تقدیس کتاب مقدسی چیست؟
بهروزرسانیشده: ۱۱ آگوست
درک دعوت به بازگشت به سوی خدا با تمام وجودمان
تقدیس کردن (یک شخص، چیز یا مکان) به معنای «جدا کردن، مقدس کردن و وقف کامل آن به هدف خدا»
شاید در درون خود نوعی نارضایتی مقدس را احساس میکنید - فریادی برای تغییر، اشتیاقی برای احیا، و آرزویی برای تجربه بیشتر واقعیت و حضور عیسی. شاید قلب شما برای مسیح، برای کلیسای او، برای خانواده، شهر یا ملتتان میسوزد. شما فوریت این زمان را تشخیص میدهید و نمیخواهید در حالی که تاریکی پیشروی میکند و بخشهایی از کلیسا از خدا دورتر میشوند، بیکار بایستید.
این تمایل به پاسخگویی قابل توجه است.
تقدیس کتاب مقدس زمانی آغاز میشود که ما ندای خدا را میشنویم و تصمیم میگیریم که به او پاسخ دهیم. این یک پاسخ داوطلبانه از توبه، تسلیم، اطاعت، دعا و تجدید ارادت به عیسی مسیح است.
در نهایت، ما خود را تقدیس میکنیم زیرا خداوند در کلام خود ما را به این کار فراخوانده است. ما این کار را انجام میدهیم زیرا عیسی شایسته اطاعت ماست - حتی اگر در عوض چیزی دریافت نکنیم.
با این حال، پاسخ ما بدون نتیجه نیست. خداوند به کلام خود احترام میگذارد. وقتی مردم صادقانه به سوی او بازگردند، دگرگون میشوند. وقتی خانوادهها و کلیساها با هم او را جستجو میکنند، میتوانیم شاهد احیا، آشتی، بیداری معنوی و حتی آغاز احیای واقعی کتاب مقدس.
تعریف مختصری از تقدیس کتاب مقدس
تقدیس کتاب مقدسی، عمل آگاهانهی جدا کردن خود برای خدا، روی گرداندن از گناه و سازشهای دنیوی، و تسلیم کردن هر جنبه از زندگیمان به رهبری عیسی مسیح است.
تقدیس صرفاً شرکت در فعالیتهای مذهبی نیست. صرفاً نماز بیشتر خواندن، چند روز روزه گرفتن، شرکت در جلسات ویژه یا تغییر موقت عاداتمان نیست.
این اعمال میتوانند بخشی از تقدیس باشند، اما هدف نهایی آن نیستند.
هدف، خودِ عیسی.
ما خود را تقدیس میکنیم تا:
او ممکن است جایگاه اول را در قلب ما داشته باشد؛
هر چیزی که روح او را اندوهگین میکند، میتواند برداشته شود؛
ممکن است رفاقت ما با او احیا و عمیقتر شود؛
زندگی و شخصیت او ممکن است از طریق ما منعکس شود؛
زندگیها، خانهها و کلیساهای ما میتوانند به مکانهایی برای حضور او تبدیل شوند؛
و ما میتوانیم در رسیدن به گمشدگان و خدمت به اهداف او بر روی زمین مؤثر واقع شویم.
بنابراین، تقدیس هم یک عمل و هم یک شیوه زندگی مداوم است. با یک پاسخ صادقانه آغاز میشود، اما باید از طریق اطاعت روزانه ادامه یابد.
چرا تقدیس لازم است؟
قبل از بحث در مورد چگونگی تقدیس خود، باید صادقانه با شرایط فعلی خود روبرو شویم.
بخش عمدهای از اعضای بدن مسیح دیگر با آگاهی مداوم و ملموس از حضور خدا در زندگی روزمره، در خانه یا در کلیسا زندگی نمیکنند.
ما ممکن است برنامهها، فعالیتها، خدمات، کنفرانسها، موسیقی، موعظه و رشد داشته باشیم - و با این حال هنوز فاقد حضور آشکار، قدرت، تقدس، عشق و میوه معنوی هستیم که باید مشخصه قوم خدا باشد.
