قبل از شروع ۲۱ روز
بهروزرسانیشده: ۱۸ آگوست
خوش آمدید!
اول از همه، تبریک میگویم. این واقعیت که شما این را میخوانید نشان میدهد که در درون شما نارضایتی مقدسی وجود دارد، فریادی برای تغییر، برای احیا، و قلبی که از عشق میسوزد - برای عیسی، برای کلیسای او، برای شهرتان، و برای ملتتان. همچنین چیزی نادر و قدرتمند را آشکار میکند: تمایل به اطاعت از کلام خدا و اقدام در زمانی بسیار ضروری. شما یکی از کسانی هستید که از ایستادن بیتفاوت در حالی که تاریکی پیش میرود، امتناع میورزید - شما تصمیم میگیرید که واکنش نشان دهید.
در صورت امکان، شما را تشویق میکنیم که این کار را به تنهایی انجام ندهید. این کار را با خانواده، دوستان، کلیسا و سایر کلیساهای شهر خود انجام دهید. لینک سایت را برای همه کسانی که میشناسید ارسال کنید و همچنین در رسانههای اجتماعی منتشر کنید.
یک الگو
کتاب مقدس و تاریخ یک چیز را روشن میکنند: تنها کسی که واقعاً میتواند یک شخص، یک خانواده، یک کلیسا، یک شهر یا یک ملت را متحول کند - و آن را از نابودی حفظ کند - همان کسی است که احیا را شعلهور میکند: عیسی مسیح. و در حالی که بسیاری منتظرند تا خدا احیا و تغییر را به ارمغان بیاورد، او منتظر ماست. او به دنبال بازماندگانی است که برخیزند، توبه کنند و پاسخ دهند - تا او بتواند تمام قدرت دگرگونکننده خود را آزاد کند.
بنیادها
قبل از اینکه به جنبههای عملی و لجستیکی این زمان تقدیس بپردازیم، باید درک کنیم که چرا اینقدر مهم است. ما به یک پایه محکم و مبتنی بر کتاب مقدس برای آنچه که قرار است انجام دهیم - و برای آنچه که معتقدیم خدا انجام خواهد داد - نیاز داریم.
چه انتظاری باید داشت
هدف از این مطالب، کمک به ما در اطاعت از کلام، توبه، احیا، بازگشت به عشق نخستین خود و آماده کردن کلیسا برای تبدیل شدن به مکانی برای حضور خدا (افسسیان ۲:۲۲) است، تا جلال و حیات او منعکس شود و در نتیجه نجات گمشدگان و دگرگونی جوامع ما را به همراه داشته باشد. این امر لزوماً مستلزم رعایت اصول معنوی مانند دعا، عبادت، روزه، وحدت، آشتی، توبه، بخشش، جستجوی تقدس، سلامتی و شفا (عاطفی، معنوی و جسمی) است.
این زمان، زمان تقدیس در برابر خداوند و در اتحاد با برادران و خواهرانمان است. این یک عمل شخصی و جمعی است. پس از گذراندن وقت در برابر خداوند، اشتیاق ما برای حضور او افزایش یافته است! اگر عطش خود را برای خدا بازیابیم و با فروتنی و پارسایی به سوی او بازگردیم، او به شکلی ملموس به ما نزدیک خواهد شد. آنگاه، حضور و واقعیت عیسی در میان ما خواهد بود، به ما زندگی میبخشد و ما را در رسیدن به گمشدگان و ایجاد تحول در جامعه، شهر و ملت مؤثر میسازد.
اگر در این مطالب چیزی وجود دارد که ممکن است کاملاً با آن موافق نباشید - از نظر اعتقادی یا غیره - از شما صمیمانه درخواست میکنیم که به دلیل این اختلافات، کل پیام را رد نکنید یا از مشارکت در آن خودداری نکنید. در این دوران حساس، اتحاد تحت رهبری مسیح بیش از هر زمان دیگری حیاتی است. ما پذیرای گفتگو هستیم و از شما دعوت میکنیم در صورت بروز هرگونه سوال یا نگرانی با ما تماس بگیرید. ما متعهد به فروتنی و آموزشپذیر ماندن هستیم و همیشه آرزو داریم قلبهایمان را با حقیقت کلام خدا همسو کنیم.
