بالای صفحه

چرا باید برای کلام خدا دعا کرد؟ راهنمای کتاب مقدس برای دعا کردن - آیات کتاب مقدس

۴ آگوست
۷ دقیقه مطالعه

مقدمه


دعا یکی از بزرگترین امتیازاتی است که خداوند به فرزندانش داده است. از طریق دعا ما او را پرستش می‌کنیم، عشق خود را به او ابراز می‌کنیم، برای دیگران شفاعت می‌کنیم و در کار او بر روی زمین شرکت می‌کنیم. با این حال، بسیاری از مؤمنان صادق یک سؤال مهم می‌پرسند: "چرا باید با استفاده از کتاب مقدس دعا کنم؟ آیا صرفاً صحبت کردن از قلب من کافی نیست؟"


کتاب مقدس قطعاً ما را تشویق می‌کند که قلب‌هایمان را به حضور خدا بریزیم (مزمور ۶۲:۸). دعای واقعی هرگز به معنای تکرار مکانیکی آیات یا کلمات مذهبی توخالی نیست. در عین حال، کتاب مقدس الگوی خارق‌العاده‌ای را آشکار می‌کند که بسیاری از مسیحیان از آن غافل می‌شوند. در سراسر کتاب مقدس، قوم خدا بارها و بارها طبق کلام او دعا کردند. عیسی این کار را کرد. حواریون این کار را کردند. کلیسای اولیه این کار را کرد.


این نباید ما را متعجب کند. اگر کتاب مقدس شخصیت خدا، وعده‌های او و اراده او را آشکار می‌کند، پس هیچ پایه و اساس بهتری برای ساختن دعاهای ما وجود ندارد.


دعا بر اساس کلام خدا جایگزین گفتگوی شخصی با خدا نمی‌شود. بلکه دعاهای ما را با حقیقت او پر می‌کند، قلب‌های ما را با اهداف او همسو می‌کند، ایمان ما را تقویت می‌کند و به ما می‌آموزد که مطابق میل او دعا کنیم. این دعا را از بیان صرف افکارمان به موافقت با قلب و اراده خدا تبدیل می‌کند.


کلام خدا، اراده خدا را آشکار می‌کند


شخصی که روی فرش بژ نشسته و کتاب مقدسی باز با برگه‌های رنگارنگ می‌خواند؛ محیط آرام و ساکت خانه.

یکی از بزرگترین چالش‌هایی که مؤمنان در دعا با آن مواجه هستند، دانستن این است که آیا مطابق خواست خدا دعا می‌کنند یا خیر. ما اغلب از خود می‌پرسیم: «آیا این همان چیزی است که خدا می‌خواهد؟ آیا من چیزی را درخواست می‌کنم که او را جلال می‌دهد؟»


کتاب مقدس پاسخ را ارائه می‌دهد زیرا قلب خدا را آشکار می‌کند. آنها به ما نشان می‌دهند که چه چیزی او را خشنود می‌کند، چه وعده‌هایی می‌دهد، چه فرمان‌هایی می‌دهد و چه چیزی را می‌خواهد در میان قوم خود محقق کند. یوحنای رسول می‌نویسد:

اول یوحنا ۵:۱۴-۱۵ - «و این است اطمینانی که نزد او داریم که اگر چیزی بر طبق اراده او درخواست کنیم، ما را می‌شنود. و اگر می‌دانیم که در هر چه درخواست کنیم، ما را می‌شنود، می‌دانیم که آنچه از او خواسته‌ایم، دریافت کرده‌ایم.»

توجه داشته باشید که اعتماد ما ریشه در احساسات یا خواسته‌های شخصی ما ندارد، بلکه در اراده آشکار شده خداوند ریشه دارد. هر چه بیشتر کلام او را بشناسیم، اعتماد بیشتری داریم که آنچه را که او را خشنود می‌کند، درخواست می‌کنیم.


این یکی از دلایلی است که دعا کردن بر اساس کتاب مقدس بسیار قدرتمند است. به جای اینکه از خود بپرسیم که آیا درخواست‌های ما با قلب خدا موافق است یا خیر، با آنچه او قبلاً گفته است شروع می‌کنیم. کلام او ذهن ما را تازه می‌کند (رومیان ۱۲:۲)، خواسته‌های ما را شکل می‌دهد و به ما می‌آموزد که ابتدا پادشاهی او را به جای پادشاهی خودمان جستجو کنیم.


همانطور که دعاهایمان را با آیات کتاب مقدس پر می‌کنیم، به تدریج از درخواست برکت از خدا برای برنامه‌هایمان دست می‌کشیم و از او می‌خواهیم که برنامه‌هایش را از طریق ما به انجام برساند.


عیسی و کلیسای اولیه کلام را دعا کردند


شاید قوی‌ترین دلیل برای دعا کردن به کلام، صرفاً این باشد: خود عیسی این کار را کرد.

عیسی در طول دوران خدمت زمینی خود، کاملاً به پدرش وابسته بود و پیوسته جایگاه اصلی کتاب مقدس را نشان می‌داد.


