راهنمای ۲۱ روزه - هفته سوم
سفر ۲۱ روزه ادامه دارد
آمادهسازی قلب - هفته سوم (در روز پانزدهم بخوانید)
ما در نسلی زندگی میکنیم که با سرعتی بیوقفه به پیش میتازد و کمتر کسی مکث میکند تا ببیند که چگونه این سرعت بیسروصدا روح را فرسوده میکند (افسسیان ۵:۱۵-۱۶). تقویمهای ما لبریز میشوند؛ قلبهایمان خسته میشوند و مانند مارتا، فعالیت را با عبادت اشتباه میگیریم (لوقا ۱۰:۴۱-۴۲). این امر از نظر جسمی، عاطفی و معنوی بر ما تأثیر میگذارد. همچنین خانوادههای ما را تحت تأثیر قرار میدهد و بدن مسیح را تضعیف میکند. یکی از اولین چیزهایی که رنج میبرد، صمیمیت ما با پدر است - زندگی دعایی ما و سکون ما در برابر او. ما در جای سکون، دوباره با او روبرو میشویم (اشعیا ۳۰:۱۵). در این سکون، پدر زمزمه میکند: «به من بازگردید، روی مرا بجویید و تازه شوید.» «آرام باشید و بدانید که من خدا هستم» (مزمور ۴۶:۱۰). دعوت به جستجوی روی خدا، دعوت به شناخت دوباره پدر است - در ارتباطی صمیمانه در مکان مخفی. شیطان قدرت زندگیای را که در حضور پدر ریشه دارد، میداند، بنابراین مدام حواسپرتیهایی ایجاد میکند تا نگاه ما را منحرف کند (دوم قرنتیان ۱۱:۳). او به اندازه کافی حیلهگر است که حتی از چیزهای خوب - فرصتهای خدمت و خدمت - برای دزدیدن توجه ما استفاده کند. استراتژی شیطان زیرکانه است: ما را مشغول، حواسپرت و از پدر دور نگه میدارد. جسم ما، که از قبل خسته و خودخواه است، به راحتی به نقشههای او میپیوندد (غلاطیان ۵:۱۷). اگر از قلبهای خود مراقبت نکنیم، به خستگی و کسالت معنوی فرو میرویم. همانطور که تسلیم خدا میشویم، در برابر دشمن مقاومت میکنیم و به پدر نزدیک میشویم، او به ما نزدیک میشود (یعقوب ۴:۷-۸). ما باید با خیره شدن به عیسی در برابر هر حواسپرتی مقاومت کنیم (عبرانیان ۱۲:۲). لحظاتی وجود دارد که باید با استراتژیها، حواسپرتیها و کسالت معنوی خودمان روبرو شویم. تقدیس نیاز به نیت دارد؛ ما نمیتوانیم به تقدس فرو رویم. یکی از قدرتمندترین ابزارهایی که خدا به ما میدهد، روزهداری است - کنار گذاشتن آگاهانه غذا، لذت، سرگرمی یا کارهای روزمره به طوری که گرسنگی ما به سمت او هدایت شود. در این تبادل مقدس، اشتهای ما برای دنیا جای خود را به گرسنگی برای حضور او میدهد (مزمور ۴۲:۲). در روزهداری، بدن آرام میشود. روح تیزتر و بیدار میشود و آماده میشود تا با تمرکزی تازه، روی خدا را جستجو کند (یوئیل ۲:۱۲-۱۳). جستجوی روی خدا برای تجدید رفاقت با پدر حیاتی است. همانطور که خود را فروتن میکنیم، دعا میکنیم، روی او را جستجو میکنیم و از گناه روی برمیگردانیم، او با بخشش و شفا پاسخ میدهد (دوم تواریخ ۷:۱۴). جستجوی روی او به معنای جستجوی خود خداست - جستجوی حضور او، نه صرفاً آنچه او میتواند به ما بدهد، بلکه ارتباط شخصی با او (عبرانیان ۱۰:۲۲). در این پرتو، قلبهای ما پاک میشوند، هویت ما به عنوان پسران و دختران او بازسازی میشود و صمیمیت ما تجدید میشود (مزمور ۵۱:۱۰-۱۲). جستجوی روی او یک رسم نیست - بلکه یک رابطه عاشقانه است. این روی آوردن روح به سوی پدری است که ما را بیحد و حصر دوست دارد، کشف دوباره زندگی در حضور اوست (مزمور ۱۶:۱۱). عیسی این اصل را به روشنی در خطبه بالای کوه بیان کرد: «بجویید و خواهید یافت» (متی ۷:۷). جستجوی نیمهتمام به معنای رضایت از دوری از پدر است. اما وقتی او را با تمام قلب خود - با توجه کامل - جستجو کنیم، او توسط ما یافت خواهد شد (ارمیا ۲۹:۱۳؛ تثنیه ۴:۲۹). جستجوی واقعی مستلزم توجه کامل است - کنار گذاشتن حواسپرتیها و خیره شدن به او تنها (امثال ۸:۱۷). چنین فداکاری پدر را خوشحال میکند، زیرا او دوست دارد توسط کسانی که او را جستجو میکنند، پیدا شود. شیطان ممکن است زمزمه کند که جستجوی ما بیهوده خواهد بود، اما خدا اعلام کرده است: «...من به فرزندان یعقوب نگفتم که 'مرا بیهوده جستجو کنید'...» (اشعیا ۴۵:۱۹). این دروغ نمیتواند در برابر حقیقت وعده خدا مقاومت کند. او به ما اطمینان میدهد که هر که به او ایمان آورد «خجالت نخواهد کشید» (رومیان ۱۰:۱۱). پدر از قلبی که فریاد داوود را طنینانداز میکند، مسرور میشود: «روی تو را ای خداوند، میجویم» (مزمور ۲۷:۸). این به سرود هر قلب مقدس تبدیل میشود (مزمور ۸۴:۲). در این جستجو، عشق به عشق پاسخ میدهد و ژرفا، ژرفا را فرا میخواند (مزمور ۴۲:۷). پدر به قلبی که از پریشانی روی برمیگرداند و به او نزدیک میشود، نزدیک میشود (یعقوب ۴:۸). در نزدیکی او، قلبی که او را میجوید، شادیِ یافتن توسط او را کشف میکند.
روز پانزدهم - جستجوی حضور پدر
«مرا بخوان و تو را اجابت خواهم کرد و از چیزهای عظیم و پنهانی که ندانستهای، تو را آگاه خواهم ساخت.» (ارمیا ۳۳:۳)
مدیتیشن روز
کتاب مقدس رویکردهای مختلفی را به پدر متمایز میکند. لحظاتی وجود دارد که کلمات کم میآورند و فقط فریادی باقی میماند. دعا به عنوان یک ارتباط آغاز میشود، اما در لحظات نیاز عمیق، فراخوان به فریادی ناشی از ناامیدی تبدیل میشود. وقتی به پدر فریاد میزنیم، این صدای تسلیمشده کودکی است که برای کمک و عشق دست دراز میکند و اعتراف میکند که بدون او نمیتوانیم خود یا شرایط خود را تغییر دهیم. پدر وعده میدهد: «مرا بخوان و من تو را اجابت خواهم کرد» (ارمیا ۳۳:۳). «من کسانی را که مرا دوست دارند دوست دارم و کسانی که مرا با جدیت جستجو میکنند، مرا مییابند» (امثال ۸:۱۷). حتی خود مسیح با اشک فریاد زد و شنیده شد (عبرانیان ۵:۷). کسانی که با تمام وجود جستجو میکنند، پدری را خواهند یافت که میشنود، کمک میکند، رستگار میکند و بیحد و حصر عشق میورزد.