بخش زیادی از کلیسا مبادله شده است:
حضور برای برنامهها؛
افتخار برای طلا؛
میوه معنوی برای موفقیت عددی؛
صمیمیت با خدا برای فعالیت مذهبی؛
و رهبری عیسی برای روشهای انسانی.
اغلب اوقات، موفقیت در درجه اول با حضور، اندازه، نفوذ، پول یا دیده شدن سنجیده میشود، نه با حضور خدا، شخصیت مسیحگونه، زندگیهای دگرگونشده و ثمره معنوی واقعی. اما کلیسایی که حقیقتاً به رهبری عیسی احترام میگذارد، باید واقعیت حضور او را تجربه کند.
احیا، شکل عجیب یا خارقالعادهای از مسیحیت نیست. احیا، بازگشت به آن چیزی است که مسیحیت معمولاً باید باشد.
این احیای محوریت و سادگی انجیل حقیقی است: عیسی مسیح و مصلوب شدن او.
تقدیس با مواجهه با حقیقت آغاز میشود
تقدیس واقعی نمیتواند زمانی آغاز شود که ما از خود دفاع میکنیم، خود را با دیگران مقایسه میکنیم، سازش را توجیه میکنیم یا وانمود میکنیم که همه چیز خوب است. ما باید اجازه دهیم کلام خدا مانند آینه عمل کند.
هنگام خواندن کتاب مقدس، نباید فوراً فکر کنیم:
«واقعاً لازم است کس دیگری این را بخواند.»
ابتدا باید اجازه دهیم روح القدس با ما رفتار کند.
داوود دعا کرد:
«ای خدا، مرا تفتیش کن و دل مرا بشناس؛ مرا بیازما و افکار پریشانم را بشناس؛ و ببین آیا در من راه بدی هست، و مرا به راه جاودانی هدایت فرما.» — مزمور ۱۳٩:٢٣-٢۴
تقدیس از مکانی مخفی آغاز میشود، جایی که ما از خدا دعوت میکنیم تا هر چیزی را که در ما او را غمگین میکند، آشکار کند.
این شامل اعمال آشکار میشود، اما شامل نگرشهای پنهان و گناهان درونی نیز میشود، مانند:
غرور؛
نبخشیدن؛
حسادت؛
جاهطلبی خودخواهانه؛
قضاوت؛
تلخی؛
شایعات؛
شهوت؛
حرص و طمع؛
عشق به شناخته شدن؛
عشق به آسایش؛
دوستی با جهان؛
و مقاومت در برابر رهبری عیسی.
وقتی خداوند گناه یا سازشی را آشکار میکند، نباید درنگ کنیم. آن وحی دعوتی است برای توبه، دریافت بخشش و بازگشت به مشارکت با او.
دستهای پاک و دلهای پاک
در مزمور ۲۴:۳، مزمورنویس میپرسد:
«چه کسی میتواند به کوه خداوند صعود کند؟ و چه کسی میتواند در مکان مقدس او بایستد؟»
پاسخ شامل کسی میشود که دستان پاک و قلب پاک.
«دستهای پاک» به زندگی بیرونی اشاره دارد - اعمال، کلمات، رفتار، روابط و رفتار قابل مشاهده ما.
یک «قلب پاک» به زندگی درونی ما - انگیزهها، افکار، آرزوها، احساسات، قضاوتها، جاهطلبیها و دلبستگیهای پنهان ما - دست مییابد. خداوند در حالی که قلبهای ما پراکنده هستند، به دنبال انطباق مذهبی بیرونی نیست. او حقیقت را در باطن وجود میخواهد.
در عهد جدید، نزدیک شدن به خدا صرفاً یک وظیفه مذهبی نیست. از طریق عیسی مسیح، به مؤمنان دسترسی به پدر و هر نعمت معنوی که در مسیح یافت میشود، داده شده است. هیچ چیز در پادشاهی را نمیتوان با تلاش انسانی خریداری کرد. همه چیز توسط عیسی پرداخت شده است.
