راهنمای ۲۱ روزه - هفته دوم
بهروزرسانی: ۲ روز پیش
سفر ۲۱ روزه ادامه دارد
آمادگی قلب ۲ (در روز هشتم بخوانید)
«با این حال، حتی اکنون،» خداوند میگوید، «با تمام قلب خود، با روزه، با گریه و ماتم، به سوی من بازگردید؛ و دلهای خود را چاک کنید، نه جامههای خود را.» به سوی خداوند، خدای خود بازگردید... (یوئیل ۲:۱۲-۱۳ ESV)
ندای بازگشت و شکافتن قلبهایمان
خداوند قوم خود را نه تنها به اعتراف گناه، بلکه به روی آوردن به سوی او با تمام قلب از آن بازمیگرداند. توبه واقعی، قلب را در برابر خدا میشکافد و اندوهی خدایی و بازگشتی قاطع از راههای شریرانهمان را به همراه میآورد.
کلمه عبری که «رِند» ترجمه شده، «قَرَع» است - به معنای پاره کردن، دریدن، شکافتن، تکه تکه کردن، کندن، از هم باز کردن. این کلمه، پارگی ناگهانی و حتی شدید را توصیف میکند - نه یک تغییر سطحی.
اعتراف، درگاه، توبه، نقطه عطف و زندگی دگرگونشده، ثمره آن است. ما باید اجازه دهیم که اندوه الهی، دلهایمان را نرم کند و ما را به توبه واقعی هدایت کند.
ما نمیتوانیم همچنان در مورد احیا صحبت کنیم در حالی که خود را بدون تغییر باقی گذاشتهایم. فریاد زدن برای احیا، اذعان به نیاز ما به بیدار شدن و زنده شدن از مرگ است. این به معنای تشخیص این است که چیزی از دست رفته است و باید احیا شود.
بنابراین، دعوت به احیا، دعوت به توبه است. ما باید از دفاع، توجیه و پنهان کردن گناه خود دست برداریم. دیگر وانمود نکنیم که همه چیز خوب است. بیایید با روزه، گریه، سوگواری و قلبی کاملاً تسلیم به سوی پدر بازگردیم.
ولرم بودن
عیسی به کلیسای لائودیکیه هشدار داد:
«من اعمال تو را میدانم: تو نه سردی و نه گرم. کاش یا سرد بودی یا گرم! پس چون ولرمی و نه گرم و نه سرد، تو را از دهانم بیرون میاندازم.»
(مکاشفه ۳: ۱۵-۱۶)
فقط کسانی که زمانی داغ بودند میتوانند ولرم شوند. ولرم بودن زمانی آشکار میشود که ارادت ما به عیسی از خودراضی شود و عشق اولیه ما شروع به محو شدن کند. وقتی دعا، عبادت، اطاعت، سخاوت و عشق ما کاهش یابد، آنچه زمانی زنده بود، به امری عادی تبدیل میشود.
ایمان ولرم، عبادتی بدون شور و اشتیاق، دعایی بدون رنج و زحمت، و مسیحیتی بدون تسلیم است. قلبی که زمانی سوزان بود، با فعالیت مذهبی ارضا میشود. چشمانی که زمانی گریان بود، خشک میشود. صدایی که زمانی فریاد میزد، خاموش میشود. ولرم بودن، روح او را محزون میکند، درک معنوی و توانایی ما را برای شنیدن صدای او کند میکند و رفاقت و شهادت ما را تضعیف میکند. با این حال، عیسی وضعیت ما را آشکار نمیکند تا ما را محکوم کند، بلکه ما را به سوی خود فرا میخواند: «از من بخرید... مرهمی برای مسح چشمانتان تا بتوانید ببینید.» (مکاشفه ۳:۱۸ ESV)
او ما را فرا میخواند تا وضعیت واقعی خود را ببینیم، توبه کنیم و به عشق و اعمالی که در ابتدا داشتیم بازگردیم. گریه کردن آسان در حضور پدر میتواند گواهی بر این باشد که قلبهای ما زنده، لطیف و در حال تجربه احساسات او هستند. باشد که عشق، اعمال و اشکهای نخستین ما بازگردند.
خانواده و کلیسا
توبه باید فراتر از زندگی خصوصی ما باشد. گناه بر خانوادهها، کلیساها، شهرها و ملتهای ما تأثیر میگذارد. آنچه را که در خلوت تحمل میکنیم، در نهایت میتواند به صورت جمعی آشکار شود.
ما باید از خود بپرسیم که آیا خانههای ما حضور، تقدس و عشق عیسی را آشکار میکنند؟ آیا مشغله، سرگرمی، درگیری، تلخی، مادیگرایی یا بیتفاوتی معنوی، دعا و عبادت خانواده را از بین برده است؟ آیا ما به فرزندانمان آموختهایم که در دنیا موفق شوند، بدون اینکه به آنها بیاموزیم خدا را بشناسند و دوست داشته باشند؟
ما همچنین باید کلیسا را بررسی کنیم. آیا ما به جلسات بدون حضور آشکار او، موعظه بدون توبه، عبادت بدون تسلیم و رشد بدون تقدس بسنده کردهایم؟ آیا موفقیت را با حضور، ساختمانها، پول و نفوذ سنجیدهایم در حالی که شهرهای ما همچنان درگیر خشونت، اعتیاد، فساد اخلاقی، فقر و ناامیدی هستند؟
حقیقیترین معیار کلیسا آن چیزی نیست که در داخل ساختمانهای ما اتفاق میافتد، بلکه آن چیزی است که در خانهها و خیابانهای ما اتفاق میافتد. اگر تاریکی همچنان در اطراف ما پیشروی کند، باید خود را فروتن کنیم و از خود بپرسیم که زندگی و کلیساهای ما چه چیزی را آشکار میکنند.
وقتی کلیسا توبه میکند و به سوی خدا بازمیگردد، جوامع ما اثرات آن را احساس میکنند و او میتواند از طریق ما با قدرت بیشتری برای ایجاد تحول در شهرها و ملت ما تلاش کند.
قلبهای ما کدر شدهاند. ما از کنار رنجها عبور میکنیم، خبر مرگ را میشنویم و به زندگی خود ادامه میدهیم. در حالی که شکستگیها ما را احاطه کردهاند، بیاحساس شدهایم و فراموش کردهایم که چگونه گریه کنیم. اما پدر وعده میدهد:
«و دلی تازه به شما خواهم داد و روحی تازه در اندرونتان خواهم نهاد. و دل سنگی را از پیکرتان دور کرده، دلی گوشتی به شما خواهم داد.» (حزقیال ۳۶:۲۶)
ریشههای گناه
کتاب مقدس بارها و بارها با سه جلوه ویرانگر گناه که مردم و سرزمین را آلوده میکند، روبرو میشود: بتپرستی، فساد اخلاقی و خونریزی.
از زمان هبوط به بعد، کتاب مقدس نشان میدهد که گناه ما عواقبی را بر زمین به همراه دارد (پیدایش ۳: ۱۷-۱۹؛ اعداد ۳۵:۳۳). این گناهان محدود به کافران نیستند. هر زمان که راههای خدا را رها کنیم و با ارزشهای دنیا مطابقت داشته باشیم، میتوانند وارد قلبها، خانوادهها و کلیساهای ما شوند.
ما باید آنها را به نور بیاوریم، توبه کنیم و با تمام وجود به سوی خداوند بازگردیم.
بتپرستی
اولین فرمان خدا اعلام میکند: «تو را خدایان دیگری غیر از من نباشد.» (خروج ۲۰:۳)
بت هر چیزی است که ما بیش از خدا دوست داریم، به آن اعتماد داریم، دنبالش هستیم، از آن میترسیم یا از آن اطاعت میکنیم. پول، موفقیت، آسایش، دارایی، سرگرمی، روابط، خدمت، شهرت، قدرت، لذت و حتی خواستههای خودمان میتوانند جای او را در قلبهای ما بگیرند.
عیسی هشدار داد که هیچکس نمیتواند به دو ارباب خدمت کند (متی ۶:۲۴). کتاب مقدس طمع را بتپرستی میداند (کولسیان ۳:۵) و به ما دستور میدهد: «ای فرزندان، خود را از بتها دور نگه دارید.» (اول یوحنا ۵:۲۱)
بتهای ما - پول، قدرت، لذت و خود - میتوانند دلیل بیتوجهی، آوارگی، اعتیاد و ستم به نسلهای کامل باشند:
نزدیک به ۱۱۸ میلیون نفر در پایان سال ۲۰۲۵ در سراسر جهان به اجبار آواره شدهاند.
تخمین زده میشود که ۱۰۰ میلیون کودک در سراسر جهان در خیابانها زندگی یا کار میکنند.
بیش از یک میلیارد نفر در محلههای فقیرنشین یا سکونتگاههای غیررسمی زندگی میکنند، بسیاری از آنها مسکن امن یا خدمات اولیه ندارند.
تقریباً ۶۴ میلیون نفر در سراسر جهان با اختلالات مصرف مواد مخدر زندگی میکنند.