پدر نه تنها میشنود، بلکه با وحی و قدرت ماوراءالطبیعه، که همه در مسیح است، پاسخ میدهد. او هدف رستگاریبخش خود را در شرایط ما تحقق خواهد بخشید. زمینه این وعده، دگرگونی شهر است. او اعلام میکند: «و این شهر برای من نام شادی، ستایش و جلال خواهد بود در نزد همه ملتهای زمین که از همه نیکیهایی که برای آنها انجام میدهم، خواهند شنید» (ارمیا ۳۳:۹).
احیا اغلب اینگونه آغاز میشود: قوم خدا به پایان خود میرسند و با فروتنی برای حضور او فریاد میزنند، گاهی به دلیل بحرانی در زندگی، خانواده یا شهرشان. محرابها با اشک خیس میشوند؛ قلبها از غرور خالی میشوند. پاسخ او مبارزات آنها را جبران میکند و گاهی شهرها و ملتها را متحول میکند. در سال ۱۹۰۴، حضور خدا به کل ملت ولز رسید. چیزی که تعداد بسیار کمی از مردم میدانند، و در کتابها نیست، این است که این امر با دو دختر پانزده ساله آغاز شد که با ناامیدی از خدا درخواست کردند تا حضور او شهرشان را متحول کند. خدا نه تنها پاسخ داد، بلکه با حضور خود ملت را متحول کرد. همان خدایی که به دعای کوچک آنها پاسخ داد، منتظر قلبهایی است که دوباره او را جستجو کنند و او بار دیگر با آتش و حضور پاسخ خواهد داد. صرفاً دعا برای احیا کافی نیست؛ برخی از کلیساها دهههاست که این کار را انجام دادهاند. اما وقتی از کلام او اطاعت میکنیم، خود را فروتن میکنیم، توبه میکنیم، حضور او را جستجو میکنیم و برای زندگی، خانوادهها، کلیساها، شهرها و ملتهایمان فریاد میزنیم، خدا پاسخ خواهد داد!
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، غرور مرا ببخش که سعی میکند چیزی را که فقط حضور تو میتواند تغییر دهد، اصلاح کند.
بیتفاوتی مرا هنگامی که روح تو مرا فرا میخواند ببخش، و من در سکوت راضی خواهم ماند.
غفلت مرا از دعا ببخش تا زمانی که بحرانها مرا وادار به یادآوری رحمت تو کنند.
به من بیاموز که نه با وحشت، بلکه با عشقی که نخست قلب تو را میجوید، به درگاهت فریاد بزنم.
به من فیض عطا فرما تا هر روز تسلیم و مشتاق حضور تو زندگی کنم. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانههای ما را ببخش که صدای نیایش و تسلیم مشترک را گم کردهاند.
ما را ببخش که به جای هدایت خانوادهمان به سوی حضور تو، حواسمان پرت شده است.
ما را ببخش که از کلام تو که زمانی خانه ما را سرشار از خرد و آرزوی مقدس میکرد، غافل شدیم.
به ما بیاموز که سفره خود را محرابی بسازیم که در آن دلها بیاموزند تا روی تو را بجویند.
به خانواده ما اشتیاق نزدیکی به خودت و اتحاد در پیروی از خودت را عطا کن. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسایت را ببخش که دعا را با برنامهها و مشغلهها جایگزین کرده است.
ما را ببخش که در اجتماعات و منابرمان از فریاد حضور تو غافلیم. به رهبران بیاموز که تو را برتر از رشد و نمو بجویند و به مؤمنان بیاموز که حضور تو را برتر از هر چیز ارج نهند.
به قوم خود یک قلب عطا فرما تا تو را بخوانند تا شهرمان دگرگون شود. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای ملت ما را ببخش که نتوانسته است حضور تو را فریاد بزند.
ما را ببخش که به جای فروتنی، به ایدهها و برنامههای خودمان اعتماد میکنیم.
به رهبران و کلیساهای ما بیاموز که تا زمان ظهور حضور تو، روی تو را بجویند.
این ملت را با آتش، حضور و ترس از خداوند بیدار کن. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
ارمیا ۳۳:۳ - «مرا بخوان و تو را اجابت خواهم کرد و از چیزهای عظیم و پنهانی که ندانستهای، تو را آگاه خواهم ساخت.»
ارمیا ۲۹:۱۲-۱۳ - «آنگاه مرا خواهید خواند و آمده، نزد من دعا خواهید کرد و من شما را اجابت خواهم نمود. مرا خواهید جست و چون مرا با تمامی دل خود بجویید، مرا خواهید یافت.»
اشعیا ۶۴: ۱-۲ - «کاش آسمانها را میشکافتی و نازل میشدی، تا کوهها از حضور تو بلرزند... تا نام تو را به دشمنانت بشناسانند، و تا امتها از حضور تو بلرزند!»
اعمال رسولان ۴:۳۱ - «و چون دعا کرده بودند، مکانی که در آن جمع بودند به لرزه درآمد و همه از روحالقدس پر شدند و با شهامت کلام خدا را بیان میکردند.»
ارمیا ۳۳:۹ - «و این شهر برای من نام شادی، ستایش و جلال خواهد بود در برابر همه ملتهای زمین که از همه نیکیهایی که برایشان انجام میدهم، خواهند شنید.»
روز شانزدهم - تشنگی مفرط
«ای خدا، تو خدای من هستی؛ با تمام وجود تو را میجویم؛ جان من تشنهی توست؛ جسدم تشنهی توست، همچون زمینی خشک و بیآب.» (مزمور ۶۳:۱)
مدیتیشن روز
کسانی که واقعاً مشتاق حضور پدر هستند، آسایش شخصی، وقت و پول خود را فدا میکنند تا حضور بیشتری از او داشته باشند. آنها چشیدهاند و دیدهاند که خداوند نیکوست (مزمور ۳۴:۸). خدمت به او بدون نزدیکی او، پوچ به نظر میرسد. پدر و عیسی صرفاً مفاهیم نیستند، بلکه زندگی ما و منبع عمیقترین خواستهها و آرزوهای ما هستند. «... عیسی برخاست و فریاد زد: هر که تشنه است، نزد من آید و بنوشد. هر که به من ایمان آورد، همانطور که کتاب مقدس گفته است: «از قلب او نهرهای آب زنده جاری خواهد شد»» (یوحنا ۷:۳۷-۳۸). این تشنگی، تأیید میکند که پدر ما را به سوی پسرش و از طریق عیسی به سوی خود جذب میکند (یوحنا ۶:۴۴؛ یوحنا ۱۴:۶).
خود را در بیابانی برهوت تصور کنید که به شدت به دنبال آب است. تنها راه یافتن آب، کندن زمین است، حتی زمانی که زمین خشک و بیروح به نظر میرسد. آنچه که به نظر تأخیر میرسد، ممکن است دعوت پدر برای پشتکار در جستجوی او باشد. هر چه بیشتر و عمیقتر حفر کنیم، چاه بزرگتر میشود و آماده است تا وقتی که فوران کند، آب بیشتری را در خود جای دهد. این فصل کویر، طرد شدن نیست، بلکه یک دعوت الهی است. در واقع این پدر است که با افزایش ظرفیت ما برای دریافت بیشتر از او، به فریاد ما پاسخ میدهد.