با این حال، اگرچه یک مؤمن ممکن است در مسیح زندگی معنوی داشته باشد، گناه و سازش میتواند مانع تجربه زندگی فرد از صمیمیت، رفاقت، آزادی و عشق پدر شود. به همین دلیل، تقدیس تلاشی برای کسب عشق خدا نیست. این پاسخی به عشق و فیضی است که از طریق مسیح به ما داده شده است. ما توبه میکنیم و تسلیم میشویم تا هیچ چیزی در ما باقی نماند که در برابر رفاقت با او مقاومت کند.
به ۲۱ روز تقدیس بپیوندید
راهنمای کامل ۲۱ روزه، این کتاب الکترونیکی و تمام منابع تقدیس اضافی را به زبان خود دریافت کنید. پس از ثبت نام، بلافاصله به کتابخانه کامل کتابهای الکترونیکی ما دسترسی خواهید داشت.
تقدیس، کسب چیزی نیست که عیسی قبلاً خریداری کرده است
ما باید روشن کنیم: تقدیس، رستگاری، بخشش، برکات معنوی یا دسترسی به خدا را به ارمغان نمیآورد.
عیسی این چیزها را از طریق مرگ و رستاخیز خود خریداری کرد.
به عنوان فرزندان خدا، مؤمنان با مسیح هم ارث هستند و از هر نعمت معنوی در او برخوردار شدهاند.
تقدیس به این معنی نیست که ما سعی میکنیم خدا را متقاعد کنیم که ما را دوست داشته باشد. بلکه به این معنی است که ما با گشودن هر بخش از زندگی خود به روی او، به عشق او پاسخ میدهیم.
در مکاشفه ۳:۲۰، عیسی از ایستادن بر در و کوبیدن سخن میگوید و قوم خود را فرا میخواند تا صدای او را بشنوند و در را برای تجدید رفاقت با او باز کنند. این حقیقت مهمی را آشکار میکند: میتوان به مسیح تعلق داشت، در حالی که هنوز در برابر رهبری او در زمینههای خاص مقاومت میکرد.
تقدیس پاسخ ماست:
«عیسی، هر دری باز است. هر منطقهای متعلق به توست. مرا جستجو کن، پاکم کن، هدایتم کن و مرا به مشارکت صمیمانه با خودت بازگردان.»
یکی از بزرگترین مشکلات پنهان کلیسا: عشق به دنیا
یکی از جدیترین گناهانی که مسیحیان اغلب از تشخیص آن عاجزند، عشق به دنیاست.
کتاب مقدس میگوید:
«دنیا و آنچه در دنیاست را دوست مدارید. اگر کسی دنیا را دوست دارد، محبت پدر در او نیست.» — اول یوحنا ۲:۱۵
ما اغلب میتوانیم با بررسی صادقانه موارد زیر، آنچه را که واقعاً دوست داریم، شناسایی کنیم:
چگونه از وقت آزاد خود استفاده میکنیم؛
چگونه پول اضافی خود را خرج میکنیم؛
چیزی که بیشتر در موردش صحبت میکنیم؛
آنچه تخیل ما را اشغال میکند؛
آنچه ما پیوسته آرزو میکنیم؛
چیزی که وقتی کسی حواسش نیست دنبالش میکنیم؛
و آنچه در افکار ما بیشترین توجه را به خود جلب میکند.
اگر دنیا به طور مداوم بیشتر از خدا، پادشاهی او و اهدافش، وقت، پول، محبت، گفتگو و زندگی فکری ما را دریافت میکند، باید با حقیقت روبرو شویم: قلبهای ما به دنیا وابسته شده است. این بدان معنا نیست که هر فعالیت یا دارایی معمولی گناه است. سوال عمیقتر، سوال عشق، وفاداری، میل و سروری است.