انتظارات
اگر شروع به تمرین آموختههایتان در اینجا کنید، موارد زیر را انجام خواهید داد:
شروع به از بین بردن موانع معنوی کنید که شما را از تجربه عشق و حضور پدر باز داشته است - و در مسیر خود با او به سطح عمیقتری وارد شوید.
ببینید که دعاهایتان چگونه از آسمانها عبور میکنند و مستجاب میشوند—بسیاری از آنها حتی فوراً.
خانواده و کلیسای خود را به سوی یک تجربه واقعی از احیا و بازسازی هدایت کنید.
این مطالب به گونهای تهیه شدهاند که واضح، جامع و کاربردی باشند. آیات ذکر شده فهرست کاملی نیستند، بلکه نمونهای قدرتمند از آیات هستند - هر یک به اصول کلیدی کتاب مقدس اشاره دارند که خداوند در این زمان بر آنها تأکید میکند. اکیداً توصیه میکنیم که هر متن را به طور کامل و در متن آن بخوانید و اجازه دهید روحالقدس شخصاً با شما صحبت کند.
بالاتر از همه، این مطالب باید مانند آینهای. هنگام خواندن، همه چیز را مخفیانه در حضور خداوند بیاورید. بگذارید او قلب شما را تفتیش کند. همانطور که داوود انجام داد، از او دعوت کنید تا هر چیزی را که در شما او را غمگین میکند، آشکار کند (مزمور ۱۳٩: ۲۳-۲۴).
و یک هشدار: اگر این فکر به ذهنتان خطور کرد که«فلانی واقعاً باید این را بخواند» -دست نگه دارید. بگذارید روحالقدس ابتدا با شما و با آن تختهای که در چشم خودتان است، برخورد کند. اگر هر یک از گناهان یا زمینههای سازش ذکر شده در اینجا را در زندگی خود تشخیص دادید، درنگ نکنید. اکنون زمان توبه شماست.
کتابهای الکترونیکی
برای دسترسی به تمام کتابهای الکترونیکی به اینجا مراجعه کنید: globalconsecration.org/consecration-library
کتابهای الکترونیکی بخش مهمی از فرآیند تقدیس شدن هستند. این کتابها باید قبل از شروع راهنمای تقدیس ۲۱ روزه، خوانده شوند و در زندگی، خانواده و کلیسای ما به کار گرفته شوند. اگر برای خواندن هر کتاب وقت بگذارید و واقعاً از کلام خدا اطاعت کنید، زندگی، خانواده و کلیسای شما حتی قبل از شروع ۲۱ روز تقدیس متحول خواهد شد. مهمترین کتاب از بین همه کتابها، « چگونه از نظر کتاب مقدس ببخشیم».
راهنمای تقدیس روزانه ۲۱ روزه
این راهنمایی نیست که باید یکجا خوانده شود. این یک فرآیند ۲۱ روزه است که پدر، توسط روح القدس، روز به روز در قلب شما کار خواهد کرد. به همین دلیل، ما شما را تشویق میکنیم که از قبل آن را نخوانید، زیرا انجام این کار تأثیر آن را کاهش میدهد.
روز مربوطه را به آرامی بخوانید. دعاها را با صدای بلند بخوانید و به توبه برای هر آنچه پدر آشکار میکند ادامه دهید. پس از توبه، کتاب مقدس را بر خود، خانواده و کلیسای شهرتان اعلام کنید. در طول روز، به تفکر در مورد موضوع ادامه دهید و در توبه و دعا عمیقتر شوید. این همچنین یک راهنمای عالی برای استفاده در گروههای کوچک، در طول چند هفته است.
پیامدهای گناه ما بر زندگی معنوی ما
این آموزه به منبع جداگانهای منتقل شده است تا بتوانید آن را با دقت بیشتری مطالعه کنید. ما اکیداً توصیه میکنیم قبل از ادامه این راهنما، آن را مطالعه کنید، زیرا پایه و اساس مهمی از کتاب مقدس را برای درک توبه، رفاقت با خدا و دلیل اهمیت سفر ۲۱ روزه بعدی ارائه میدهد.