تشنگی زمانی آغاز میشود که ما رستگاری را دریافت میکنیم و عشق قلبهای ما را بیدار میکند. با این حال، پس از ماه عسل معنوی اولیه، عشق ما باید بالغ شود و ما باید یاد بگیریم که عمداً در فداکاری به او رشد کنیم. بدون قصد، آتشی که زمانی داغ بود، میتواند در زیر روال و آسایش روزانه شروع به کاهش کند و ما میتوانیم ولرم شویم. عشق بالغ حتی زمانی که احساسات محو میشوند، او را جستجو میکند. وقتی جایگاه عشق اول را از دست میدهیم (مکاشفه ۲:۴)، باید فریاد بزنیم: «پدر، تشنگی تازهای را در درون من بیدار کن.»
پدر وعده داده است که تشنگان عدالت سیراب خواهند شد (متی ۵:۶). تشنگی معنوی ما را در موقعیتی قرار میدهد که وحی، صمیمیت و وابستگیای را که او ارائه میدهد، آزادانه دریافت کنیم (اشعیا ۵۵:۱-۲). تشنگی ما را از نوشیدن جایگزینهای پوچ دنیا به سمت تشخیص این نکته سوق میدهد که فقط او میتواند ما را سیراب کند. «زیرا قوم من دو کار بد کردهاند: مرا که چشمه آب حیاتم، ترک کردهاند و برای خود حوضهایی کندهاند، حوضهای شکستهای که آب را در خود نگه نمیدارند» (ارمیا ۲:۱۳). تا زمانی که از آن حوضها بنوشیم، عطش ما برای او نمیتواند بازگردد. تنها زمانی که اعتراف کنیم چقدر خشک هستیم میتوانیم فریاد بزنیم: «خداوندا، عطش مرا دوباره بیدار کن!» چاههای آب حیات هرگز خشک نمیشوند. همانطور که او را با تمام قلب خود میجوییم، پدر با چیزی بیشتر از آنچه تصور میکردیم، با ما ملاقات میکند و احیا از قلبهای تشنهای متولد میشود که حضور او را بالاتر از هر چیز دیگری میدانند.
«ای خدا، تو خدای من هستی؛ با تمام وجود تو را میجویم؛ جان من تشنهی توست؛ جسدم تشنهی توست، همچون زمینی خشک و بیآب.» (مزمور ۶۳:۱)
دعاها
(با صدای بلند دعا کنید و از دیگران بخواهید که بعد از شما تکرار کنند)
شخصی
پدر، مرا ببخش که آسایش دنیوی را به ارتباط با تو ترجیح دادم.
مرا ببخش که اجازه میدهم خواستههای دیگر، عطش مرا برای حضور تو کاهش دهد.
مرا به خاطر حواسپرتیها و اتکا به نفسی که مانع از نزدیک شدنم میشود، ببخش.
به من بیاموز که از سکوت لذت ببرم، جایی که روح تو مرا تازه میکند و سخن میگوید.
به من فیض عطا فرما تا هر روز با قلبی یکپارچه تو را جستجو کنم. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که اجازه دادند روزمرگی و مشغله جای عبادت را بگیرد.
ما را ببخش که اجازه میدهیم برنامههای شتابزده، دعا و عطش ما را برای تو کم کند.
ما را به خاطر حواسپرتیها و محبتهای رقابتی که قلبهایمان را نسبت به تو کدر میکند، ببخش.
به ما بیاموز که حضور تو را گرامی بداریم و تو را به عنوان مرکز خانه خود بپذیریم.
به ما فیض عطا فرما تا با اتحاد، حضور تو را بجوییم و از آن میزبانی کنیم. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای خود را در این شهر ببخش که خدمتگزاری را بر جلب رضایت تو مقدم میدارند.
رهبران و مردم ما را ببخش که به روشها بیش از هدایت روح تو اعتماد میکنند.
به ما بیاموز که از صمیم قلب خدمت کنیم و بگذاریم عشق اول، راهنمای تمام کارهایمان باشد.
از دلهای تشنهای که حضور تو را برتر از هر چیز میدانند، بیداری و تجدید حیات را جاری ساز. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسا را ببخش که به جای حضور تو، به دنبال نفوذ و تسلی است.
ما را به خاطر کسالت و ترس از انسان که عطش و فداکاری ما را کاهش میدهد، ببخش.
به ما بیاموز که از کلام تو بترسیم و کاملاً به روح تو توکل کنیم.
بیداری بفرست؛ مسیح را در سراسر زمین آشکار کن. عطش مقدس حضورت را بیدار کن. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
مزمور ۶۳:۱ - «ای خدا، تو خدای من هستی؛ با تمام وجود تو را میجویم؛ جان من تشنهی توست؛ جسدم تشنهی توست، همچون زمینی خشک و بیآب.»
مزمور ۱۰۵:۴ - «خداوند و قوت او را بجویید؛ پیوسته حضور او را بجویید!»
یوحنا ۷:۳۷ - «در آخرین روز عید، که روز بزرگ بود، عیسی برخاست و با صدای بلند گفت: «هر که تشنه است، نزد من آید و بنوشد.»»
اشعیا ۴۴:۳ - «زیرا من بر زمین تشنه آب و بر زمین خشک نهرها خواهم ریخت؛ روح خود را بر نسل تو و برکت خود را بر اولاد تو خواهم ریخت.»
عبرانیان ۱۱:۶ - «و بدون ایمان، خشنود کردن او غیرممکن است، زیرا هر که میخواهد به خدا نزدیک شود، باید ایمان داشته باشد که او وجود دارد و جویندگان خود را پاداش میدهد.»
روز هفدهم - جلال او را بنگرید
«و همه ما، با چهرهای بینقاب، جلال خداوند را میبینیم و از جلالی به جلال دیگر، به همان تصویر تبدیل میشویم...» (دوم قرنتیان ۳:۱۸)
مدیتیشن روز
عطش ما برای حضور پدر باید ما را از اشتیاق به نظاره کردن سوق دهد. همانطور که جلال خداوند را نظاره میکنیم، «از یک درجه جلال به درجه دیگر به همان تصویر تبدیل میشویم» (دوم قرنتیان ۳:۱۸). جستجوی روی او به معنای اشتیاق برای شناخت او همانطور که واقعاً هست است - نه صرفاً دنبال کردن آنچه او میتواند برای ما بدهد یا انجام دهد.
موسی فریاد زد: «لطفاً جلال خود را به من نشان بده.» پدر پاسخ داد: «من تمام خوبیهایم را از برابر تو خواهم گذراند» و خود را مهربان، بخشنده، صبور و سرشار از عشق و وفاداری پایدار اعلام کرد (خروج ۳۳: ۱۸-۱۹؛ ۳۴: ۶-۷). جلال او نه تنها در حکمت و قدرتش، بلکه در رحمت، نیکویی و عشقش نیز آشکار میشود.
موسی نمیتوانست کمال جلال خدا را ببیند، با این حال چهرهاش پس از ملاقات با او میدرخشید (خروج ۳۳:۲۰-۲۳؛ ۳۴:۲۹). با این حال، از طریق مسیح، حجاب برداشته میشود و پدر در قلبهای ما میدرخشد «تا نور معرفت جلال خدا را در چهره عیسی مسیح بتاباند» (دوم قرنتیان ۳:۱۶؛ ۴:۶). عیسی به طور کامل پدر را به عنوان «تابش جلال خدا و نقش دقیق ذات او» آشکار میکند (یوحنا ۱۴:۹؛ عبرانیان ۱:۳). ما با خیره شدن به عیسی، چهره پدر را میجوییم.