چه چیزی در اولویت است؟ چه چیزی را گرامی میداریم؟ چه چیزی را از خدا محافظت میکنیم؟ از چه چیزی حاضر به واگذاری نیستیم؟ تراژدی عشق به دنیا صرفاً این نیست که باعث رفتار بد میشود، بلکه مانع توانایی ما در تجربه عشق و رفاقت با پدر میشود.
ما آفریده شدهایم تا خدا را بشناسیم، عشق او را دریافت کنیم و در زندگی مسیح سهیم باشیم. هیچ چیز از دنیا نمیتواند جای او را بگیرد.
تقدیس شخصی است - اما جمعی نیز هست
تقدیس به صورت شخصی آغاز میشود، اما نباید صرفاً فردی باقی بماند.
خداوند میخواهد کلیسای خود را آماده کند تا مکانی برای حضور او باشد.
افسسیان ۲:۲۲، ایمانداران را به عنوان کسانی توصیف میکند که با هم در روح، به صورت مکانی برای سکونت خدا ساخته میشوند.
این بدان معناست که تقدیس شامل رابطه شخصی ما با خدا و روابط ما با یکدیگر به عنوان بدن مسیح است.
بنابراین، یک فصل تقدیس کتاب مقدسی میتواند شامل موارد زیر باشد:
نماز؛
عبادت؛
روزهداری؛
توبه؛
بخشش؛
آشتی؛
وحدت؛
فروتنی؛
جستجوی تقدس؛
مراقبت از سلامت جسمی و عاطفی؛
بهبود روابط؛
و اطاعت عملی از کلام خدا.
تقدیس ما را فرا میخواند تا با هم - در خانوادهها، جماعتها، شهرها، ملتها و سنتهای مسیحی - تحت رهبری عیسی مسیح به حضور خداوند بیاییم.
ممکن است ما در مورد هر مسئله اعتقادی توافق نداشته باشیم. با این حال، در این حساس ، نباید اجازه دهیم که هر اختلافی مانع فروتنی، جستجوی خدا، توبه از گناه و اطاعت از دستورات روشن کتاب مقدس شود (دوم تواریخ ۷: ۱۳-۱۴).
وحدت مستلزم تظاهر به عدم وجود تفاوتها نیست. بلکه مستلزم فروتنی، عشق، آموزشپذیری و تسلیم در برابر مسیح به عنوان رئیس کلیسای اوست.
عواقب گناه فراتر از فرد است
گناه ما فقط بر ما تأثیر نمیگذارد. کتاب مقدس بارها نشان میدهد که گناه میتواند بر خانوادهها، کلیساها، جوامع و حتی وضعیت معنوی سرزمین تأثیر بگذارد.
اشعیا ۲۴:۵ میگوید:
«زمین نیز توسط ساکنانش آلوده شده است، زیرا آنها قوانین را نقض کردند، قوانین را تغییر دادند و پیمان ابدی را شکستند.»
در دوم تواریخ ۷: ۱۳-۱۴، خداوند قوم عهد خود را فرا میخواند:
«اگر آسمانها را ببندم تا باران نبارد، یا اگر به ملخ فرمان دهم تا زمین را بخورد، یا اگر طاعونی در میان قوم خود بفرستم، و قوم من که به نام من نامیده میشوند، خود را فروتن کنند و دعا کنند و روی مرا بطلبند و از راههای بد خود بازگردند، آنگاه من از آسمان خواهم شنید، گناهانشان را خواهم بخشید و سرزمینشان را شفا خواهم داد.»
خداوند قوم خود را تا خود را فروتن کنند، دعا کنند، به سوی او روی آورند و از راههای شریر خود روی برگردانند. این یک حقیقت تکاندهنده است.
وقتی خشونت، فساد اخلاقی، تفرقه، آشفتگی معنوی، بیعدالتی، نابودی خانواده و تاریکی را در جوامع خود میبینیم، کلیسا نباید فقط گناهان دیگران را به بیرون نشان دهد.