تقریباً ۴۰۰ میلیون نفر با اختلالات مصرف الکل زندگی میکنند، از جمله بیش از ۲۰۰ میلیون نفر که به الکل وابسته هستند.
پشت این اعداد، افرادی هستند که پدر آفریده و دوستشان دارد. ما نمیتوانیم ادعا کنیم که او را دوست داریم در حالی که نسبت به رنج آنها بیتفاوت هستیم. پرستش ما باید از طریق اطاعت، شفقت، سخاوت و عدالت ابراز شود. خداوند دستور میدهد: «توبه کنید و از بتهای خود روی برگردانید و از همه پلیدیهای خود روی برگردانید.» (حزقیال ۱۴:۶ ESV)
بیاخلاقی
عهد جدید معیار روشنی به ما میدهد:
«اما زنا و هر ناپاکی یا طمع نباید در میان شما حتی ذکر شود، چنانکه در میان مقدسین شایسته است.» (افسسیان ۵:۳)
خداوند قوم خود را به پاکی در بدن، ذهن، چشم، افکار، روابط و زندگی خصوصیمان فرا میخواند. ما فراخوانده شدهایم که کاملاً متعلق به مسیح باشیم و بدنهایمان را در تقدس و افتخار داشته باشیم، نه در شور و شوق شهوت (دوم قرنتیان ۱۱:۲؛ اول تسالونیکیان ۴:۴-۵).
با این حال، فساد جنسی در سراسر جهان و عمیقاً در کلیسا گسترش یافته است:
تخمین زده میشود که ۴۰ میلیون نفر در سراسر جهان درگیر فحشا هستند که بسیاری از آنها از طریق فقر، اجبار، قاچاق یا استثمار به این کار روی آوردهاند.
از هر ۱۰۰ کودک، یک نفر در دام قاچاق انسان میافتد و بیش از نیمی از آنها زیر ۱۲ سال سن دارند.
تقریباً از هر سه زن در سراسر جهان، یک نفر خشونت فیزیکی یا جنسی را تجربه کرده است و بسیاری از آنها این تجربه را در دوران کودکی داشتهاند.
در یک مطالعه اخیر، ۵۴ درصد از مسیحیان مورد بررسی، مرتکب گناه جنسی میشدند.
اینها صرفاً آمار نیستند. هر عدد نشان دهنده کسی است که به تصویر خدا آفریده شده است - فرزند، والدین، خواهر یا برادر یا دوست کسی.
گناه جنسی صمیمیت را از بین میبرد، خانوادهها را فاسد میکند، افراد آسیبپذیر را مورد سوءاستفاده قرار میدهد، به کودکان آسیب میرساند و شهادت کلیسا را تضعیف میکند. ما نباید آنچه را که کتاب مقدس آشکارا محکوم میکند، در خفا توجیه کنیم. ما باید گناه خود را اعتراف کنیم، آنچه را که پنهان بوده است آشکار کنیم، به دنبال پاسخگویی و شفا باشیم و از فساد جنسی بگریزیم (رومیان ۱:۲۴؛ اول قرنتیان ۶:۹-۱۰؛ غلاطیان ۵:۱۹-۲۱).
خونریزی
برخی که با بتپرستی و فساد اخلاقی روبرو شدهاند، ممکن است فکر کنند: «اما من هرگز کسی را نکشتم.» عیسی ما را عمیقتر میکند: «شنیدهاید که به پیشینیان گفته شده است: 'قتل مکن'... اما من به شما میگویم هر که از برادر خود خشمگین شود، سزاوار داوری خواهد بود...» (متی ۵:۲۱-۲۲ ESV)
عیسی ریشه قتل را در خشم قلب میداند. وقتی خشم، کینه، نفرت، تلخی یا عدم بخشش را در خود پرورش میدهیم، ریشهای را پرورش میدهیم که خشونت از آن رشد میکند.
خونریزی همچنین شامل نابودی زندگی از طریق قتل، سقط جنین، جنگ، سوءاستفاده، استثمار، غفلت و بیتفاوتی نسبت به رنجهای قابل پیشگیری میشود:
سالانه تقریباً ۷۳ میلیون سقط جنین عمدی در سراسر جهان رخ میدهد.
روزانه حدود ۳۴۰۰ نفر در سراسر جهان بر اثر جراحات ناشی از خشونت جان خود را از دست میدهند.
سالانه بیش از هشت میلیون کودک به دلایل قابل پیشگیری جان خود را از دست میدهند، از جمله تقریباً ۴.۹ میلیون نفری که قبل از پنجمین سالگرد تولدشان در سال ۲۰۲۴ فوت کردهاند، که بسیاری از آنها به دلایل قابل پیشگیری بودهاند.
خداوند به قوم خود هشدار داد: «وقتی دستهایتان را دراز میکنید، چشمانم را از شما خواهم پوشاند؛ ... دستهایتان پر از خون است.» (اشعیا ۱:۱۵) او همچنین اعلام کرد: «زنجیری بسازید! زیرا زمین پر از جنایات خونین و شهر پر از خشونت است.» (حزقیال ۷:۲۳).
خشونت و خونریزیِ توبهنشده، زمین را آلوده میکند و میتواند حضور خدا را از بین ببرد (اعداد ۳۵:۳۳؛ اشعیا ۵۹:۲-۳). کتاب مقدس هشدار میدهد که خونریزیِ توبهنشده، داوری را به همراه دارد، اما خدا وقتی قومش توبه و شفاعت میکنند، با رحمت پاسخ میدهد.
در شهرهایی که گروهها این ۲۱ روز را به پایان رساندهاند، آمار و رهبران محلی معمولاً کاهش قابل توجهی در قتل و جرم گزارش دادهاند. وقتی توبه میکنیم، در را به روی شر میبندیم و راه را برای شفای الهی آماده میکنیم.
به ما قلبی تازه عطا کن
ما نمیتوانیم از طریق احساسات یا عزم انسانی، توبه واقعی را به ارمغان بیاوریم. تنها روح القدس میتواند عمق شرایط ما را آشکار کند و به ما قلبهایی عطا کند که آنچه پدر احساس میکند را احساس کنند.
ما به چیزی بیش از پشیمانی از عواقب کار نیاز داریم. ما به اندوهی الهی نیاز داریم که منجر به توبه شود (دوم قرنتیان ۷:۱۰). ما به پدر نیاز داریم تا پیمان ما با گناه را بشکند، دلهای سنگی ما را از ما دور کند و به ما قلبهایی بدهد که از کلام او بترسند.
یک قلب مهربان نسبت به آنچه خدا را غمگین میکند بیتفاوت نمیماند. برای گناه سوگواری میکند، برای رنج گریه میکند، اصلاح را میپذیرد، به سرعت میبخشد و وقتی روحالقدس سخن میگوید، پاسخ میدهد.
باشد که پدر، موانع دفاعی، بهانهها و حواسپرتیهای ما را در هم بشکند. باشد که او بیتفاوتی ما را در هم بشکند و ما را نسبت به وضعیت قلبها، خانوادهها، کلیساها، شهرها و ملتهایمان بیدار کند. باشد که او به ما قلبهایی عطا کند که برای عیسی بسوزند و هر آنچه را که مردم را از او جدا میکند، در هم بشکنند.
رنج و زحمت
رنج، دعایی است که بار قلب خدا را به دوش میکشد. این دعا عمیقتر از کلمات است - فریادی که از روح القدس زاده میشود، زمانی که دعای معمولی دیگر کافی نیست. کتاب مقدس ما را فرا میخواند: «برخیز، در شب فریاد بزن... دل خود را مانند آب در حضور خداوند بریز! برای جان فرزندانت دستهایت را به سوی او بلند کن.» (مراثی ۲:۱۹ ESV)
روح القدس در ضعف ما به ما کمک میکند: «خودِ روح با نالههایی عمیق که نمیتوان بیان کرد، برای ما شفاعت میکند.» (رومیان ۸:۲۶)
رنج، نمایش احساسات نیست. بلکه تسلیم شدن در برابر بار خداوند است. رنج ما را از دعای بیتکلف فراتر میبرد و به همدلی، شفقت، گریه و شفاعت سوق میدهد. باعث میشود که ما برای خانوادهها، کلیساها، شهرها و ملتهایمان در این شکاف بایستیم.
احیای دگرگونکننده بارها با دعای خالصانه و طاقتفرسا آغاز و تداوم یافته است. پیش از آنکه بیداری عمومی فرا رسد، خداوند اغلب شفیعان پنهان را بیدار میکند. پیش از آنکه جوامع تغییر کنند، قلبها شکسته و در خفا فریاد میزنند.
این همان قلب جدیدی است که برای آن دعا کردهایم - قلبی آنقدر لطیف که بتواند آنچه قلب خدا را به حرکت در میآورد، احساس کند.
این هفته، باشد که خداوند به شما فیض عطا کند تا قلبهایتان را با توبهای عمیقتر بشکافید و واقعاً به سوی او بازگردید، و باشد که شما را به شفاعت و گریهای خالصانه هدایت کند و به عیسی در شفاعتش برای ملتها بپیوندد.