نگاه کردن چیزی بیش از یک نگاه گذرا یا برخورد احساسی است. روح القدس عیسی را از طریق کتاب مقدس، دعا، عبادت و اطاعت آشکار میکند (یوحنا ۱۴:۲۱؛ ۱۶:۱۳-۱۴). همانطور که ما با قلبهای بیپرده و تسلیمشده در برابر او میمانیم، روح، خواستهها، افکار، انگیزهها و رفتار ما را تغییر میدهد. هر چه عیسی را واضحتر ببینیم و هر چه زمان بیشتری را با او در صمیمیت بگذرانیم، هر آنچه که خلاف اوست، بیشتر از بین میرود. شخصیت او در ما شکل میگیرد و ما به تصویر او تبدیل میشویم.
هر مکاشفه حقیقی عیسی، پاسخی را میطلبد. وقتی اشعیا جلال خداوند را دید، به گناه خود اعتراف کرد، پاک شد و تسلیم هدف خدا شد (اشعیا ۶: ۱-۸). اگر مواجههای ما را به توبه، تقدس، اطاعت و عشق نرساند، هنوز به هدف مورد نظر خود نرسیده است. ما حضور او را نه صرفاً برای تجربه کردن او، بلکه برای تبدیل شدن به کسی که میبینیم، جستجو میکنیم.
بیایید از روح القدس بخواهیم که هر حجابی را کنار بزند و مسیح را بر ما آشکار کند. همانطور که جلال او را میبینیم، باشد که زیبایی او جای هر آرزوی کوچکتری را بگیرد و زندگی ما مسیح را به جهانیان آشکار کند.
«و همه ما، با چهرهای بینقاب، جلال خداوند را میبینیم و از جلالی به جلال دیگر، به همان تصویر تبدیل میشویم...» (دوم قرنتیان ۳:۱۸)
شخصی
پدر، مرا ببخش که در جستجوی آنچه تو میبخشی هستم، اما از دیدن جلال عیسی غافلم.
غرور و بیایمانی مرا ببخش که قلبم را از دیدن واضح جلال تو بازمیدارد.
مرا ببخش که بدون تسلیم شدن در برابر دگرگونی و اطاعت، به دنبال ملاقاتها میگردم.
به من بیاموز که عیسی را بنگرم تا زیبایی او آرزوها، افکار و رفتار مرا دگرگون کند.
ای روح القدس، هر حجابی را کنار بزن، عیسی را آشکار کن، و مرا به شباهت او درآور. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که در زندگی مشترکمان نتوانستیم عیسی را ببینیم و آشکار کنیم.
غرور و ستیزه جویی را که جلال تو را میپوشاند و مانع کار تو در خانه ما میشود، ببخش.
ما را ببخش که کلام تو را شنیدیم، اما اجازه ندادیم که نحوه زندگی و عشق ورزیدن ما را تغییر دهد.
به ما بیاموز که با هم به عیسی بنگریم تا شخصیت او در خانواده ما شکل بگیرد.
ای روح القدس، عیسی را آشکار کن و خانه ما را تجلی زنده مسیح قرار ده. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای شهر ما را ببخش که به جای عیسی، خودمان را به نمایش میگذاریم.
ما را ببخش که بدون توبه، تقدس و اطاعت، به دنبال احیای روحانی هستیم.
به جماعتهای ما بیاموزید که عیسی را ببینند و با هم به شباهت او تبدیل شوند.
عیسی را از طریق کلیسای متحد خود آشکار کن و شهر ما را با جلال خود دگرگون ساز. به نام پروردگار ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای ملت ما را به خاطر ارائه تصویری تحریف شده از عیسی ببخش.
ما را ببخش که در عین مقاومت در برابر شخصیت و راههای تو، خواهان نفوذ و قدرت تو هستیم.
به کلیسای خود بیاموزید که عیسی را بنگرند، شخصیت او را آشکار کنند و از کلام او اطاعت کنند.
هر حجابی را کنار بزن، عیسی را آشکار کن، و ملت ما را از طریق کلیسای خود متحول ساز. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
دوم قرنتیان ۳:۱۸ - «و همه ما، با چهرهای بینقاب، جلال خداوند را میبینیم و از درجهای به درجه دیگر، به همان تصویر تبدیل میشویم...»
یوحنا ۱۴:۲۱ - «هر که احکام مرا دارد و آنها را حفظ کند، اوست که مرا دوست دارد. و آنکه مرا دوست دارد، پدر من او را دوست خواهد داشت و من او را دوست خواهم داشت و خود را به او ظاهر خواهم ساخت.»
یوحنا ۱۷:۲۴ - «ای پدر، آرزو دارم آنانی که به من بخشیدهای، در جایی که من هستم با من باشند تا جلالی را که به من بخشیدهای، ببینند، زیرا مرا پیش از بنیاد جهان دوست داشتی.»
اول یوحنا ۳:۲-۳ - «ای عزیزان، ما اکنون فرزندان خدا هستیم و هنوز ظاهر نشده است که چه خواهیم شد. اما میدانیم که وقتی او ظاهر شود، مانند او خواهیم بود، زیرا او را آنگونه که هست خواهیم دید. و هر که بدین گونه به او امید دارد، خود را پاک میکند، چنانکه او پاک است.»
مزمور ۱۷:۱۵ - «اما من، روی تو را در پارسایی خواهم نگریست؛ و چون بیدار شوم، از شباهت تو سیر خواهم شد.»
روز هجدهم - با تمام وجودم
«خداوند و قوت او را بجویید؛ پیوسته حضور او را بجویید!» (اول تواریخ ۱۶:۱۱)
مدیتیشن روز
پس از اینکه داوود پادشاه شد، یکی از اولین اولویتهای معنوی او آوردن صندوق عهد، نشانهی قابل مشاهدهی حضور خدا در میان قومش، به اورشلیم بود. هنگامی که صندوق بازگشت، شادی داوود به فرمانی تبدیل شد که قلبش را آشکار میکرد: «خداوند و قدرت او را بجویید؛ پیوسته حضور او را بجویید!» (اول تواریخ ۱۶:۱۱). داوود همچنین گفت: «یک چیز از خداوند خواستهام و آن را خواهم طلبید: اینکه تمام روزهای عمرم در خانهی خداوند ساکن باشم و زیبایی خداوند را نظاره کنم...» (مزمور ۲۷:۴).
قرنها بعد، مریم کنار پای عیسی نشست در حالی که مارتا سرگرم پذیرایی فراوان بود. عیسی به او گفت: «اما یک چیز لازم است. مریم نصیب نیکو را برگزیده است که از او گرفته نخواهد شد» (لوقا ۱۰:۴۲). او نگفت که دو، سه یا چهار چیز لازم است. او گفت یک چیز. وقتی ما آن یک چیز لازم را انتخاب میکنیم - ماندن در او - او همه چیزهای دیگر را از طریق ما تولید میکند (یوحنا ۱۵:۵).