اول باید بپرسیم:
«پروردگارا، ما در قلبها، خانهها، کلیساها و خدمتهایمان چه چیزهایی را تحمل کردهایم؟»
پیش از آنکه از خدا بخواهیم جهان را داوری کند، کلیسا باید به او اجازه دهد تا خانه خود را جستجو کند. پیش از آنکه فقط برای گناهان ملت دعا کنیم، باید از گناهان خود توبه کنیم.
قبل از اینکه از دیگران بخواهیم تغییر کنند، باید خودمان به سوی خدا بازگردیم.
گناه پنهان، عواقب آشکاری بر زمین دارد
یعقوب ۳:۱۶ یک مثال واضح ارائه میدهد:
«زیرا هر جا که حسادت و جاهطلبی وجود داشته باشد، بینظمی و هر چیز بدی وجود دارد.»
حسادت، جاهطلبی خودخواهانه، تفرقه، نزاع، دستهبندی و حسادت ممکن است رفتارهای شخصی به نظر برسند، اما این متن مقدس، در متن اصلی، همه آنها را با بینظمی و شر مرتبط میکند.
آنچه را که در درون تحمل میکنیم، سرانجام در بیرون ثمر میدهد.
گناهان پنهانی مانند نبخشیدن، حسادت، غرور، خودخواهی، شایعات و تفرقه میتوانند محیطی ایجاد کنند که در آن سردرگمی، تخریب روابط و تاریکی معنوی افزایش یابد.
به همین دلیل است که تقدیس باید فراتر از رفتار قابل مشاهده باشد.
خدا به دنبال این است:
دستهای تمیز؛
دلهای پاک؛
روابط آشتیکرده؛
رهبران فروتن؛
خانوادههای مقدس؛
کلیساهای متحد؛
و مردمی که حقیقتاً عیسی را بیش از دنیا آرزو دارند.
خبر فوقالعاده: امید وجود دارد
پیام تقدیس در درجه اول پیام محکومیت نیست. این پیام امید است. خداوند وضعیت ما را آشکار نکرده است تا ما را نابود کند. او وضعیت ما را آشکار میکند تا بتوانیم توبه کنیم، برگردیم، بخشیده شویم و احیا شویم.
اگر خود را فروتن کنیم، دعا کنیم، روی او را بجوییم و از راههای شریرانه خود برگردیم، خداوند وعده داده است که پاسخ خواهد داد. او خواهد بخشید. او خواهد شنید. او شفا خواهد داد. و بر اساس اهداف و وعدههایش، میتواند شفا و دگرگونی را به زندگی، خانوادهها، کلیساها، جوامع و ملتهای ما بیاورد.
این امیدی است که در قلب وقف جهانی قرار دارد.
ما معتقدیم که تنها کسی که میتواند واقعاً یک شخص، یک خانواده، یک کلیسا، یک شهر یا یک ملت را متحول کند - و آن را از نابودی حفظ کند - همان کسی است که احیای واقعی را شعلهور میسازد:
عیسی مسیح
بسیاری منتظرند تا خدا احیا و تغییر را به ارمغان بیاورد.
اما کتاب مقدس و تاریخ یک الگو را آشکار میکنند: خدا به دنبال قومی است که به کلام او پاسخ دهند. او به دنبال بازماندگانی است که:
خود را فروتن کنند؛
توبه کردن؛
دعا کنید؛
روی او را بجوی؛
با یکدیگر آشتی کنید؛
و از او اطاعت کنید.
سپس او واقعیت دگرگونکنندهی حضور خود را در میان آنها آزاد میکند.
آمادهای که به ندای خدا پاسخ بدهی؟
به مؤمنان در سراسر جهان برای ۲۱ روز توبه، دعا، وحدت و تقدیس بپیوندید. ثبت نام رایگان است و به شما امکان دسترسی به راهنمای کامل ۲۱ روزه و کتابخانه کامل کتابهای الکترونیکی ما را میدهد.
هدف از تقدیس چیست؟
هدف این است که به عشق اول خود برگردیم.