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
امروز با خواندن روز هشتم ادامه دهید .
روز هشتم - به سوی من بازگرد
«با این حال، حتی اکنون،» خداوند میگوید، «با تمام قلب خود، با روزه، با گریه و ماتم به سوی من بازگردید؛ و دلهای خود را چاک کنید، نه جامههای خود را.» (یوئیل ۲:۱۲-۱۳a)
مدیتیشن روز
کتاب مقدس به ما نشان میدهد که راه بازگشت از راههای شریرانهمان، ابتدا بازگشت به سوی خداست. بازگشت به سوی او چیزی است که ما را به توبه واقعی میرساند. توبه چیزی بیش از یک اعتراف ظاهری است؛ بلکه قلبی است که در برابر خدا شکسته است زیرا ما کاملاً به سوی او بازگشتهایم. همانطور که نزدیک میشویم، شروع به سوگواری برای گناه، نافرمانی و کدورت قلب خود میکنیم. این امر ما را نه تنها به اعتراف به وضعیت خود، بلکه به گریه و سوگواری برای آن، توبه واقعی و رها کردن هر آنچه او را غمگین میکند، سوق میدهد.
توبه در درجه اول به معنای آگاه ماندن از گناه نیست؛ بلکه به معنای آگاه شدن از خدا است - یعنی روی آوردن کامل قلبهایمان به سوی پدر و دوری از بتها در زندگیمان (اول تسالونیکیان ۱:۹). کتاب مقدس، روی آوردن به سوی خدا را با روی آوردن از گناه پیوند میدهد: «پس توبه کنید و بازگشت کنید» تا گناهان پاک شوند و «زمانهای تجدید قوا از حضور خداوند فرا رسد» (اعمال رسولان ۳:۱۹-۲۰). «به خدا نزدیک شوید و او به شما نزدیک خواهد شد»، در حالی که همین آیه به ما دستور میدهد که دستهایمان را پاک و قلبهایمان را پاک کنیم (یعقوب ۴:۸). ما با تمرکز بر گناه بر آن غلبه نمیکنیم، بلکه با روی آوردن به عیسی و اجازه دادن به حقیقت، تقدس و حضور او برای تبدیل ما. توبه واقعی ما را هم به گناه درونمان و هم به گناه و رنج اطرافمان حساس میکند.
ولرم بودن به معنای فقدان فعالیت مذهبی نیست. این میتواند بر هر بخشی از مسیر ما که در آن از عشق و ارادتی که زمانی به او داشتیم، سقوط کردهایم، تأثیر بگذارد. این زوال تدریجی عشق است - قلبی کدر که به خدمت ادامه میدهد در حالی که دیگر برای عیسی نمیسوزد. مانند کلیسای لائودیکیه، ما به عیسی نیاز داریم تا «مرهمی برای مسح چشمان شما بدهد تا ببینید» (مکاشفه ۳:۱۸). وقتی روحالقدس آشکار میکند که چقدر سقوط کردهایم، توبه را به ارمغان میآورد زیرا ما وضعیت واقعی خود را تشخیص میدهیم. عیسی گفت: «شما عشقی را که در ابتدا داشتید، رها کردهاید» و دستور داد: «پس به یاد داشته باشید که از کجا سقوط کردهاید. توبه کنید و کارهایی را که در ابتدا انجام میدادید، انجام دهید» (مکاشفه ۲:۴-۵).
«خوشا به حال کسانی که گرسنه و تشنه عدالت هستند، زیرا سیر خواهند شد.» (متی ۵:۶). توبه واقعی، گرسنگی و تشنگی برای عدالت را ایجاد میکند - مقدس و درستکار بودن با خدا، نه صرفاً خدمت ظاهری به او یا احساس برانگیختگی معنوی.
پدر اجازه میدهد که خودکفایی ما از بین برود، بنابراین ما به او وابسته خواهیم بود. این رحمت اوست که ما را به عقب میکشاند. وقتی اعتراف میکنیم که روالهای مذهبی و قدرت خودمان نمیتواند ما را از گناه و بیتفاوتی نجات دهد، به او التماس میکنیم و زمان، منابع و انرژی خود را به سمت عیسی مسیح تغییر میدهیم. بزرگترین نیاز ما تلاش بیشتر نیست؛ بلکه ملاقات با اوست (مزمور ۱۴۵:۱۸).
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا ببخش که در برابر دعوت تو برای بازگشت به سوی تو با تمام وجودم مقاومت کردم.
مرا ببخش که در ظاهر به تو خدمت میکنم، در حالی که عشقم به عیسی کمرنگ شده است.
مرا ببخش که بدون توبه واقعی و ترک گناه، به آن اعتراف میکنم.
به من بیاموز که برای آنچه تو را غمگین میکند، غمگین باشم و نسبت به گناه خود حساس باشم.
مرا به خود نزدیک کن و عطش مرا برای خودت و آرزوی عشق ورزیدن به تو را با تمام وجودم، احیا کن. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که از تو دور شدند و اجازه دادند عشق ما به عیسی کمرنگ شود.
ما را ببخش که با وجود نادیده گرفتن حضور تو، به انجام مراسم مذهبی خود ادامه میدهیم.
ما را به خاطر تحمل گناه، تخلفات و بیتفاوتی در خانهمان ببخش.
به خانواده ما بیاموز که به سوی تو بازگردند و هر آنچه تو را غمگین میکند، رها کنند.
عشق نخستین ما را احیا کن و خانه ما را به مکانی تبدیل کن که در آن تو را جستجو کنیم و با تو ملاقات کنیم. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیساهای ما را به خاطر فعالیتهای ظاهری بدون ارادت قلبی به تو ببخش.
کشیشان، رهبران و ایمانداران را به خاطر کسالت و بیتفاوتی روحانیشان ببخشید.
به کلیسای خود بیاموز که توبه کنند، گناه را ترک کنند و با هم برای حضور تو فریاد بزنند.
همچنان که بازمیگردیم، عشق، وحدت و احیای نخستین خود را برای دگرگون کردن شهرمان احیا کنید. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای ملت ما را به خاطر بیتفاوتی و عشق اولیهی از دست رفتهاش ببخش.
رهبران ما را ببخش که فراتر از حضور تو، به دنبال شهرت و نفوذ هستند.
به کلیسا بیاموز که حضور تو را در وحدت، توبه و دعا جستجو کند.
توبه، احیا و دگرگونی را برای ملت به ارمغان بیاور، همچنان که ما به سوی تو بازمیگردیم. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
یوئیل ۲:۱۲–۱۳a — «با این حال، حتی اکنون،» خداوند میگوید، «با تمام قلب خود، با روزه، با گریه و ماتم به سوی من بازگردید؛ و دلهای خود را چاک کنید، نه جامههای خود را.»
اشعیا ۵۵:۶-۷ - «خداوند را مادامی که یافت میشود بجویید؛ مادامی که نزدیک است او را بخوانید؛ شریر راه خود را و گناهکار افکار خود را ترک کند؛ به سوی خداوند بازگردد تا بر او رحم کند، و به سوی خدای ما، زیرا که او به فراوانی خواهد بخشید.»
هوشع ۱۰:۱۲ - برای خود پارسایی بکارید؛ عشق پایدار درو کنید؛ زمین بایر خود را شخم بزنید، زیرا زمان آن رسیده است که خداوند را بجویید تا بیاید و پارسایی را بر شما بباراند.
مزمور ۵۱:۱۰-۱۲ - ای خدا، دلی پاک در من بیافرین و روحی راست در من تازه گردان. مرا از حضور خود دور مکن و روح القدس خود را از من مگیر. شادی نجات خود را به من بازگردان و مرا با روحی راغب تأیید کن.
مزمور ۸۰:۳ - خدایا، ما را بازگردان؛ روی خود را روشن کن تا نجات یابیم!
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز نهم دنبال کنید .
روز نهم - بازگشت به حضور او
«پس توبه کنید و بازگشت کنید تا گناهانتان پاک شود و اوقات استراحت از حضور خداوند فرا رسد.» (اعمال رسولان ۳: ۱۹-۲۰)
مدیتیشن روز
توبه، مانند گناه، صرفاً یک رفتار ظاهری نیست، بلکه یک امر عمیق قلبی است. وقتی حضور پدر را تجربه نمیکنیم، ابتدا باید از خود بپرسیم که آیا گناه عمدی یا توبهنشده بین ما و او فاصله انداخته است. «دل خود را با هوشیاری کامل حفظ کن، زیرا چشمههای حیات از آن جاری میشود» (امثال ۴:۲۳). وقتی به روحالقدس اجازه میدهیم تا حقیقت دلهای ما را جستجو و آشکار کند، تغییر واقعی میتواند آغاز شود. احیا از این تسلیم و توبه عمیق زاده میشود. در طول تاریخ، آتش احیا اغلب زمانی شعلهور شده است که قوم خدا گناهان خود را علناً در حضور او اعتراف میکردند. «پس به خطاهای خود (لغزشهای خود، گامهای نادرست خود، خطاهای خود، گناهان خود) نزد یکدیگر اعتراف کنید و [نیز] برای یکدیگر دعا کنید تا شفا یابید و [به لحنی روحانی از ذهن و قلب] بازگردید» (یعقوب ۵:۱۶ AMPC). وقتی توبه از طریق غرور، پنهانکاری و دفاع از خود شعلهور میشود، عشق اول میتواند در قلبی پاک و تسلیمشده ریشه بدواند. این آغاز احیا است.