چقدر پیش میآید که ما باقیمانده وقت خود را به خدا تقدیم میکنیم - دعاهای عجولانه، افکار پریشان و عبادت سطحی (ملاکی ۱: ۷-۸). اگر چنین توجهی کسی را که دوست داریم، آزرده خاطر میکند، چقدر بیشتر پدری را که کاملاً دوست دارد، غمگین میکند (اشعیا ۲۹:۱۳)؟ زندگی داوود نشان میدهد که صمیمیت با خدا نیازمند توجه کامل ماست، نه باقیماندههایی که از وظایف مذهبی به او تقدیم میشود. وقتی ما به او عبادت بیحواس میدهیم، او با شادی پاسخ میدهد و نزدیک میشود تا قلب خود را به ما آشکار کند (یعقوب ۴: ۸).
جستجوی پدر با تمام قلب به چه معناست؟ او وعده میدهد: «مرا خواهید جست و مرا خواهید یافت، هنگامی که مرا با تمام قلب خود جستجو کنید» (ارمیا ۲۹:۱۳). در زبان عبری، قلب شامل ذهن، اراده، عواطف، آرزوها، نیتها و تصمیمات ما میشود. جستجوی او با تمام قلب به معنای دنبال کردن او با تمام وجود درونی خود است - بدون هیچ چیز پنهانی و بدون هیچ گونه وفاداری تقسیم شده. «چشمان خداوند در سراسر زمین به هر سو میدود تا از کسانی که قلبشان نسبت به او بیعیب است، حمایت کند» (دوم تواریخ ۱۶:۹). کلمه عبری که «بیعیب» ترجمه شده است، به معنای کامل یا تمام عیار است. پدر در جستجوی قلبهایی است که کاملاً از آن او هستند.
اغلب اوقات رابطه ما با پدر بر آنچه میتوانیم دریافت کنیم متمرکز است و دعاهای ما حول نیازها، آسایش، موفقیت یا خدمتمان میچرخد (فیلیپیان ۲: ۳-۴). عبادت و پرستش از صمیم قلب، هر خواستهای را تحت اراده پدر قرار میدهد تا جایی که دعا به جای معامله، به یک مشارکت تبدیل میشود (متی ۶:۳۳؛ یوحنا ۱۵:۷).
«خداوند و قوت او را بجویید؛ پیوسته حضور او را بجویید!» (اول تواریخ ۱۶:۱۱)
شخصی
پدر، قلب تکه تکه شده مرا که از حضور تو دور شده است، ببخش.
مرا ببخش که با تو صمیمیت نداشتم و وقت و توجهم را صرف تو نکردم.
دعاهای خودخواهانه مرا که بیش از شناخت قلب تو، در جستجوی پاسخ هستند، ببخش.
به من بیاموز که با تمام قلبم تو را بجویم تا هیچ چیز دیگری مرا راضی نکند.
به من فیض عطا فرما تا فقط تو را به عنوان امر ضروری انتخاب کنم. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که در شلوغی زندگی روزمره از کنارت میگذرند.
خانواده ما را ببخش که دنیا را بیش از حضور، اراده و پادشاهی تو آرزو میکنند.
ما را به خاطر درخواستهای خودخواهانهای که بیشتر از خواستههای تو، خواستههای خودمان را دنبال میکنند، ببخش.
به ما بیاموز که روزهایمان را بر اساس حضور تو تنظیم کنیم و از اطاعت تو لذت ببریم.
خانواده ما را در یک میل متحد کن تا با تمام وجود تو را جستجو کنیم. به نام پروردگار ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای شهر ما را ببخش که بدون اینکه ابتدا تو را جستجو کنند، به تو خدمت میکنند.
رهبران ما را ببخش که به جای توکل به تو، با قدرت خود کار میکنند.
به ما بیاموز که حضور تو را به عنوان تنها چیز ضروری و برتر از هر برنامهای انتخاب کنیم.
جستجوی خود و حضورت را ضربان قلب هر کلیسایی در شهر ما قرار ده. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسای کشورمان را ببخش که در حالی که قلبهای ما از تو دورند، به تو احترام میگذارند.
کلیساهای ما را ببخش که رشد و شکوفایی را به حضور تو ترجیح میدهند.
به ما بیاموز که به محراب عشق نخستین و سرسپردگی خالصانه بازگردیم.
حضور خود را جاری ساز تا توبه و تقدس، ملت ما را فرا گیرد. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
اول تواریخ ۱۶:۱۱ - خداوند و قدرت او را بجویید؛ پیوسته حضور او را بجویید!
دوم تواریخ ۱۶:۹ - چشمان خداوند تمام زمین را میکاود تا کسانی را که قلبشان کاملاً از آن اوست، تقویت کند.
متی ۲۲:۳۷ - خداوند، خدای خود را با تمام قلب و تمام جان و تمام فکر خود دوست بدار.
مزمور ۱۱۹:۱۰ - با تمام وجودم تو را میطلبم؛ مگذار از فرامین تو گمراه شوم!
مزمور ۷۳:۲۵ — در آسمان جز تو که را دارم؟ و در زمین جز تو چیزی را آرزو نمیکنم.
روز نوزدهم - مکانی برای سکونت خدا
«در او، شما نیز به وسیله روح القدس با هم بنا میشوید تا به صورت مکانی برای خدا درآیید.» (افسسیان ۲:۲۲)
مدیتیشن روز
فریاد و آرزویی ناامیدانه در دل قوم خدا بیدار میشود. آنها دیگر از دیدار حضور او راضی نیستند، بلکه مشتاقند که پدر در میان آنها ساکن شود. از ابتدا، قصد پدر این بوده است که در میان قوم خود ساکن شود و جلال خود را به و از طریق آنها آشکار کند. او به اسرائیل فرمان داد: «و بگذارید برای من پناهگاهی بسازند تا در میان آنها ساکن شوم» (خروج ۲۵:۸).
این آرزو در مسیح و کلیسای او تحقق مییابد. عیسی آمد و در میان ما ساکن شد و جلال پدر را آشکار ساخت (یوحنا ۱:۱۴). اکنون، از طریق مسیح، ما سنگهای زندهای هستیم که توسط روح، به صورت مکانی برای سکونت خدا ساخته میشویم (اول پطرس ۲:۵؛ افسسیان ۲:۲۲). پدر چیزی بیش از ملاقاتهای گاه به گاه را آرزو دارد؛ او قومی را میخواهد که بتواند پیوسته در میان آنها ساکن شود. او میتواند در زندگیهای تسلیم شده، خانهها و کلیساهای محلی ساکن شود، اما برای اینکه حضور او بر کل یک شهر استوار باشد، کلیسای او باید یکی شود. همانطور که مؤمنان غرور، تفرقه و رقابت را کنار میگذارند و پیرامون عیسی متحد میشوند، مکانی را برای سکونت آماده میکنند که هیچ جماعتی به تنهایی نمیتواند آن را بسازد (یوحنا ۱۷:۲۱-۲۳).
کسانی که مسکن پدر میشوند باید تسلیم او شوند. ما نمیتوانیم در حالی که در برابر روح او مقاومت میکنیم یا به آنچه او را غمگین میکند، پایبندیم، از حضور او استقبال کنیم (افسسیان ۴:۳۰). او ما را فرا میخواند تا خود را از هر آلودگی پاک کنیم و در ترس از خدا، تقدس را به کمال برسانیم (دوم قرنتیان ۷:۱). این تلاشی برای کسب حضور او نیست، بلکه پاسخی عاشقانه به کسی است که ما را معبد خود ساخته است. هر اتاق پنهان قلب ما باید به روی نور او باز شود و تسلیم حکومت او گردد.