وقتی شیطان او را در بیابان وسوسه کرد، عیسی به استدلال‌های انسانی یا استدلال‌های احساسی تکیه نکرد. او سه بار با همان کلمات پاسخ داد:

متی ۴:۴ - «مکتوب است...»

اقتدار در کلام خدا نهفته بود.


حتی در حالی که بر روی صلیب رنج می‌کشید، آخرین دعاهای ثبت شده عیسی، پژواکی از کتاب مقدس بود.

متی ۲۷:۴۶ - «خدای من، خدای من، چرا مرا ترک کردی؟» (مزمور ۲۲:۱)
لوقا ۲۳:۴۶ - «ای پدر، روح خود را به دستان تو می‌سپارم!» (مزمور ۳۱:۵)

در بزرگترین رنجش، قلب او سرشار از کلام خدا بود.

همین الگو در کلیسای اولیه ادامه یافت.


پس از اینکه پطرس و یوحنا توسط رهبران مذهبی تهدید شدند، مؤمنان برای دعا جمع شدند (اعمال رسولان ۴: ۲۳-۳۱). آنها به جای شروع با ترس یا توصیف هر کاری که دشمنانشان انجام می‌دادند، ابتدا خدا را به عنوان خالق پرستش کردند، سپس از مزمور ۲ نقل قول کردند و دریافتند که مخالفتی که با آن روبرو بودند، قبلاً در کتاب مقدس پیشگویی شده بود.


تنها در آن زمان بود که درخواست خود را مطرح کردند:

اعمال رسولان ۴:۲۹ - «و اکنون، ای خداوند، به تهدیدهای ایشان نظر کن و به بندگانت عطا فرما تا با شهامت تمام، کلام تو را بیان کنند.»

دعای آنها سرشار از آیات کتاب مقدس بود و به جای مخالفت انسان، بر اهداف خدا متمرکز بود.


در سراسر عهد جدید، همین الگو را مکرراً می‌بینیم. قوم خدا اجازه دادند کلام او نحوه دعا کردن آنها را شکل دهد، زیرا آنها می‌دانستند که وعده‌های او، حقیقت او و اراده او قوی‌ترین پایه و اساس را برای هر دعایی فراهم می‌کند.


برای رسیدن به جواب دعا کنید، نه برای حل مشکل


مسیحیان با چشمان بسته و دست‌های گره کرده در یک فضای بسته و تاریک دعا می‌کنند و حال و هوایی عمیق و تأمل‌برانگیز ایجاد می‌کنند.

یکی از برجسته‌ترین الگوها در خدمت عیسی و کلیسای اولیه، نه تنها دعاهای آنها، بلکه دعاهای غیرمذهبی آنها نیز.


وقتی انجیل‌ها و کتاب اعمال رسولان را می‌خوانیم، نمی‌بینیم که عیسی یا رسولان تاریکی را محور دعاهای خود قرار داده باشند. آنها مطمئناً واقعیت شیطان، دیوها، گناه، آزار و اذیت و شر را تشخیص می‌دادند، اما توجه آنها بر پدر، پادشاهی او و کلام او متمرکز بود.


وقتی شیطان عیسی را وسوسه کرد، او به سادگی پاسخ داد:

متی ۴:۴ - «مکتوب است...»

او با حقیقت الهی پاسخ داد.


وقتی کلیسای اولیه با آزار و اذیت روبرو شد، جلسات دعای خود را صرف توصیف هر کاری که دشمن انجام می‌داد، نکرد. آنها حاکمیت خدا را اعلام کردند، کلام او را دعا کردند و از او شجاعت خواستند تا به انجام مأموریت خود ادامه دهد (اعمال رسولان ۴: ۲۴-۳۰).

حتی وقتی عیسی با شیاطین روبرو می‌شد، دستورات او به طرز چشمگیری مستقیم بودند.

مرقس ۱:۲۵ - «اما عیسی او را سرزنش کرد و گفت: خاموش باش و از او بیرون بیا!»

تأکید هرگز بر ستایش تاریکی یا گفتگوهای طولانی با شر نبود. تأکید همچنان بر اقتدار مسیح بود.


این یک اصل مهم را به ما می‌آموزد. دعای کتاب مقدس در درجه اول برای بزرگ کردن مشکل نیست. بلکه برای موافقت با پاسخ خداست. پولس رسول می‌نویسد:

دوم قرنتیان ۳:۱۸ - «و همه ما، با چهره‌ای بی‌نقاب، چون جلال خداوند را می‌بینیم، به همان تصویر متبدل می‌شویم...»
آنچه که ما پیوسته می‌بینیم، شخصیت ما را شکل می‌دهد.

اگر توجه ما دائماً درگیر تاریکی، ترس و هر کاری که دشمن انجام می‌دهد باشد، ذهن ما به تدریج با آن چیزها مشغول می‌شود. اما وقتی توجه ما بر مسیح، وعده‌های او، پادشاهی او و کلام او متمرکز شود، روح القدس ما را به شباهت او تبدیل می‌کند.