ما اغلب انجام کاری را که خدا نهی کرده است، گناه آلودتر از انجام ندادن دستور او میدانیم. اما هر دو نافرمانی و هر دو گناه هستند. ما باید نه تنها برای اشتباهی که انجام دادهایم، بلکه برای اطاعتی که از آن خودداری کردهایم نیز توبه کنیم. کتاب مقدس میگوید: «هر که کار درست را بداند و آن را انجام ندهد، برای او گناه است» (یعقوب ۴:۱۷). عیسی به ما دستور میدهد که انجیل را موعظه کنیم، شاگرد بسازیم، به فقرا توجه کنیم، ببخشیم، سخاوتمندانه ببخشیم و همسایه خود را دوست داشته باشیم. وقتی میدانیم او چه دستوری داده است یا میدانیم چه چیزی درست است و فرصت انجام این کار را داریم، اما به جای آن، راحتی، ترس، دارایی یا اولویتهای خودمان را انتخاب میکنیم، ما صرفاً به اندازه کافی کوتاهی نمیکنیم - ما مرتکب گناه میشویم. این موضوع زمانی جدیتر میشود که نافرمانی ما باعث رنج یا مرگ دیگران بدون شناخت عیسی شود. عیسی گفت: «همانطور که با یکی از کوچکترین اینها نکردید، با من نکردید» (متی ۲۵:۴۵). او سپس درباره عواقب ابدی آن هشدار داد: «و ایشان به عذاب ابدی خواهند رفت، اما عادلان به حیات جاودان» (متی ۲۵:۴۶). ما باید از روح القدس بخواهیم که هم گناهانی را که مرتکب شدهایم و هم اطاعتی را که از آن خودداری کردهایم، آشکار کند و اجازه دهد که اندوه الهی ما را به توبه و عمل سوق دهد.
دعایی که با ایمان و همراه با توبه ارائه شود، موانعی را که مانع شنیده شدن دعاهای ما میشوند، از بین میبرد و قلبهای ما را برای کار دگرگونکننده پدر آماده میکند. مهربانی خدا قرار است ما را به توبه هدایت کند (رومیان ۲:۴). همانطور که روح ما را به بازگشت از گناه هدایت میکند، ما با تمام وجود به سوی پدر میدویم. توبه آنچه را که مانع مشارکت ما با او میشود، از بین میبرد و صمیمیت با او را احیا میکند.
پدر فریاد ناامیدانه قلبی را که در توبه و دعای خالصانه فروتن شده است، دریافت میکند. او به ما فرمان توبه میدهد، اما با لطف خود هدیه توبه را نیز به ما عطا میکند. با این حال، ما باید انتخاب کنیم که پاسخ دهیم - به سوی او بازگردیم و گناه را پشت سر بگذاریم. همانطور که روی میآوریم، اوقاتی از تجدید قوا در حضور او و صمیمیت عمیقتر با کسی که ما را دوست دارد، دریافت میکنیم.
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا ببخش که در برابر دعوت تو برای توبه و بازگشت به سوی تو با تمام وجود مقاومت کردم.
مرا ببخش که فرمان تو را دانستم و به جای آن، اولویتهای خودم را برگزیدم.
مرا ببخش که در به اشتراک گذاشتن انجیل و کمک به کسانی که در مقابلم قرار دادی، کوتاهی کردم.
به من بیاموز که هر فرصتی را برای اطاعت از تو تشخیص دهم و بدون تأخیر پاسخ دهم.
به من فیض توبه، ترک گناه و اطاعت از هر آنچه از من میخواهی عطا فرما. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را به خاطر به تأخیر انداختن توبه و مقاومت در برابر محکومیت تو ببخش.
ما را ببخش که آسایش و دارایی خود را بر نیازهای دیگران ترجیح میدهیم.
ما را به خاطر فرصتهایی که برای به اشتراک گذاشتن مژده و خدمت به دیگران از دست دادهایم، ببخش.
به خانواده ما بیاموز که فرامین تو را تشخیص دهند و با هم در اطاعت پاسخ دهند.
به خانواده ما فیض توبه، اطاعت از تو و تجدید قوا در حضورت را عطا فرما. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیساهای ما را به خاطر مقاومت در برابر توبه و غفلت از فرامین تو ببخش.
ما را ببخش که در موعظه انجیل و مراقبت از نیازمندان کوتاهی کردهایم.
به کلیسای خود بیاموزید که هر فرصتی را برای اطاعت و پاسخ بدون تأخیر تشخیص دهد.
توبه، اطاعت، شفقت و احیا را به شهر ما بیاور. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای ملت ما را به خاطر مقاومت در برابر توبه و نافرمانی از کلامت ببخش.
ما را به خاطر غفلت از گمشدگان، فقرا و کسانی که ما را به خدمت به آنها فراخواندهای، ببخش.
به کلیسای خود بیاموز که توبه کند، انجیل را اعلام کند، سخاوتمندانه ببخشد و از فرامین تو اطاعت کند.
توبه، اطاعت، احیا و دگرگونی را در سراسر ملت ما به ارمغان بیاور. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
اعمال رسولان ۳:۱۹–۲۰ الف - «پس توبه کنید و بازگشت کنید تا گناهانتان پاک شود و اوقات استراحت از حضور خداوند فرا رسد.»
یعقوب ۴:۱۷ - «پس هر که بداند چه باید کرد و آن را انجام ندهد، برای او گناه است.»
امثال ۲۸:۱۳ - «هر که گناهان خود را بپوشاند، کامیاب نخواهد شد، اما هر که آنها را اعتراف کند و ترک نماید، رحمت خواهد یافت.»
اول یوحنا ۱:۹ - «اگر به گناهان خود اعتراف کنیم، او امین و عادل است تا گناهان ما را بیامرزد و ما را از هر ناراستی پاک سازد.»
مزمور ۵۱:۱۷ - «قربانیهای خدا روح شکسته است؛ ای خدا، دل شکسته و پشیمان را خوار نخواهی شمرد.»
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز دهم دنبال کنید .
روز دهم - چه کسی را دوست داری؟
«دنیا و آنچه در دنیاست را دوست مدارید. اگر کسی دنیا را دوست دارد، محبت پدر در او نیست.» (اول یوحنا ۲:۱۵)
مدیتیشن روز
عشق به دنیا یکی از گناهانی است که کلیسا بیش از همه تحمل میکند، با این حال خداوند آن را به عنوان زنای روحانی تلقی میکند. «دنیا و آنچه در دنیاست را دوست نداشته باشید. اگر کسی دنیا را دوست داشته باشد، محبت پدر در او نیست» (اول یوحنا ۲:۱۵). کتاب مقدس حتی فراتر میرود: «ای زناکاران! آیا نمیدانید که دوستی با دنیا دشمنی با خداست؟» هر کس دوستی با دنیا را انتخاب کند «خود را دشمن خدا میکند» (یعقوب ۴:۴). ما نمیتوانیم قلب خود را به دنیا بدهیم و انتظار داشته باشیم که از صمیمیت با پدر لذت ببریم. آنچه ما اغلب به عنوان لذت بیضرر، آسایش، سرگرمی یا موفقیت بهانه میکنیم، در واقع میتواند عشق و ارادتی را که متعلق به اوست، بدزدد.
احتمالاً اکثر ما فکر میکنیم، «اما من دنیا را دوست ندارم.» زندگی ما آنچه را که لبهایمان ممکن است انکار کنند، آشکار میکند. عیسی گفت: «زیرا هر جا گنج تو باشد، قلب تو نیز آنجا خواهد بود» (متی ۶:۲۱). آنچه ما دوست داریم با جایی که زمان، پول، افکار، توجه و خواستههای خود را سرمایهگذاری میکنیم، آشکار میشود. اگر بیشتر وقت آزاد ما به رسانههای اجتماعی، تلویزیون، سرگرمی، سرگرمیها و سایر چیزهای این دنیا تعلق دارد، در حالی که عیسی آنچه را که باقی مانده دریافت میکند، این چه چیزی را آشکار میکند؟ اگر پول اضافی ما دائماً چیزهایی را که نیازی نداریم خریداری میکند در حالی که فقرا، بیوهها، یتیمان و کارگران پادشاهی او کمتر دریافت میکنند، گنج ما کجاست؟ اگر ذهن ما درگیر چیزهای زمینی است در حالی که به ندرت در مورد عیسی و پادشاهی او تأمل میکنیم، محبت ما کجاست؟ «ذهن خود را به چیزهایی که در بالا هستند معطوف کنید، نه به چیزهایی که بر روی زمین هستند» (کولسیان ۳:۲).