این است که از کلام خدا اطاعت کنیم، توبه کنیم، احیا شویم و کلیسا را آماده کنیم تا به مکانی برای حضور او تبدیل شود.
همچنان که عطش ما برای خدا دوباره احیا میشود و با فروتنی و پارسایی به سوی او بازمیگردیم، میتوانیم آگاهی عمیقتری از نزدیکی او تجربه کنیم.
حضور و واقعیت عیسی در میان ما، حیات میبخشد.
حضور او افراد را متحول میکند.
حضور او خانوادهها را احیا میکند.
حضور او روابط را التیام میبخشد.
حضور او کلیساها را تجدید میکند.
حضور او ما را در رسیدن به گمشدهها مؤثر میسازد.
حضور او کلیسا را قادر میسازد تا عشق، تقدس، قدرت و جلال او را به جهانیان منعکس کند.
وقتی ما پاسخ میدهیم چه اتفاقی ممکن است بیفتد؟
تقدیس یک فرمول نیست و ما هرگز نباید سعی کنیم خدا را دستکاری کنیم. اما وقتی صمیمانه به کلام او پاسخ میدهیم، میتوانیم انتظار داشته باشیم که او در درون ما کار کند.
همانطور که شروع به اعمال این اصول کتاب مقدس میکنید، ممکن است موارد زیر را تجربه کنید:
موانع معنوی آشکار و از میان برداشته میشوند؛
ارتباط عمیقتر با خدا؛
آگاهی تازه از عشق و حضور او؛
آزادی بیشتر در دعا؛
اجابت دعا؛
شفا و ترمیم در خانواده شما؛
آشتی در روابط آسیبدیده؛
عطش تازه برای کتاب مقدس؛
محکومیت به گناه؛
رهایی از تعلقات دنیوی؛
عشق به عیسی را احیا کرد؛
و میل فزایندهای برای زیستن برای اهداف او.
تقدیس جهانی شاهد دگرگونی مردم در طول ۲۱ روز تقدیس بوده و شاهد ورود کلیساها و جوامع به فصول مهمی از حضور خداوند بوده است، زمانی که آنها با هم او را جستجو میکردند.
چگونه میتوانم خودم را وقف خدا کنم؟
لازم نیست منتظر شروع یک رویداد سازماندهیشده باشید. میتوانید همین امروز شروع کنید .
۱. زمانی را با خداوند اختصاص دهید
مکانی آرام پیدا کنید که بتوانید در حضور خداوند صادق باشید.
حواسپرتیها را از بین ببرید. در صورت امکان تلفن خود را کنار بگذارید. کتاب مقدس را باز کنید. سرعت خود را کم کنید.
تقدیس به چیزی بیش از کلمات عجولانه نیاز دارد. به توجه نیاز دارد.
۲. از خدا بخواهید که قلب شما را تفتیش کند
با خلوص نیت مزمور ۱۳٩: ۲۳-۲۴ را بخوانید.
از روح القدس بخواهید که آشکار کند:
گناهانی را که بخشیدهای؛
افرادی که نبخشیدهاید؛
عادتهایی که شما را کنترل میکنند؛
دلبستگیهای دنیوی؛
انگیزههای نادرست؛
روابط آسیبدیده؛
مناطقی را که از خدا دریغ کردهاید؛
و هر چیزی که روح او را غمگین کند.
۳. فوراً توبه کنید
اطاعت را به تعویق نیندازید.
وقتی خداوند گناهی را آشکار میکند، صادقانه به آن اعتراف کنید. در مورد آن با خدا توافق کنید. از آن روی برگردانید. بخششی را که از طریق عیسی مسیح فراهم شده است، دریافت کنید.
توبه چیزی بیش از احساس غم و اندوه است. توبه شامل تغییر قلب، جهت و رفتار است.
۴. آنچه را که باید حذف شود، حذف کنید
برخی از انواع توبه نیاز به اقدام عملی دارند.