تمرکز و هدف اصلی
هدف اصلی این ۲۱ روز تقدیس، چیزی فراتر از پیروی و بهکارگیری کلمات و حقایق این راهنما است. این سفر درباره گشودن قلبهایمان به روی روحالقدس است، و اینکه به او اجازه دهیم هر چیزی را که ما را از زندگی در مسیحیت حقیقی باز میدارد، آشکار کند - توبه از هر چیزی که مانع از تجربه کامل آنچه از طریق کار تکمیلشده صلیب به ما تعلق دارد، میشود.
پدر آرزو دارد که ما در کمال این نجات بزرگ گام برداریم. و بزرگترین بخش نجات ما این است: ما به پدر بازگردانده شدهایم. عیسی آمد تا پدر را آشکار کند و ما را به او بازگرداند. این هدف اصلی آمدن او و هدف نهایی صلیب بود.
«زیرا مسیح نیز یک بار برای گناهان رنج کشید، یعنی عادلی برای ظالمان، تا ما را نزد خدا بیاورد.» (اول پطرس ۳:۱۸)
دوم اینکه، ما فراخوانده شدهایم تا به تصویر عیسی مسیح تبدیل شویم - تا بیشتر شبیه او شویم. شبیه عیسی شدن، در درجه اول به معنای پذیرفتن هویت خود به عنوان پسران و دختران خدا است، که در همه حال به طور افراطی و بدون قید و شرط دوست داشته میشوند، با همان عشقی که او به عیسی دارد (یوحنا ۱۷:۲۳).
«ببینید پدر چه نوع محبتی به ما داده است تا فرزندان خدا خوانده شویم و چنین هستیم.» (اول یوحنا ۳:۱)
عیسی دعا کرد:
«جلالی را که به من دادهای، به ایشان دادهام تا یکی باشند، چنانکه ما یکی هستیم.» (یوحنا ۱۷:۲۲)
این بدان معناست که هر آنچه عیسی با پدر و به خاطر او دارد، از طریق صلیب به طور قانونی به ما داده شده است. همان رابطه و جایگاه با پدر اکنون به ما تعلق دارد. هر کاری که عیسی انجام داد، از هویت او به عنوان پسر و رابطه عاشقانه او با پدر سرچشمه میگرفت. این کلید تجربه کامل نجات است.
ما اغلب برای رسیدن به جنبههای خاصی از رستگاری - حضور، قدرت، عطایا و مسح او - تلاش میکنیم. با این حال، عیسی نه تنها راه رسیدن به این چیزها است، بلکه او در درجه اول راه رسیدن به پدر است:
«هیچکس جز به وسیلهی من نزد پدر نمیآید.» (یوحنا ۱۴:۶)
پدر همه چیز را به مسیح داد، و ما اکنون وارثان مشترک او هستیم. و اکنون ما، به عنوان وارثان مشترک با مسیح، به همان شیوه زندگی میکنیم.
«خودِ روح با روح ما شهادت میدهد که ما فرزندان خدا هستیم، و اگر فرزندانیم، پس وارثان نیز هستیم - وارثان خدا و هم ارث با مسیح.» (رومیان ۸:۱۶-۱۷)
همانطور که عیسی همه کارها را به عنوان یک پسر انجام داد و نمیتوانست هیچ کاری را جدا از پدر انجام دهد و مجبور بود دائماً در عشق پدر بماند (یوحنا ۱۵:۹-۱۰)، اکنون ما نمیتوانیم هیچ کاری را جدا از ماندن در مسیح انجام دهیم (یوحنا ۱۵:۵). اما ماندن در مسیح به معنای ماندن در پدر و همچنین (یوحنا ۱۷:۲۱-۲۲) ماندن در این عشقی است که پدر برای ما دارد.