عواقب آن ویرانگر است. عیسی هشدار داد که «نگرانیها و ثروتها و لذتهای زندگی» میتواند کلام را خفه کند تا زمانی که میوه آن هرگز بالغ نشود (لوقا ۸:۱۴). کتاب مقدس در مورد کسانی که «عاشقان عیش و نوش میشوند نه دوستداران خدا» هشدار میدهد (دوم تیموتائوس ۳:۴). مسئله این نیست که آیا ما در این دنیا چیزهایی داریم یا از آنها لذت میبریم، بلکه این است که آیا دنیا قلبهای ما را در اختیار دارد یا خیر.
ما باید از این که دنیاپرستی را گناهی کوچک بدانیم، دست برداریم. خداوند دوستی با دنیا را زنا مینامد و میگوید که ما را دشمن خود میکند. پاسخ او به دلهای دوپاره، ساده و بیتکلف نیست: «ای دودلان، دلهای خود را پاک کنید... غمگین باشید و سوگواری کنید و گریه کنید» (یعقوب ۴: ۸-۹). ما باید قلبهای خود را در برابر پدر بشکافیم، عمیقاً از محبتی که به دیگری داشتهایم، سوگواری کنیم و از هر راهی که دنیا را به او ترجیح دادهایم، توبه کنیم.
دنیا و هر آنچه که به ما ارائه میدهد، در حال گذر است، «اما هر که اراده خدا را انجام دهد، تا ابد باقی میماند» (اول یوحنا ۲:۱۷). پدر ما را از زنای روحانی بیرون میخواند و به عشق تمامعیار بازمیگرداند. همانطور که از دنیا روی میآوریم و به عیسی به عنوان عشق اول خود بازمیگردیم، میتوانیم بار دیگر محبت بیدریغی را که شایسته پدر است، به او بدهیم و کمال عشق او را تجربه کنیم.
چه کسی را بیشتر از همه دوست داری؟ — ویدیو
پیشنهاد میکنیم این ویدیوی کوتاه چهار دقیقهای را تماشا کنید:
https://www.youtube.com/watch?v=KA7NHWkMAjg
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا ببخش که دنیا و لذات آن را بیش از تو دوست داشتهام.
مرا ببخش که وقت، پول، افکار و آرزوهایم را صرف چیزهایی میکنم که با تو رقابت میکنند.
مرا ببخش که بیشتر از پادشاهی تو، به دنبال آسایش، سرگرمی و مال و اموال هستم.
به من بیاموز که عیسی را بالاتر از هر چیزی که این دنیا میتواند ارائه دهد، گرامی بدارم.
قلبم را از عشقهای پراکنده پاک کن و خودت را بزرگترین آرزوی من قرار بده. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که چیزهای این دنیا را بیش از حضور تو دوست دارند.
ما را ببخش که بیشتر از آنکه برای فقرا و پادشاهی تو هزینه کنیم، برای هوسهای خود هزینه میکنیم.
ما را ببخش که اجازه میدهیم سرگرمیها و امیال دنیوی وقت ما را بگیرند.
به خانواده ما بیاموزید که ابتدا عیسی را جستجو کنند و ذهن خود را به چیزهای بالا معطوف کنند.
به ما قلبهای یکپارچهای عطا کن که تو را بالاتر از هر چیز دیگری گرامی بدارند. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیساهای ما را ببخش که دنیا را دوست دارند در حالی که ادعا میکنند کاملاً متعلق به تو هستند.
رهبران را به خاطر آموزههای نادرست رفاه که باعث شده قوم تو دنیا را دوست داشته باشند، ببخش.
به کلیسای خود بیاموزید که از دنیاپرستی دوری کند و عیسی را بالاتر از هر چیز دیگری گرامی بدارد.
کلیسای خود را از دوستی با دنیا پاک کن و عشق نخستین ما را احیا کن. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای کشور ما را ببخش که به جای پادشاهی تو، در پی موفقیت دنیوی است.
رهبران را به خاطر آموزههای نادرست رفاه که به قوم تو آموختهاند دنیا را دوست داشته باشند، ببخش.
به کلیسای خود بیاموزید که از دوستی با دنیا دست بکشد و ابتدا پادشاهی تو را بجوید.
کلیسای خود را از زنای روحانی بیرون آور و عشق تمام عیار ما را به خودت احیا کن. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
اول یوحنا ۲:۱۵ - «دنیا و آنچه در دنیاست را دوست مدارید. اگر کسی دنیا را دوست دارد، محبت پدر در او نیست.»
یعقوب ۴:۴ - «ای زناکاران! آیا نمیدانید که دوستی با دنیا دشمنی با خداست؟ پس هر که میخواهد دوست دنیا باشد، خود را دشمن خدا میسازد.»
یعقوب ۱:۲۷ - «دینداری پاک و بیآلایش در پیشگاه خدای پدر این است که یتیمان و بیوهزنان را در مصیبتشان تفقد کنیم و خود را از آلودگی دنیا دور نگه داریم.»
تیطوس ۲:۱۲ - «ما را تربیت میکند تا از بیدینی و امیال دنیوی دست بکشیم و در عصر حاضر با خویشتنداری، درستکاری و خداترسی زندگی کنیم.»
متی ۶:۲۴ - «هیچکس نمیتواند به دو ارباب خدمت کند، زیرا یا از یکی نفرت خواهد داشت و دیگری را دوست خواهد داشت، یا به یکی وفادار خواهد بود و دیگری را حقیر خواهد شمرد. شما نمیتوانید هم به خدا خدمت کنید و هم به پول.»
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز یازدهم دنبال کنید .
روز یازدهم - بیرون بیایید و جدا باشید
«از میان ایشان بیرون آیید و جدا شوید.» این گفتهی خداوند است. (دوم قرنتیان ۶:۱۷)
مدیتیشن روز
شکست اسرائیل در عای تاکتیکی نبود، بلکه معنوی بود؛ نافرمانی پنهان باعث شد که آنها حضور و حمایت خدا را از دست بدهند. عهد نقض شد و آنچه خدا به نابودی اختصاص داده بود، مخفیانه به عنوان گنج نگه داشته شد. ما نیز میتوانیم همین کار را انجام دهیم و چیزهای دنیا را طوری گرامی بداریم که گویی میتوانند آنها را ارضا کنند. آنها به بتهایی تبدیل میشوند که قلبهای ما را تسخیر میکنند. چنین سازشی باعث از دست دادن حضور او میشود و دعا را به وظیفهای بدون شادی تبدیل میکند. وقتی توبه میکنیم و آن چیزها را از خود دور میکنیم، میتوانیم بار دیگر حضور، لطف، هدایت و قدرت پدر را در میان خود تجربه کنیم. (یوشع ۷:۱۱)
«من دیگر با شما نخواهم بود مگر اینکه آنچه را که قرار است نابود شود از میان خود نابود کنید.» (یوشع ۷:۱۲ب)
پدر، قوم خود را فرا میخواند تا جدا از دیگران زندگی کنند و از ناپاکیها و ارزشهای دنیای اطرافشان دوری جویند. آوردن آنچه او داوری کرده است به زندگی ما خطرناک است. چسبیدن به آنچه خدا محکوم میکند، خانهها، خانوادهها و قلبهای ما را به خطر میاندازد؛ تقدس ما را به او نزدیک و زیر فیض او نگه میدارد.
توبه باید فراتر از قلبهای ما، به آنچه که اجازه ورود به محیط اطرافمان را میدهیم، برسد. ما از پدر آسمانی میخواهیم که به ما کمک کند تا خانهها، محلهای کار و داراییهایمان را از هر آنچه که او نامقدس میداند، پاک کنیم: فیلمها، بازیهای ویدیویی، کتابها، موسیقی یا هر چیزی که نمایانگر فساد، بتپرستی یا خونریزی است، یا هرگونه تأثیر شیطانی را به زندگی ما وارد میکند. اگر تصمیم بگیریم به چیزی نگاه کنیم یا تماشا کنیم که حتی یک چیز شریرانه در آن باشد، گناه میکنیم. «هیچ چیز شریرانهای را پیش چشمان خود نمیگذارم» (مزمور ۱۰۱:۳). اگر مشتاق حضور آشکار او هستیم، باید آنچه را که روح او را غمگین میکند، از بین ببریم. خانههای ما باید به مکانهایی تبدیل شوند که برای حضور، آرامش و جلال او اختصاص داده شدهاند.
گاهی اوقات، توبه ممکن است مستلزم آن باشد که ما نه تنها از چیزی اجتناب کنیم، بلکه آن را به طور کامل از بین ببریم تا دیگر مانعی برای ما یا دیگران نباشد. چنین پاکسازی، عملی از توبه است که ما را برای گام برداشتن در مسیر تقدس آماده میکند.
توبه واقعی صرفاً یک احساس یا دعا نیست، بلکه عملی قاطع و ارادهای برای رویگردانی از گناه به سوی پدر است. او فرزندانش را فرا میخواند تا هر پیوندی را با آنچه حضور او را خدشهدار میکند و تقدس او را به چالش میکشد، قطع کنند و در جهت مخالف گام بردارند. توبه واقعی پلهای بازگشت به خواستههای قدیمی را میسوزاند تا ما بتوانیم پیوسته در حضور او ساکن باشیم. همانطور که پولس اعلام کرد، «من موعظه کردم که توبه کنند و به سوی خدا بازگردند و توبه خود را با اعمال خود نشان دهند» (اعمال رسولان ۲۶:۲۰).