ممکن است لازم باشد:
به یک رابطه گناه آلود پایان دهید؛
مصرف محتوای مضر را متوقف کنید؛
چیزی را که به ناحق گرفته شده، پس دادن؛
از کسی طلب بخشش کردن؛
کسی را که به تو بدی کرده ببخش؛
با یک مؤمن دیگر آشتی کنید
اعتراف به فریب؛
نحوه استفاده از زمان یا پول خود را تغییر دهید؛
یا فعالیتی را که جای خدا را در قلبتان گرفته است، حذف کنید.
۵. هر زمینهای را به عیسی بسپارید
با او صادقانه صحبت کنید:
روابط شما؛
خانواده؛
کار؛
وزارت؛
امور مالی؛
داراییها؛
بدن؛
عادات؛
جاهطلبیها؛
طرحها؛
شهرت؛
آینده؛
و زندگی فکری خصوصی.
تقدیس میگوید:
«عیسی، هر آنچه هستم و هر آنچه دارم از آن توست.»
۶. یک ریتم روزانه برای جستجوی خدا ایجاد کنید
زمان ثابتی را برای موارد زیر کنار بگذارید:
کتاب مقدس؛
نماز؛
عبادت؛
سکوت در برابر خدا؛
توبه؛
شکرگزاری؛
و اطاعت.
هدف صرفاً تکمیل یک برنامهی روتین نیست، بلکه پرورش رفاقت با عیسی است.
۷. دیگران را دعوت کنید تا به شما بپیوندند
تقدیس زمانی تقویت میشود که خانوادهها و کلیساها با هم به دنبال خدا باشند.
دعوت کردن:
همسرتان؛
کودکان؛
خانواده؛
دوستان؛
گروه کوچک؛
گروه دعا؛
وزارت؛
یا جماعت.
بدون کنترل یا سرزنش یکدیگر، یکدیگر را تشویق کنید.
تقدیس تنها آغاز است
یک دوره متمرکز تقدیس میتواند به یک نقطه عطف تعیینکننده تبدیل شود، اما هدف این نیست که پس از پایان دوره به شرایط سابق خود بازگردیم.
۲۱ روز تقدیس برای کمک به ایجاد یک جهت جدید در نظر گرفته شده است:
توبه مداوم؛
ارتباط روزانه با عیسی؛
اطاعت از کتاب مقدس؛
روابط ترمیمشده؛
دعای مداوم؛
عشق به کلیسا؛
آزادی از دنیا؛
و زندگیای که کاملاً در اختیار خداست.
تقدیس حقیقی صرفاً بیست و یک روز پرشور نیست. این آغاز یک زندگی.
قدرت یک تقدیس جهانی
روزه گرفتن و طلبیدن خداوند در اجتماع، به ویژه هنگامی که هزاران نفر در سراسر جهان با هم در این مسیر گام برمیدارند، فیض عظیمتری دارد. ما یک بدن هستیم (اول قرنتیان ۱۲:۱۲).
به پیروان عیسی در سراسر جهان برای ۲۱ روز توبه، دعا، وحدت و تقدیس از ۱۱ سپتامبر تا ۱ اکتبر ۲۰۲۶ . این تاریخها را در تقویم خود یادداشت کنید.
در طول این بیست و یک روز، افراد، خانوادهها، کلیساها، وزارتخانهها و جوامع مسیحی با هم به دنبال خدا خواهند گشت و قلبهای خود را برای سکونت در حضور او.
شما مطالب کاربردی کتاب مقدس را برای کمک به خود دریافت خواهید کرد:
قلبت را بررسی کن؛
توبه کردن؛
دعا کنید؛
ببخش؛
آشتی دادن
عاقلانه روزه بگیرید؛
به عشق اولت برگرد؛
و همراه با دیگران خدا را بجویید.
ادامه سفر
دعا و روزه: راهنمای کتاب مقدس
بیاموزید که چگونه از طریق دعا و روزه، بدون تقلیل تقدیس به انجام اعمال مذهبی، خدا را بجویید.