وقتی پدر در میان قوم خود ساکن میشود، حضور او گناه را آشکار میکند، پرستش حقیقی را بیدار میکند، تقدس را احیا میکند، عیسی را آشکار میکند و شروع به دگرگون کردن شهرها و ملتها میکند. زندگیها، خانهها و کلیساهای ما به محرابهای مقدسی تبدیل میشوند که از آنجا حضور او میتواند در سراسر سرزمین گسترش یابد.
بیایید خود را کاملاً به پدر تقدیم کنیم و برای او مکانی برای سکونت آماده کنیم. باشد که فریاد ما چیزی بیش از «به ما سر بزن» باشد. باشد که فریادمان این باشد: «پدر، در میان ما ساکن شو. ما را به مکانی مقدس برای حضور خود تبدیل کن و عیسی را از طریق ما آشکار ساز.»
«در او، شما نیز به وسیله روح القدس با هم بنا میشوید تا به صورت مکانی برای خدا درآیید.» (افسسیان ۲:۲۲)
شخصی
پدر، مرا ببخش که در برابر روح تو مقاومت میکنم و بخشهایی از زندگیام را از تو دریغ میکنم.
مرا به خاطر حواسپرتیهایی که مانع از حضور در حضور تو شدهاند، ببخش.
مرا ببخش که آرزوی دیدار تو را بیش از سکونتگاه تو بودن دارم.
به من بیاموز که روی تو را بالاتر از دستانت جستجو کنم، و شادی را تنها در جایی که تو ساکن هستی بیابم.
مرا مسکنی مقدس بساز، جایی که حضور تو در آن ساکن باشد. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که با نزاع، توهین و گناه، روح تو را آزرده خاطر کردهایم.
قلبهای پراکندهی ما را که بیش از حضور تو، در پی نعمتها هستند، ببخش.
ما را ببخش که بخشهایی از زندگی خانوادگیمان را از تحت ولایت تو بودن محروم کردهایم.
به ما بیاموز که خانه خود را محل سکونت تو قرار دهیم، جایی که پرستش و دعا پیوسته در آن برپا میشود.
به ما فیض عطا فرما تا خانه خود را جایی بسازیم که تو بتوانی در آن ساکن شوی. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسای شهر ما را ببخش که میزبان برنامههایی بیش از حضور توست.
رهبران ما را به خاطر رقابتهایی که سنگهای حیاتی تو را از هم جدا نگه میدارد، ببخش.
به ما بیاموز که میزبان حضور تو باشیم، نه صرفاً یک مراسم، کنفرانس یا رویداد دیگر.
کلیسای خود را حول عیسی متحد کن و در شهر ما ساکن شو. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیساهای ما را به خاطر تفرقه و برتری دادن به موفقیت بر حضورت ببخش.
رهبران ما را ببخش که به جای خانه معنوی تو، پادشاهیهای خود را بنا میکنند.
به کلیسای خود بیاموزید که در وحدت به عنوان یک مکان سکونت برای روح شما گام بردارند.
همچون سنگهای زنده به ما بپیوندید، و بگذارید جلال تو ملت ما را پر کند. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
افسسیان ۲:۲۲ - «در او، شما نیز به وسیلهٔ روح، با هم بنا میشوید تا مکانی برای خدا شوید.»
اول پطرس ۲:۵ - «شما خود مانند سنگهای زنده به عنوان خانهای روحانی بنا میشوید، تا کهانت مقدس باشید و قربانیهای روحانی مقبول خدا را به واسطه عیسی مسیح تقدیم کنید.»
دوم قرنتیان ۶:۱۶ - «زیرا ما معبد خدای زنده هستیم. چنانکه خدا گفته است: «من در میان ایشان ساکن خواهم شد و در میان ایشان خواهم گشت، و من خدای ایشان خواهم بود و ایشان قوم من خواهند بود.»»
یوحنا ۱۷:۲۲-۲۳ - «جلالی را که به من دادهای، به ایشان نیز دادهام تا یکی باشند، چنانکه ما یکی هستیم، من در ایشان و تو در من، تا ایشان کاملاً یکی شوند، تا جهان بداند که تو مرا فرستادهای و ایشان را دوست داشتهای، چنانکه مرا دوست داشتی.»
مزمور ۱۳۲:۱۳–۱۴ - «زیرا خداوند صهیون را برگزیده است؛ او آن را برای سکونت خود خواسته است: 'این مکان آرامش من تا ابد است؛ در اینجا ساکن خواهم شد، زیرا آن را خواستهام.'»
روز بیستم - با اعتماد به نفس دعا کنید
«پس ای برادران، چون به خون عیسی میتوانیم با اطمینان خاطر به اماکن مقدس وارد شویم... بیایید با قلبی پاک و اطمینان کامل ایمان، نزدیک بیاییم.» (عبرانیان ۱۰:۱۹، ۲۲)
مدیتیشن روز
دعای مؤثر از رابطهای مبتنی بر عهد با پدر سرچشمه میگیرد. اعتماد ما در دعا کاملاً بر کار تمامشدهی صلیب و خون عیسی استوار است. از طریق ایمان به مسیح، ما عدالت خدا و دسترسی مطمئن به او را دریافت میکنیم - جایگاهی قانونی که نمیتوان از طریق اعمال به دست آورد (فیلیپیان ۳:۹؛ عبرانیان ۱۰:۱۹-۲۲).
با این حال، بسیاری از وعدههای خدا در عهد عتیق و عهد جدید شامل شرایطی است که مستلزم اطاعت است. اکنون که خود را فروتن کردهایم، توبه کردهایم و روی او را جستجو کردهایم، خدا وعده میدهد: «آنگاه از آسمان خواهم شنید» (دوم تواریخ ۷:۱۴). ما همچنین باید از هر چیزی که ممکن است مانع دعا شود، توبه کنیم. برخی از آیات کتاب مقدس این موانع را مستقیماً شناسایی میکنند؛ برخی دیگر آنها را از طریق متن آشکار میکنند:
گناه توبه نشده (اشعیا ۵۹:۲)؛ نابخشودگی (متی ۶:۱۴-۱۵)؛ غفلت از مشارکت با مسیح (یوحنا ۱۵:۷)؛ بیایمانی (عبرانیان ۱۱:۶)؛ نافرمانی (امثال ۲۸:۹)؛ وفاداری دوگانه (یعقوب ۴:۴)؛ غرور (لوقا ۱۸:۹-۱۴).
انگیزههای خودخواهانه (یعقوب ۴:۳)؛ شک و تردید هنگام درخواست (یعقوب ۱:۶)؛ نادیده گرفتن کلام خدا (یوحنا ۱۵:۷)؛ فقدان عشق (اول یوحنا ۴:۲۰)؛ نادیده گرفتن نیازهای دیگران (امثال ۲۱:۱۳)؛ ناهماهنگی در ازدواج (اول پطرس ۳:۷)؛ امتناع از گوش دادن به خدا (امثال ۲۸:۹).
فقدان پشتکار (لوقا ۱۸:۱)؛ غفلت از دعا (اول تسالونیکیان ۵:۱۷)؛ رهبری معنوی فاسد و استثمارگر (میکاه ۳:۴)؛ دو دلی (یعقوب ۱:۶-۸)؛ بیعدالتی نسبت به یتیمان و بیوهزنان (اشعیا ۱:۱۷؛ یعقوب ۱:۲۷)؛ بیتوجهی به فقرا (امثال ۲۱:۱۳؛ اشعیا ۵۸:۶-۹)؛ و دعاهایی که خدا را آزمایش میکنند (متی ۴:۷).