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا ببخش که گناه را پنهان میکنم و به آنچه تو ناپاک اعلام کردهای، پایبندم.
مرا به خاطر سازشهایی که ایمانم را سست میکند و شکست را به زندگیام دعوت میکند، ببخش.
مرا به خاطر تماشا یا نگه داشتن هر چیزی که شرارت را در برابر چشمانم قرار میدهد، ببخش.
به من بیاموز تا آنچه را که روح تو را غمگین میکند، از خود دور کنم و برای تو زندگی کنم.
به من فیض عطا فرما تا کاملاً از گناه روی گردانم و در تقدس گام بردارم. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که تأثیراتی را در خانه ما نگه میدارند که روح تو را محزون میکند.
ما را ببخش که سرگرمیها و لذتهایی را انتخاب میکنیم که شرارت را در برابر چشمانمان قرار میدهند.
ما را به خاطر پنهان کردن گناه و عدم اعتراف به گناهانمان نزد یکدیگر ببخش.
به ما بیاموز که خانه خود را پاکیزه و آن را با دعا، آرامش و حقیقت پر کنیم.
به خانواده ما فیض عطا فرما تا از تقدس زندگی و خانهمان در کنار هم محافظت کنیم. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیساهای ما را به خاطر تحمل دنیاگرایی و توجیه سازشکاری ببخش.
رهبرانی را که در عبادت، ناپاکی را روا میدارند و دلهایشان تشنهی تحسین است، ببخش.
به کلیسای خود در شهر ما بیاموز که گناهان پنهان را آشکار کنند و با ترس و احترام رفتار کنند.
فیض را جاری ساز تا تقدس و پاکی را در هر جماعتی احیا کنی. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای کشور ما را به خاطر آمیختن با فرهنگ و از دست دادن ایمان، ببخش.
خادمانی را که گناه را نادیده میگیرند و به جای تو، در پی جلب رضایت مردم هستند، ببخش.
به کلیسای کشور ما بیاموزید که محرابها را تطهیر کند و به زندگی مقدس بازگردد.
هر گناه پنهان را آشکار کن و فیض توبه و تجدید حیات را جاری ساز. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
دوم قرنتیان ۶:۱۷ - «پس خداوند میگوید از میان ایشان بیرون شوید و از ایشان جدا شوید و چیز ناپاک را لمس نکنید؛ آنگاه شما را خواهم پذیرفت.»
افسسیان ۵:۱۱-۱۲ - «در کارهای بیثمر تاریکی شریک نشوید، بلکه آنها را رسوا کنید. زیرا حتی صحبت کردن در مورد کارهایی که آنها در خفا انجام میدهند، شرمآور است.»
دوم تیموتائوس ۲:۲۱ - «پس اگر کسی خود را از آنچه ننگین است پاک سازد، ظرفی برای استفادهٔ محترمانه خواهد بود، مقدس، مفید برای صاحبخانه، و آماده برای هر کار نیکو.»
مزمور ۲۴:۳-۴ - «کیست که از کوه خداوند بالا رود؟ و کیست که در مکان مقدس او بایستد؟ آنکه دستهای پاک و دلی صاف دارد، که جان خود را به دروغ بلند نمیکند و به دروغ قسم نمیخورد.»
رومیان ۱۲:۹ - «بگذارید عشق واقعی باشد. از بدی بیزار باشید و به خوبی بچسبید.»
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز دوازدهم دنبال کنید .
روز دوازدهم - بتپرستی
«و او به من گفت: ای پسر انسان، آیا میبینی چه میکنند، چه رجاسات عظیمی که خاندان اسرائیل در اینجا مرتکب میشوند تا مرا از مقدسم دور کنند؟» (حزقیال ۸:۶)
مدیتیشن روز
یهودا چنان در فساد فرو رفته بود که حتی بزرگان آن در مجتمع معبد بتپرستی میکردند و دیگران جرأت میکردند خورشید را در داخل خود معبد خداوند پرستش کنند. بتپرستی آنها، محراب او را بیآبرو کرد و اندوه و داوری او را برانگیخت. خداوند جلال خود را ابتدا از معبد و سپس از خود شهر پس گرفت. ما نیز میتوانیم حضور او را غمگین کنیم وقتی که بتها را در قلبهایمان پرورش میدهیم، چیزهای دنیوی را دوست داریم و گناه را تحمل یا توجیه میکنیم. پدر میخواهد در میان قوم خود - در زندگیها، خانهها، کلیساها و شهرهای ما - ساکن شود. وقتی حضور او توسط گناه ما مانع میشود، باید مسئولیت آن را بپذیریم نه اینکه او را سرزنش کنیم.
بتپرستی، حضور آشکار خدا را اندوهگین و مانع آن میشود. در حزقیال ۸-۱۱، جلال خداوند به دلیل گناه مداوم و توبهنشده، به طور مشهودی از معبد او رخت بربست. با این حال، کنارهگیری او نه از روی ترک، بلکه از روی رحمت بود و به قوم خود اجازه میداد تا پوچی جایگزینهای برگزیده خود را تجربه کنند و آنها را فرا میخواند تا با دلهای یکپارچه به سوی او بازگردند.
بتپرستی محدود به تعظیم در برابر یک مجسمه نیست. خدا به حزقیال گفت که قومش «بتهای خود را در دل خود جای دادهاند» (حزقیال ۱۴:۳). عهد جدید این موضوع را حتی شخصیتر میکند: پولس طمع را «بتپرستی» مینامد (کولسیان ۳:۵). عیسی گفت: «زیرا هر جا گنج توست، دل تو نیز آنجا خواهد بود» (متی ۶:۲۱) و هشدار داد: «نمیتوانی هم خدا و هم پول را خدمت کنی» (متی ۶:۲۴). کلمهای که «خدمت کردن» ترجمه شده است به معنای برده شدن، مطیع شدن یا وقف شدن به یک ارباب است. هر چیزی را که بیش از پدر آرزو میکنیم، گرامی میداریم، به آن وابسته میشویم یا دوست داریم، میتواند به بت قلب تبدیل شود. این بتهای پنهان به همان اندازه جدی هستند زیرا هیچ کس دیگری نمیتواند آنها را ببیند. آنها برای عشق، اعتماد، فداکاری و پرستشی که فقط متعلق به خداست، رقابت میکنند.
پولس این هشدار را مستقیماً به مؤمنان میدهد: «معبد خدا را با بتها چه وجه اشتراکی است؟ زیرا ما معبد خدای زنده هستیم» (دوم قرنتیان ۶:۱۶). این صرفاً فراخوانی برای پاکی نیست، بلکه دعوتی برای تعلق قلبی است: پدر، قومی را میخواهد که تنها از آنِ او باشند.
بتپرستی در نهایت عشقی تفرقهانگیز است. یعقوب این هشدار هوشیارکننده را به ما میدهد: «آیا نمیدانید که دوستی با دنیا، دشمنی با خداست؟ پس هر که میخواهد دوست دنیا باشد، خود را دشمن خدا میسازد.» (یعقوب ۴:۴). پدر ما را فرا میخواند تا هر بتی را در هم بشکنیم، با دلهای یکپارچه به سوی او بازگردیم و عشق و پرستشی را که تنها متعلق به اوست، به او تقدیم کنیم.
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا به خاطر هر بت پنهان در قلبم و به خاطر دوست داشتن هر چیزی بیش از تو ببخش.
مرا ببخش که موفقیت، دارایی یا تایید تو را بیشتر از حضور تو گرامی میدارم.
مرا به خاطر توجیه گناه و بهانههایی که برای نافرمانی تو میآورم، ببخش.
به من بیاموز تا هر بتی را در قلبم بشناسم و تو را به جایگاه شایستهات در زندگیام بازگردانم.
به من فیض عطا فرما تا بتها را ترک کنم و همچون پناهگاه تو زندگی کنم. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که آسایش و سرگرمی را بر فداکاری برای تو ترجیح میدهند.
ما را به خاطر تحمل نفوذ دنیوی که ما را از دیدن جلال تو محروم میکند، ببخش.
ما را به خاطر قلبهای پراکندهای که داراییها را بیش از حضور تو گرامی میدارند، ببخش.
به خانواده ما بیاموز که در وحدت، تو را گرامی بدارند و خانه خود را به عنوان محل سکونت تو متمایز سازند.
به ما قدرت عطا فرما تا تو را بیش از هر چیز دوست داشته باشیم و تقدس تو را آشکار کنیم. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیساهای ما را ببخش که اجازه دادهاند غرور، مقام و خودکامگی به بت تبدیل شود.
رهبرانی را که به جای ترس از خداوند، در پی ستایش انسانها هستند، ببخش.
به کلیسای خود بیاموز که بتهای پنهان را آشکار کنند و تنها تو را بپرستند.
