیرا خدا بیانصاف نیست که کار شما و عشقی را که برای نام او در خدمت به مقدسین نشان دادهاید، همانطور که هنوز هم انجام میدهید، نادیده بگیرد» (عبرانیان ۶:۱۰). ما میتوانیم بدون تلاش برای شناخته شدن خدمت کنیم، زیرا آینده ما به طور ایمن در دستان پدر است.
با پایان یافتن این هفته، از خود بپرسید: آیا صرفاً دعاها را تکرار کردید، یا توبه واقعی اعمال شما را تغییر داد؟ پدر قلب شما را میبیند (اول سموئیل ۱۶:۷)، اما توبه واقعی در انتخابهای دگرگونشده (متی ۳:۸) و نزدیکی عمیقتر به او ثمر میدهد (یعقوب ۴:۸). این فقر روح - با فروتنی راه رفتن و کنار گذاشتن غرور - را به هفته آینده ببرید، آماده باشید تا گناهان خود را تصدیق کنید و از راههای شریرانه خود برگردید (دوم تواریخ ۷:۱۴).
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا ببخش برای زمانی که به گناه اعتراف کردهام بدون اینکه واقعاً اعمالم را تغییر دهم.
مرا به خاطر زمانی که سعی کردم خودم را بالا ببرم ببخش.
مرا ببخش اگر به جای فروتنی و تواضع، در پی کسب شهرت بودهام.
به من بیاموز که تنها در فروتنی میتوانم بزرگی حقیقی را بیابم.
وقتی هیچ کس دیگری مرا نمیبیند، مرا با ایمان و توکل به تو در مورد آیندهام حفظ کن. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که بدون تغییر اعمالمان به گناه اعتراف کردیم.
ما را ببخش که به جای خدمت بی سر و صدا به یکدیگر، برای جلب توجه رقابت میکنیم.
ما را به خاطر لجبازی و تلاش برای کنترل یکدیگر ببخش.
به ما بیاموز که هر روز از خود بگذریم و با هم از عیسی پیروی کنیم.
به ما فیض عطا فرما تا فروتن و مسکین در روح بمانیم، آمادهی بازگشت از گناه. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای این شهر را ببخش که بدون تغییر روش خود به گناه اعتراف میکند.
ما را به خاطر تفرقهها، غرور و خودبزرگبینی ببخش.
به ما بیاموز که کلیسا زمانی بزرگ است که با فروتنی و عشق خدمت کند.
کلیسایی فروتن تشکیل دهید که گناه خود را بپذیرد و از راههای شریرانه بازگردد. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای این ملت را به خاطر سخنان توبهآمیز بیثمرش ببخش.
ما را ببخش که دنبال مقام و ستایش انسان هستیم.
به ما بیاموز که بیداری الهی زمانی فرا میرسد که قوم تو توبه کنند و خود را فروتن سازند.
کلیسایی را بیدار کن که صلیب را در آغوش میگیرد و عیسی را در سراسر این ملت تجلیل میکند. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
«در حضور خداوند فروتن باشید، و او شما را سرافراز خواهد کرد.» (یعقوب ۴:۱۰)
«خداوند فروتنان را برمیافرازد و شریران را به زمین میافکند.» (مزمور ۱۴۷:۶)
«زیرا آن که والا و بلندمرتبه است، آن که در ابدیت ساکن است و نامش قدوس است، چنین میگوید: من در مکان والا و مقدس ساکنم، و نیز با کسی که روح توبهکار و فروتن دارد، تا روح فروتنان را احیا کنم و دل توبهکاران را زنده سازم.» (اشعیا ۵۷:۱۵)
«زیرا خدا بیانصاف نیست که عمل شما و محبتی را که به نام او در خدمت به مقدسین نشان دادهاید، چنانکه هنوز هم نشان میدهید، نادیده بگیرد.» (عبرانیان ۶:۱۰)
«اگر قوم من که به نام من خوانده میشوند، فروتن شوند و دعا کنند و روی مرا بجویند و از راههای بد خود بازگشت کنند، آنگاه من از آسمان خواهم شنید و گناهانشان را خواهم بخشید و سرزمینشان را شفا خواهم داد.» (دوم تواریخ ۷:۱۴)
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
فردا با خواندن بخش دوم آمادگی قلب و روز هشتم ادامه دهید .