اگرچه از نظر قانونی در مسیح عادل هستیم، اما زندگی روزمره ما باید به طور فزایندهای با عدالتی که دریافت کردهایم، مطابقت داشته باشد. این مربوط به کمال نیست، بلکه مربوط به وضعیت قلب ماست. لغزش در ضعف در حالی که به دنبال پیروزی از طریق فیض خدا هستیم، با انتخاب توجیه و ادامه گناه توبه نکرده یکسان نیست (مزمور 66:18؛ اول یوحنا 1:8-9). کتاب مقدس اعلام میکند: «دعای شخص عادل در حین عمل قدرت زیادی دارد» (یعقوب 5:16). نه اطاعت و نه خودپرستی، نه دسترسی به پدر را فراهم میکنند و نه او را مجبور به پاسخ دادن به دعاهای ما میکنند. با این حال، انتخاب یا توجیه گناه توبه نکرده میتواند مانع مشارکت و دعا شود. جایگاه ما به ما اطمینان میدهد که در ضعف خود نزدیک شویم. تسلیم، مشارکت و دعاهای ما را بدون مانع نگه میدارد (اول پطرس 3:12).
دعای عهد، ابتدا اهداف پدر را جستجو میکند و به او اعتماد دارد تا نیازهای ما را برآورده سازد. «بلکه ابتدا پادشاهی خدا و عدالت او را بطلبید، و همه اینها برای شما افزوده خواهد شد» (متی ۶:۳۳). حتی در ضعف خود، با جسارت به حضور او میرویم، با اطمینان به اینکه او ما را خواهد شنید و پاسخ خواهد داد (عبرانیان ۴:۱۵-۱۶؛ اول یوحنا ۵:۱۴-۱۵). با دانستن این موضوع، بیایید «بیوقفه دعا کنیم» (اول تسالونیکیان ۵:۱۷).
«پس ای برادران، چون به خون عیسی میتوانیم با اطمینان خاطر به اماکن مقدس وارد شویم... بیایید با قلبی پاک و اطمینان کامل ایمان، نزدیک بیاییم.» (عبرانیان ۱۰:۱۹، ۲۲)
شخصی
پدر، مرا ببخش برای انتخاب یا توجیه گناهی که مانع مشارکت با تو میشود.
مرا ببخش که به جای کار تمام شده مسیح، به اعمال خود اعتماد کردم.
مرا به خاطر کم دعا کردنم و اینکه بیوقفه دعا نمیکنم، ببخش.
به من بیاموز که ابتدا برای اهداف تو دعا کنم و آنها را بطلبم، و به تو توکل کنم که نیازهایم را برآورده خواهی کرد.
به من اطمینان بده تا از طریق خون عیسی نزدیک شوم و بیوقفه دعا کنم. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که به اعمال خود بیش از کار تمام شده مسیح اعتماد دارند.
ما را ببخش که به عنوان یک خانواده، با هم و در یکدل دعا نکردیم.
دعاهای خودخواهانه، گناهان توبه نکرده و هر آنچه مانع دعا میشود را ببخش.
به ما بیاموز که نخست پادشاهی تو را بجوییم و برای آن دعا کنیم، و به تو توکل کنیم که نیازهایمان را برآورده خواهی کرد.
به خانواده ما از طریق خون عیسی اطمینان بده تا بیوقفه دعا کنند. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
کلیسای این شهر را به خاطر دنبال کردن برنامههای خود، فراتر از اهداف تو، ببخش.
رهبران ما را ببخش که خانهات را همه چیز قرار دادند، جز خانهی دعا.
به ما بیاموز که هر مانعی را از میان برداریم و نخست پادشاهی تو را بجوییم و برای آن دعا کنیم.
فیض خود را برای کلیسای شهر ما جاری ساز تا بیوقفه دعا کند. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسا را ببخش که به اعمال بیش از دعا و صلیب اعتماد دارد.
رهبران را به خاطر نافرمانی و بیتوجهی به فقرا، بیوه زنان و یتیمان ببخشید.
به کلیسای خود بیاموزید که ابتدا برای اراده تو، پادشاهی تو و برای ملتها دعا کنند.
به کلیسای کشور ما فیض عطا فرما تا با اطمینان و بیوقفه دعا کند. به نام خداوندمان عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
عبرانیان ۱۰:۱۹، ۲۲ - «پس ای برادران، چون به خون عیسی میتوانیم با اطمینان خاطر به اماکن مقدس وارد شویم... بیایید با قلبی پاک و اطمینان کامل ایمان، نزدیک بیاییم.»
اول یوحنا ۵: ۱۴-۱۵ - «و این است اطمینانی که به او داریم که اگر چیزی مطابق اراده او درخواست کنیم، ما را میشنود. و اگر میدانیم که در هر چه از او بخواهیم، ما را میشنود، میدانیم که آنچه از او خواستهایم، دریافت کردهایم.»
مرقس ۱۱:۲۴ - «بنابراین به شما میگویم، هر آنچه در دعا درخواست میکنید، ایمان داشته باشید که آن را یافتهاید و از آن شما خواهد بود.»
یوحنا ۱۶:۲۳-۲۴ - «آمین، آمین، به شما میگویم، هر آنچه از پدر به نام من بخواهید، به شما عطا خواهد کرد. تاکنون چیزی به نام من نخواستهاید. بخواهید تا بیابید و شادی شما کامل شود.»
امثال ۱۵:۲۹ - «خداوند از شریران دور است، اما دعای صالحان را میشنود.»
روز بیست و یکم - دعا برای رستاخیز
«کاش آسمانها را میشکافتی و نازل میشدی، تا کوهها از حضور تو بلرزند... تا نام تو بر دشمنانت آشکار شود، و امتها از حضور تو بلرزند!» (اشعیا ۶۴: ۱-۲)
مدیتیشن روز
در طول بیست روز گذشته، ما خود را فروتن کردهایم، توبه کردهایم، روی پدر را جستجو کردهایم و از بسیاری از چیزهایی که مانع دعا میشوند، روی برگرداندهایم. از آنجایی که به دعوت او پاسخ دادهایم، اکنون میتوانیم بر وعده او بایستیم: «آنگاه از آسمان خواهم شنید» (دوم تواریخ ۷:۱۴). از طریق خون عیسی مسیح، میتوانیم با اطمینان نزدیک شویم و دعاهای خود را به سوی احیا معطوف کنیم.
اگر واقعاً در این بیست روز توبه کرده و از کلام خدا اطاعت کردهاید، باید در حال حاضر آغاز احیا را تجربه کرده باشید. احیا صرفاً یک رویداد یا تجربه احساسی نیست؛ معجزات، تغییر مذهب و رشد کلیسا به عنوان ثمره آن بهتر درک میشوند. احیا یک شخص است - عیسی مسیح. این پدر است که از طریق روح القدس، عیسی را به شکلی بزرگتر آشکار میکند. همانطور که او این کار را میکند، حضور آشکار او افزایش مییابد (افسسیان ۵:۱۴).
احیا در قلب فردی آغاز میشود که توبه میکند و به عشق اول بازمیگردد. صمیمیت عمیقتر میشود، اطاعت رشد میکند و دگرگونی به هر حوزه زندگی میرسد. اگرچه احیا در یک قلب آغاز میشود، اما نباید به آنجا ختم شود. زندگیهای احیا شده حضور او را در خانههایشان تجربه میکنند؛ خانوادههای احیا شده حضور او را در اجتماعات خود آشکار میکنند؛ و اجتماعات احیا شده با وجود اختلافات، در دعا متحد میشوند. آنها که مانند سنگهای زنده با هم ساخته شدهاند، به مکانی برای سکونت خدا تبدیل میشوند و حضور و قدرت او شروع به دگرگون کردن جامعه میکند (افسسیان ۲: ۲۱-۲۲؛ اشعیا ۶۰: ۱-۳).