به ما فیض عطا فرما تا پرستش حقیقی را احیا کنیم و دوباره میزبان حضور تو باشیم. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیساهای کشور را به خاطر سر تعظیم فرود آوردن در برابر نفوذ، محبوبیت و ثروت ببخش.
ما را ببخش که فرهنگ را بر یقین، و رفاه و آسایش را بر تقدس ترجیح میدهیم.
به کشیشان و مؤمنان بیاموز که به تو احترام بگذارند و از پاکی حقیقت تو پاسداری کنند.
به این ملت فیض عطا فرما تا از تمام بتها دست بردارند و تنها نام تو را ستایش و پرستش کنند. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
تثنیه ۶:۵ - «خداوند، خدای خود را با تمام دل و تمام جان و تمام توان خود دوست بدار.»
حزقیال ۱۴:۳ - «ای پسر انسان، این مردان بتهای خود را در دلهای خود جای دادهاند و سنگ لغزش گناه خود را پیش روی خود نهادهاند.»
یوشع ۲۴:۲۳ - «پس خدایان بیگانهای را که در میان شما هستند، دور کنید و دل خود را به سوی یهوه، خدای اسرائیل، مایل سازید.»
اول سموئیل ۷:۳ - «اگر با تمام قلب خود به سوی خداوند بازگشت میکنید، خدایان بیگانه و عشتاروت را از میان خود دور کنید و قلب خود را به سوی خداوند معطوف کنید و فقط او را عبادت کنید.»
اول قرنتیان ۱۰:۱۴ - «بنابراین، ای عزیزان من، از بتپرستی بگریزید.»
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز سیزدهم دنبال کنید .
روز سیزدهم - فساد اخلاقی
«اما زنا و هرگونه ناپاکی یا طمع نباید در میان شما حتی ذکر شود، چنانکه در میان مقدسین شایسته است... زیرا میتوانید از این امر مطمئن باشید که هر که زناکار یا ناپاک یا طمعکار (یعنی بتپرست) باشد، در پادشاهی مسیح و خدا نصیبی ندارد.» (افسسیان ۵:۳، ۵ ESV)
مدیتیشن روز
در سراسر جهان، گزارشهای مربوط به سوءاستفاده جنسی، فساد اخلاقی، فساد و فریب، گناهان جدی را در کلیسا آشکار میکند. عیسی هشدار داد: «هیچ چیز پوشیده نیست که آشکار نشود، و هیچ چیز پنهان نیست که آشکار نشود» (لوقا ۱۲:۲). خداوند گناه پنهان را آشکار میکند، نه صرفاً برای افشای آن، بلکه برای فراخواندن کلیسای خود به تقدس و توبه. حتی تماشای منظم پورنوگرافی در بین مسیحیان مدعی به طرز نگرانکنندهای رایج شده است.
اما فساد اخلاقی در کلیسا فراتر از گناهانی است که ما به طور سنتی به رسمیت شناختهایم. بسیاری از مؤمنان با پذیرش معیارهای فرهنگ، حقیقت کتاب مقدس را به خطر انداختهاند. کتاب مقدس مسئولیت ما را روشن میکند: «آیا کسانی که در کلیسا هستند را شما داوری نمیکنید؟» و «شخص بدکار را از میان خود پاک کنید» (اول قرنتیان ۵:۱۲-۱۳). کلیسا چگونه میتواند جهان را به توبه دعوت کند در حالی که از رویارویی با گناه خود امتناع میکند؟ خداوند به ما دستور میدهد که «در تمام رفتار خود مقدس باشید» زیرا او مقدس است (اول پطرس ۱:۱۵-۱۶). این مستلزم یک سوال صادقانه است: آیا قرار ملاقات در نظر خدا قابل قبول است؟
در اواخر دهه ۱۸۰۰، یکی از اولین کاربردهای مستند «قرار ملاقات» برای یک رابطه عاشقانه، شامل ترتیب دادن قرار ملاقات توسط مردان با فاحشهها بود. قبل از قرار ملاقاتهای مدرن، معمولاً خواستگاری به جای رابطه عاشقانه بدون تعهد، به دنبال ازدواج بود. با گسترش قرار ملاقات، صمیمیت فیزیکی به طور فزایندهای در بین جوانان رایج شد. آنچه در خارج از کلیسا شکل گرفت، اکنون در داخل آن پذیرفته و حتی تشویق میشود، با این حال بسیاری از والدین، رهبران و مؤمنان به ندرت این رویهها را زیر سوال میبرند.
کلیسا باید معیار خدا برای پاکی جنسی را بازیابی کند. فساد جنسی و ناپاکی «حتی نباید در میان شما ذکر شود» (افسسیان ۵:۳)، و ما باید «از فساد جنسی بگریزیم» (اول قرنتیان ۶:۱۸). با این حال، قرار ملاقات، اجتناب از شهوت را دشوار میکند، و عیسی نگاه کردن به دیگری با نیت شهوت را زنای قلبی نامید (متی ۵:۲۸). مردان باید با زنان جوانتر «مثل خواهران، در کمال پاکی» رفتار کنند (اول تیموتائوس ۵:۲). آیا برادر یا خواهر خود را از لب میبوسید، با آنها همان کاری را میکنید که با کسی که با او قرار میگذارید انجام میدهید، یا افکار شهوانی در مورد آنها در سر میپرورانید؟ اگر نه، آیا ما از معیار خدا پیروی میکنیم؟ پاکی به معنای محافظت از بدن، قلب و روابط ما است، نه صرفاً اجتناب از رابطه جنسی قبل از ازدواج.
آیا خدا معیار خود را تغییر داده است، یا کلیسا به فرهنگ اجازه داده است که ناپاکی را دوباره تعریف کند؟ عیسی کلیسای طیاتیرا را به دلیل تحمل فساد جنسی سرزنش کرد و به کسانی که آن را انجام میدادند هشدار داد که توبه کنند یا با داوری روبرو شوند (مکاشفه 2: 20-22). کتاب مقدس هشدار میدهد: «فریب نخورید: نه زناکاران جنسی، نه بتپرستان و نه زناکاران ... وارث پادشاهی خدا نخواهند شد» (اول قرنتیان 6: 9-10). ما نمیتوانیم آنچه را که خدا گناه مینامد، انجام دهیم و فرض کنیم که وارد پادشاهی او خواهیم شد. با این حال، خداوند کسانی را که دوست دارد، تأدیب میکند (عبرانیان 12: 6). تأدیب او ما را به توبه، پاکی و صمیمیت با خود فرا میخواند.
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا به خاطر هر میل، فکر یا عمل ناپاک که معبد تو را آلوده میکند، ببخش.
مرا به خاطر انجام یا تحمل هر چیزی که کلام تو آن را غیراخلاقی یا ناپاک مینامد، ببخش.
مرا ببخش که به جای اعتراف و ترک گناه، آن را پنهان یا توجیه میکنم.
به من بیاموز که از فساد بگریزم، قلبم را حفظ کنم و بدنم را در حضور تو مقدس نگه دارم.
به من فیض عطا فرما تا معبد تو را مقدس نگه دارم و در هر کاری که انجام میدهم تو را گرامی بدارم. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را به خاطر تحمل ناپاکی و کوتاهی در پاسداری از خانهمان ببخش.
ما را ببخش که اجازه میدهیم نفوذهای غیراخلاقی، پاکی را در خانهمان فاسد کنند.
ما را ببخش که به جای توبه، گناه را پنهان میکنیم یا آبرو را حفظ میکنیم.
به خانواده ما بیاموز که کلام تو را دوست داشته باشند و با هم در پاکی و تقدس گام بردارند.
به خانواده ما فیض عطا فرما تا در وحدت، وفاداری و خلوص پیمان زندگی کنند. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیساهای ما را به خاطر پوشاندن گناه رهبری و تحمل بیبندوباری ببخش.
ما را ببخش که به جای مقابله و افشای گناه، به حفظ آبرو پرداختیم.
به کلیسای خود بیاموزید که با گناه روبرو شود، با ترس مقدس گام بردارد و از کلام تو حمایت کند.
کلیسای خود را پاک گردان و شهادت ما را در برابر این شهر احیا کن. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیساهای ما را ببخش که برای کسب پذیرش فرهنگی، حقیقت تو را به خطر میاندازند.
ما را به خاطر تحمل بیاخلاقی، طمع، فساد و فریب در کلیسایت ببخش.
به کلیسای خود بیاموزید که حتی زمانی که مقابله با گناه به قیمت جان ما اعضا تمام میشود، تقدس را حفظ کند.
کلیسای خود را پاک گردان و به ما شجاعت بده تا ملت خود را به توبه و تقدس دعوت کنیم. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
تسالونیکیان ۴:۳-۴ - «زیرا این اراده خداست، یعنی تقدیس شما: از زنا دوری کنید؛ تا هر یک از شما بداند که چگونه ظرف خود را در تقدیس و افتخار داشته باشد.»
اول قرنتیان ۶: ۱۸-۲۰ - «از زنا بگریزید... شما از آنِ خود نیستید؛ شما به قیمتی خریده شدهاید. پس خدا را در بدن خود جلال دهید.»