ما فراخوانده شدهایم تا مسیح را بر روی زمین آشکار کنیم، زیرا:
«دیگر من نیستم که زندگی میکنم، بلکه مسیح است که در من زندگی میکند.» (غلاطیان ۲:۲۰)
بزرگترین کلید برای آشکار کردن این واقعیت، رابطه ما با پدر است. هرچه این رابطه عمیقتر شود، ثمره آن آشکارتر میشود - حضور او، عشق او، شادی او، آرامش او و قدرت او به طور کاملتری در زندگی ما آشکار میشود. پادشاهی او در ما و از طریق ما به میزان بیشتری آشکار میشود.
این باید هدف نهایی در طول این ۲۱ روز و در تمام طول زندگیمان باشد: اینکه رابطه ما با پدر به طرز چشمگیری افزایش یابد و ما روزانه در شادی و مزایای آن رابطه گام برداریم - به طوری که نه تنها همان رابطه را با پدر داشته باشیم، بلکه اعمال عیسی و حتی کارهای بزرگتری را انجام دهیم (یوحنا ۱۴:۱۲).
مسیح را ببین، نه طبیعت گناه آلود خود را
دگرگونی با تمرکز مداوم بر گناه ما حاصل نمیشود - بلکه با خیره شدن به عیسی حاصل میشود. همانطور که او را میبینیم، تغییر میکنیم. هر چه بیشتر در مورد زندگی، شخصیت، سخنان و رابطه او با پدر تأمل کنیم، روح القدس بیشتر ما را به تصویر خود تبدیل میکند.
این با گذراندن وقت در حضور او آغاز میشود - تأمل در مورد اینکه او کیست، در مورد سخنان او و در مورد زندگی او. اینگونه بود که خود شاگردان متحول شدند. آنها در حضور او زندگی میکردند، نحوه راه رفتن او را تماشا میکردند، به آموزههای او گوش میدادند و قلب او را شهادت میدادند. یکی از دلایل اصلی که ما انجیلها را داریم این است که ما نیز بتوانیم زندگی عیسی را ببینیم و با او مطابقت داشته باشیم.
در هر زمینهای که با مشکل مواجه هستیم، میتوانیم به نحوه زندگی عیسی مسیح نگاه کنیم. اگر مشتاق رشد در فروتنی هستیم، به داستانهایی روی میآوریم که در آنها او به پدر وابسته بود، پایینترین جایگاه را برگزید و به جای خودستایی، به دیگران خدمت کرد. اگر مایل به رشد در شفقت هستیم، در مورد رحمت او نسبت به شکستهشدگان و گناهکاران تأمل میکنیم. اگر به شجاعت نیاز داریم، به نمونههایی از جسارت او نگاه میکنیم. همانطور که او را از این طریق میبینیم، روح او ما را به شباهت او تبدیل میکند.
اما وقتی بر گناه متمرکز میمانیم - احساس محکومیت میکنیم، با قدرت خود تلاش میکنیم، همیشه علیه گناه دعا میکنیم، همیشه به آن خیره میشویم - در واقع میتوانیم آن را بزرگ کنیم. گناه وقتی بر توجه ما غلبه میکند، قویتر میشود. خداوند فیض خود را بر خودپرستی یا تلاشهای ما برای مقدس ساختن خود نمیریزد. در عوض، او به ما اجازه میدهد تا به پایان خود برسیم تا زمانی که حقیقت سخنان عیسی را تشخیص دهیم:
«جدا از من هیچ کاری نمیتوانید انجام دهید.» (یوحنا ۱۵:۵)
دگرگونی هرگز با تلاش و کوشش با قدرت خودمان حاصل نمیشود، بلکه با نگاه کردن به عیسی، دریافت فیض او و اجازه دادن به روح او برای تغییر ما از درون به بیرون حاصل میشود.
«زیرا خداست که در شما عمل میکند، هم اراده و هم عمل را برای خشنودی خود.» (فیلیپیان ۲:۱۳)
هر چه ببینیم، همان میشویم - و چون او را ببینیم، مانند او ساخته میشویم.
در طول این ۲۱ روز تقدیس، دوم تواریخ ۷:۱۴ آیهی اساسی کتاب مقدس است که ما در زندگی خود به کار خواهیم برد.
در طول هفت روز اول، ما بر «فروتنی خود» تمرکز خواهیم کرد.