ما نمیتوانیم احیاگری ایجاد کنیم یا خدا را دستکاری کنیم، اما او تصمیم گرفته است که با قوم خود همکاری کند. نقش ما شامل توبه، ایستادگی در شکاف، اعلام کلام او، اطاعت، جستجوی حضور او و فریاد زدن به درگاه او میشود. الیاس طبق وعده خدا دعا کرد و تا زمانی که باران به خشکسالی پایان داد، استقامت ورزید و نشان داد که «دعای شخص عادل در حین عمل قدرت عظیمی دارد» (اول پادشاهان ۱۸:۱، ۴۱-۴۵؛ یعقوب ۵:۱۶-۱۸). دعای احیاگری با اراده و کلام پدر مطابقت دارد و تا زمانی که او پاسخ دهد، استقامت میکند.
بیایید به روزه گرفتن، توبه کردن، گریه کردن، دعا کردن و رنج کشیدن برای پدر ادامه دهیم تا زندگیها، خانوادهها، کلیساها، شهرها و ملتهای ما را احیا کند و تا زمانی که او آسمانها را نشکافد و نازل نشود، دلسرد نشویم (لوقا ۱۸:۱؛ اشعیا ۶۴:۱).
«کاش آسمانها را میشکافتی و نازل میشدی، تا کوهها از حضور تو بلرزند... تا نام تو بر دشمنانت آشکار شود، و امتها از حضور تو بلرزند!» (اشعیا ۶۴: ۱-۲)
شخصی
پدر، مرا ببخش که وقتی مرا به فریاد میخوانی، از دعا غافل میشوم.
انگیزههای خودخواهانهام را که بیش از پادشاهی و حضور تو، در جستجوی پاسخها هستند، ببخش.
بیایمانی و دعاهای مذهبیام را که خالی از خلوص و شور و شوق هستند، ببخش.
به من بیاموز که با ایمان، مطابق اراده و کلام تو دعا کنم تا زمانی که تو اجابت فرمایی.
به من فیض عطا فرما تا درستکار زندگی کنم تا دعاهایم شنیده و اجابت شوند. به نام خداوندم عیسی مسیح، آمین.
خانواده
پدر، خانواده ما را ببخش که محراب دعا را با حواسپرتی جایگزین کردهاند.
تفرقه ما را که مانع دعای متحد و تضعیف شفاعت ماست، ببخش.
ما را ببخش که نتوانستیم گریه کنیم، دعا کنیم و سهم خود را برای ایستادن در این شکاف انجام دهیم.
به خانواده ما بیاموز که در اطاعت متحد شوند و در دعا با هم پشتکار داشته باشند.
روح دعا را بر خانه ما جاری کن؛ ما را احیا و دگرگون کن. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در شهر
پدر، کلیسایت را ببخش که درباره احیا صحبت میکند، اما توبه و دعا نمیکند.
رهبران را به خاطر اعتماد به برنامهها به جای تحمل رنج و مشقت برای حضور تو، ببخش.
به ما بیاموز که بین ایوان و قربانگاه گریه کنیم تا روح تو ریخته شود.
ما را در دعا متحد کن، ما را به عنوان مسکن خود بنا کن، و شهر ما را با قدرت خود دگرگون ساز. به نام پروردگار ما عیسی مسیح، آمین.
کلیسا در ملت
پدر، کلیسایت را ببخش که نتوانست بر ملت ما گریه کند و رنج بکشد.
ما را ببخش که منتظر بیداری هستیم در حالی که از توبه، اطاعت و انجام وظیفه خود امتناع میورزیم.
به کلیسای کشور ما بیاموزید که روز و شب برای عدالت و احیا گریه کند.
آسمانها را بشکاف، عیسی را آشکار کن، و ملت ما را با جلال خود پر کن. به نام خداوند ما عیسی مسیح، آمین.
اعلامیههای کتاب مقدس
(یک یا چند آیه از کتاب مقدس را برای دعا در مورد جامعه، شهر و ملت خود انتخاب کنید.)
اشعیا ۶۴: ۱-۲ - «کاش آسمانها را میشکافتی و نازل میشدی، تا کوهها از حضور تو بلرزند... تا نام تو بر دشمنانت آشکار شود، و تا امتها از حضور تو بلرزند!»
یعقوب ۵:۱۶ - «دعای شخص عادل در حین عمل، قدرت عظیمی دارد.»
لوقا ۱۸:۷-۸ - «و آیا خدا به داد برگزیدگان خود که شبانهروز به درگاه او فریاد برمیآورند، نخواهد رسید؟ آیا او برای ایشان تأخیر خواهد کرد؟ به شما میگویم، او به سرعت به داد ایشان خواهد رسید.»
یوئیل ۲:۱۷ - «کاهنان، خادمان خداوند، بین ایوان و قربانگاه گریه کنند و بگویند: ای خداوند، قوم خود را حفظ کن و میراث خود را مایه ننگ مساز...»
یوئیل ۲:۲۸ - «و بعد از آن روح خود را بر همهٔ بشر خواهم ریخت؛ پسران و دختران شما نبوت خواهند کرد، پیران شما خوابها و جوانان شما رؤیاها خواهند دید.»
حالا چی؟
اول از همه، تبریک میگویم!
پدر آسمانی شما به خاطر تکمیل ۲۱ روز به شما افتخار میکند! ما دوست داریم بدانیم که خداوند در طول این ۲۱ روز در قلب، زندگی، خانواده، جامعه یا حتی ملت شما چه کرده است. لطفاً اینجا کلیک کنید و شهادت خود را برای ما ارسال کنید تا دیگران نیز تشویق شوند.
بدانید که این روند نیازی به توقف ندارد. در واقع، نمیتواند متوقف شود. سبک زندگیتان بر اساس توبه سریع، بخشش، فروتنی، جستجوی خدا، شفاعت و روزهداری بنا کنید. میتوانید این راهنما را هر چند بار در سال که دوست دارید، مطالعه کنید. پیشنهاد میکنیم از دوستان یا خانواده خود دعوت کنید و این کار را با هم انجام دهید و هفتگی جلسه داشته باشید.
برداشت جهانی
همچنین، از آنجایی که ما در تمام این مدت توبه کردهایم، دعاهای ما مؤثرتر است، قلبهای ما مهربانتر است، و این بهترین زمان برای دعا برای کافران و آوردن آنها به سوی خداوند.
امسال، به مدت ۲۱ روز، به هزاران ایماندار در سراسر جهان برای ۲۱ روز برداشت محصول بپیوندید. شما کتاب الکترونیکی رایگان ما در مورد چگونگی جذب مردم به مسیح با یک روش ساده بشارت را دریافت خواهید کرد.
ما هر روز به مدت ۲۱ روز، خبر خوش را به صورت طوماری اعلام خواهیم کرد و خواهیم دید که خداوند بسیاری را به سوی خود میآورد! تاریخها به زودی اعلام خواهند شد. برای اطلاعرسانی اینجا ثبت نام کنید.
خداوند به شما خیر و برکت فراوان عطا فرماید!
آگاپه♥️