افسسیان ۵:۳ - «اما در میان شما نباید حتی اشارهای به بیعفتی جنسی یا هر نوع ناپاکی یا طمع وجود داشته باشد، زیرا اینها شایسته مقدسین خدا نیست.»
مزمور ۵۱:۱۰ - «ای خدا، دلی پاک در من بیافرین و روحی راست در باطنم تازه ساز.»
دوم تیموتائوس ۲:۲۲ - «از شهوات شیطانی جوانی بگریز و پارسایی، ایمان، محبت و آرامش را دنبال کن.»
ما شما را تشویق میکنیم که به تعمق در آیاتی که امروز میخوانید ادامه دهید.
ادامه مطلب را فردا با خواندن روز چهاردهم دنبال کنید .
روز چهاردهم - خشونت و خونریزی
«قسم خوردن، دروغ گفتن، قتل، دزدی و زنا وجود دارد. آنها همه مرزها را میشکنند و خونریزی پشت خونریزی است. از این رو، زمین سوگواری میکند و همه ساکنان آن پژمرده میشوند...» (هوشع ۴: ۲-۳)
مدیتیشن روز
خداوند خشونت و خونریزی را نادیده نمیگیرد؛ گاهی اوقات آنها میتوانند باعث عقبنشینی از حضور او شوند. خون ریخته شده از زمین برای عدالت به سوی او فریاد میزند (پیدایش ۴:۱۰). کتاب مقدس هشدار میدهد که «خون، زمین را آلوده میکند» (اعداد ۳۵:۳۳) و ثبت میکند که چگونه خون بیگناهان، سرزمین اسرائیل را آلوده کرد (مزمور ۱۰۶:۳۸). بنابراین، خشونت و خونریزی صرفاً مشکلات اجتماعی نیستند؛ آنها پیامدهای معنوی دارند که باید قوم خدا را به توبه سوق دهند. عیسی قتل را به قلب میآورد و هشدار میدهد که خشم گناهآلود علیه برادر، ما را نیز در معرض قضاوت قرار میدهد (متی ۵:۲۱-۲۲). خشونت در سرزمین ما باید باعث شود که خود را بررسی کنیم و توبه کنیم - نه تنها برای خونریزیهای اطرافمان، بلکه برای خشم، نفرت، خشونت و تاریکی که در قلب، زندگی و خانههای خود تحمل میکنیم.
ما وقت و پول خود را در همان فسادی سرمایهگذاری میکنیم که محکومش میکنیم. از طریق سرگرمی، میتوانیم از خشونت، علوم غریبه، فساد اخلاقی، خونریزی و تاریکی حمایت کنیم، بدون اینکه آن را تشخیص دهیم. با این حال، کتاب مقدس به ما دستور میدهد که «در کارهای بیثمر تاریکی شریک نباشیم» (افسسیان ۵:۱۱). آنچه زمانی ما را غمگین میکرد، اکنون ما را سرگرم میکند. ما صدای خود را علیه بیعدالتی بلند میکنیم، اما بیسروصدا آن را تأمین مالی و تقویت میکنیم. کتاب مقدس هشدار میدهد: «همشکل این دنیا نشوید» (رومیان ۱۲:۲)، اما ما آنقدر شبیه فرهنگ شدهایم که دیگر بسیاری از اعمال آن را گناه نمیدانیم و بنابراین توبه نمیکنیم. این تاریکی را تقویت میکند، جایی که باید نور مسیح را آزاد کنیم. خداوند ما را فرا میخواند تا از آنچه روح ما را آلوده میکند، روی گردانیم. «چشم چراغ بدن است... اما اگر چشم تو بد باشد، تمام بدنت پر از تاریکی خواهد بود...» (متی ۶:۲۲-۲۳) «من هیچ چیز بدی را پیش چشمان خود نمیگذارم» (مزمور ۱۰۱:۳الف).
در شهرها و جوامع، غم و اندوه مانند دود در هوا معلق است. خانهها پر از گریه، اندوه و ترس هستند؛ خانوادهها در حال از بین رفتن هستند و قلبها بیحس میشوند، زیرا تاریکی بیوقفه گسترش مییابد، که بارها توسط گناه خودمان تشدید میشود. گاهی اوقات این تراژدیها میتواند عواقب ترک راههای او توسط قوم خدا باشد. وضعیت محلهها و شهرهای ما میتواند وضعیت معنوی واقعی کلیسا را آشکار کند. ما مشتاق دیدن جلال او در کلیساها و جوامع خود هستیم. حتی اکنون، خدا قوم خود را فرا میخواند تا خود را فروتن کنند، روی او را بجویند و از راههای شریر خود روی برگردانند. اگر میخواهیم او سرزمین ما را شفا دهد، باید سهم خود را انجام دهیم:
«اگر قوم من که به نام من خوانده میشوند، فروتن شوند و دعا کنند و روی مرا بجویند و از راههای بد خود بازگردند، آنگاه من از آسمان خواهم شنید و گناهانشان را خواهم بخشید و سرزمینشان را شفا خواهم داد. اکنون چشمان من باز خواهد بود و گوشهای من به دعایی که در این مکان میشود، گوش فرا خواهد داد...» (دوم تواریخ ۷: ۱۴-۱۵)
پاسخ به تاریکی اطراف ما با توبه در میان ما آغاز میشود. همانطور که از آنچه پدر را غمگین میکند روی برمیگردانیم و به سوی او باز میگردیم، باشد که زندگیها، خانهها، کلیساها و جوامع ما بار دیگر نور، تقدس و حضور او را آشکار کنند.
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا به خاطر هر راهی که در زندگیام خشونت و خونریزی را تحمل کردهام، ببخش.
مرا ببخش که از سرگرمیهایی لذت میبرم که گناه را ستایش میکنند و قلبم را بیحس میکنند.
مرا ببخش که تاریکی اطرافم را محکوم میکنم، در حالی که تاریکی زندگی خودم را تحمل میکنم.
به من بیاموز که برای زندگی ارزش قائل باشم، عاشق صلح باشم و هر روز با پاکی و شفقت گام بردارم.
به من فیض عطا فرما تا نور تو را در جایی که تاریکی در پی حکومت بر نسل من است، آزاد کنم. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را به خاطر تحمل تأثیرات شیطانی و تاریکی در خانهمان ببخش.
ما را ببخش که نتوانستیم قلب فرزندانمان را از رسانههایی که گناه را تبلیغ میکنند، محافظت کنیم.
ما را ببخش که نتوانستیم برای جامعهمان و رنجدیدگان آن شفاعت کنیم.
به خانواده ما بیاموز که به تو احترام بگذارند، از حقیقت دفاع کنند و مانند صلحجویان زندگی کنند.
به خانواده ما قدرت بده تا گواهی بر پاکی و رحمت برای اطرافیانمان باشند. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای خود را در این شهر به خاطر تحمل خونریزی و بیعدالتی در میان ما ببخش.
ما را ببخش که به جای مقابله با گناه و خشونت، از وجهه و آسایش خود محافظت میکنیم.
به ما بیاموز که با ترس مقدس گام برداریم، از زندگی دفاع کنیم و حقیقت را بدون سازش اعلام کنیم.
حضور خود را در حالی که ما توبه میکنیم، بازگردان و کلیسای خود را نوری در این شهر قرار بده. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای کشور ما را به خاطر سکوت در برابر گسترش خشونت ببخش.
ما را به خاطر تحمل فساد، سقط جنین و ریختن خون بیگناهان ببخش.
به ما بیاموز که عمیقاً توبه کنیم و پارسایی را بیش از پذیرش فرهنگی دوست داشته باشیم.
همچنان که توبه میکنیم، گناهان ما را ببخش و شفا را به سرزمین ما بیاور. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
هوشع ۴:۲–۳ - «قسم خوردن، دروغ گفتن، قتل، دزدی و زنا وجود دارد. آنها همه مرزها را میشکنند و خونریزی پشت خونریزی است. از این رو، زمین سوگواری میکند و همه ساکنان آن پژمرده میشوند...»
اشعیا ۱:۱۶-۱۷ - «خود را بشویید؛ خود را پاک کنید؛ بدیِ اعمال خود را از نظر من دور کنید؛ از بدی دست بردارید، نیکی کردن را بیاموزید؛ عدالت را بجویید...»
اشعیا ۵۹:۲-۳ - «اما گناهان شما بین شما و خدایتان جدایی انداخته است، و گناهان شما روی او را از شما پوشانده است... زیرا دستان شما به خون آلوده است...»
اشعیا ۶۰:۱۸ - «دیگر خشونت در سرزمین تو، و ویرانی و خرابی در مرزهایت شنیده نخواهد شد؛ دیوارهایت را نجات و دروازههایت را ستایش خواهی نامید.»
دوم تواریخ ۷:۱۴ - «اگر قوم من که به نام من خوانده میشوند، فروتن شوند و دعا کنند و روی مرا بجویند و از راههای بد خود بازگردند، آنگاه من از آسمان خواهم شنید و گناهانشان را خواهم بخشید و سرزمینشان را شفا خواهم داد.»