در طول روزهای ۸ تا ۱۴ ، با «برگشتن از راههای شریرانهشان» عمیقتر به توبه فرو خواهیم رفت
در طول هفت روز آخر (۱۵ تا ۲۱)، تمرکز ما بر «جستجوی روی من» خواهد بود.
همانطور که برای فروتنی خود آماده میشویم، باید بدانیم که غرور صرفاً یک ضعف نیست - بلکه یکی از بزرگترین موانع برای صمیمیت با پدر و تجربه حضور و عشق اوست. غرور ما را از آغوش او دور میکند؛ فروتنی ما را به قلب او نزدیک میکند.
غرور میگوید: «من بهتر میدانم. خودم میتوانم این کار را انجام دهم.» فروتنی زمزمه میکند: «پدر، من به تو نیاز دارم. به تو اعتماد دارم.» پدر مشتاق است که فرزندانش با فروتنی گام بردارند، زیرا فروتنی در را برای حضور او و عشق او برای پر کردن هر جای خالی در قلبهای ما باز میکند.
کتاب مقدس هشدار میدهد:
«غرور، مقدم بر هلاکت است.» (امثال ۱۶:۱۸)
اما این به ما آرامش هم میدهد:
«خداوند به فروتنان فیض میبخشد.» (یعقوب ۴:۶)
فروتنی کلیدی است که قفل رفاقت عمیقتر با او را میگشاید.
طبیعت گناهآلود ما مانند نیروی جاذبه است - دائماً ما را به سمت خود و لذتهای نفسانی میکشد. آسایش و فراوانی میتواند این کشش را حتی قویتر کند و نیاز ما به پدر آسمانی را کاهش دهد.
غرور فریبنده است. وعده آزادی میدهد اما ما را برده خود میکند. غرور زمزمه میکند: «تو به او نیازی نداری»، اما روح او به آرامی به ما یادآوری میکند که هر نفس و هر نعمتی از دست اوست.
پدر با متکبران مخالفت میکند، اما وقتی ضعیف هستیم از ما کنارهگیری نمیکند - او به سمت ما متمایل است و منتظر بازگشت ماست.
آمادهسازی قلب
پدر چیزی فراتر از اطاعت ظاهری میخواهد - او قلبهای ما را میخواهد. قبل از شروع این سفر ۲۱ روزه، باید بدانیم که توبه واقعی صرفاً تغییر رفتار نیست؛ بلکه اجازه دادن به روحالقدس برای جستجو در هر بخش پنهان زندگی ماست. خداوند به لحظات احساسی گذرا یا اعمال مذهبی ظاهری علاقهای ندارد. او به دنبال قلبی است که کاملاً تسلیم او باشد.
کتاب مقدس بارها به ما یادآوری میکند که خدا فراتر از ظواهر بیرونی را میبیند.
«انسان به ظاهر مینگرد، اما خداوند به دل.» (اول سموئیل ۱۶:۷)
در این روزها، از پدر بخواهید هر چیزی را که مانع صمیمیت با او میشود، آشکار کند. از او دعوت کنید تا غرور پنهان، عدم بخشش، جاهطلبی خودخواهانه، ترس، بیایمانی، سازش، تفکر دنیوی و هر زمینهای را که جایگاه شایسته او را در قلب شما گرفته است، آشکار کند.
داوود دعا کرد:
«ای خدا، مرا تفتیش کن و دل مرا بشناس! مرا بیازما و افکار مرا بدان! و ببین که آیا در من راه بدی هست، و مرا به راه جاودانی هدایت فرما!» (مزمور ۱۳٩: ۲۳-۲۴)
این باید دعای ما هم بشود.
تمایل طبیعی ما این است که خودمان را توجیه کنیم، اعمالمان را توجیه کنیم، خودمان را با دیگران مقایسه کنیم یا گناهمان را کوچک جلوه دهیم. روح القدس برعکس عمل میکند. او با محبت حقیقت را آشکار میکند تا ما توبه کنیم، فیض الهی را دریافت کنیم و شفا یابیم.
بیایید سفر را با هم شروع کنیم!