این به آن معنا نیست که ما جنگ روحانی را نادیده بگیریم. بلکه به این معناست که ما به شیوه‌ی عیسی با آن مبارزه می‌کنیم - با ایستادگی بر حقیقت خدا و اعلام کلام او. اعتماد ما نه بر بزرگی مشکل، بلکه بر بزرگی نجات‌دهنده‌ی ماست.


چگونه کلام خدا را دعا کنیم


دست‌ها در یک دفترچه یادداشت باز روی لحاف سفید، کنار یک فنجان قهوه و کتاب مقدس باز، قرار دارند؛ حروف سیاه نوشته‌اند: «دعا کنید».

دعا کردن در کتاب مقدس به طرز شگفت انگیزی ساده است. با خواندن یک متن کوتاه به آرامی شروع کنید و از روح القدس بخواهید که به شما در درک آنچه که این متن در مورد شخصیت خدا یا اراده او آشکار می کند، کمک کند. سپس آن حقایق را به دعا یا اظهار شخصی تبدیل کنید.


فرض کنید می‌خواهید برای خانواده‌تان از افسسیان ۱:۱۷:

«... که خدای خداوند ما عیسی مسیح... روح حکمت و وحی را در شناخت خود به شما عطا فرماید.»

سپس، می‌توانید دعا کنید:

«پدر، از تو می‌خواهم که به اعضای خانواده‌ام روح حکمت و وحی عطا کنی تا تو را عمیق‌تر بشناسند. عیسی مسیح را به آنها آشکار کن. چشمانشان را به حقیقت خود باز کن و آنها را به رابطه‌ای نزدیک‌تر با خود بکش.»

یکی از کلیدهای دعا کردن بر اساس کلام خدا، خاص. به جای دعا کردن به صورت کلی، وعده‌های خدا را به شخص، خانواده، کلیسا، شهر یا ملتی که برای آنها شفاعت می‌کنید، اعمال کنید. قبل از بیان آیات کتاب مقدس، آنها را ذکر کنید. کلیسای اولیه به طور خاص دعا می‌کرد و در سراسر کتاب مقدس، مؤمنان را می‌بینیم که درخواست‌های مشخصی را به حضور خداوند می‌آورند.


مثال دیگری، با استفاده از همان آیه:

«پدر، از تو می‌خواهم که به کودکان این شهر __________ (نام شهر را ذکر کن) روح حکمت و وحی عطا کنی تا تو را عمیق‌تر بشناسند. عیسی مسیح را به آنها آشکار کن.»

کتاب مقدس همچنین به ما یادآوری می‌کند که کلام خدا اقتدار او را به همراه دارد. مزمورنویس در مورد فرشتگان می‌گوید:

مزمور ۱۰۳:۲۰ - «ای فرشتگان او، ای قدرتمندانی که کلام او را به جا می‌آورید و از صدای کلام او اطاعت می‌کنید، خداوند را ستایش کنید!»

به همین دلیل، ما فقط خواسته‌های خودمان را هنگام دعا بر اساس کتاب مقدس بیان نمی‌کنیم. ما اراده آشکار خدا را اعلام می‌کنیم و با آنچه او قبلاً گفته است موافقت می‌کنیم. همانطور که کلام او را با ایمان اعلام می‌کنیم، در آنچه او می‌خواهد بر روی زمین انجام دهد، مشارکت می‌کنیم.


شما می‌توانید همین متن را برای خانواده، کلیسای خود، شهر خود، ملت خود، مبلغان مذهبی، کشیشان، رهبران دولت یا هر کسی که خداوند در قلب شما قرار می‌دهد، دعا کنید.

توجه داشته باشید که شما صرفاً یک آیه را تکرار نمی‌کنید. شما با چیزی که خداوند از قبل به عنوان خواست خود اعلام کرده است، موافقت می‌کنید.


همچنان که این تمرین را ادامه می‌دهید، با کتاب مقدس بیشتر آشنا می‌شوید، ایمانتان قوی‌تر می‌شود و دعاهایتان به طور فزاینده‌ای با قلب خدا همسو می‌شود.


نتیجه‌گیری


خداوند در کلام خود موهبتی باورنکردنی به ما عطا کرده است. او از طریق آن، شخصیت، وعده‌ها، حکمت و اراده خود را آشکار می‌کند. وقتی بر اساس کتاب مقدس دعا می‌کنیم، سعی نمی‌کنیم خدا را به انجام کاری که هرگز نخواسته است، متقاعد کنیم. ما در آنچه که او از قبل آشکار کرده است، به او می‌پیوندیم.


باشد که دعاهای شما به طور فزاینده‌ای توسط کلام خدا، متمرکز بر عیسی مسیح و متمرکز بر پادشاهی او شکل گیرد. همانطور که قلب خود را با کتاب مقدس پر می‌کنید، نه تنها اعتماد به نفس بیشتری در دعا پیدا خواهید کرد، بلکه با کسی که الهام‌بخش هر صفحه از کلام اوست، ارتباط عمیق‌تری برقرار خواهید کرد.


به رشد خود در دعا ادامه دهید


یادگیری دعا کردن بر اساس کلام خدا به معنای حفظ کردن یک روش نیست - بلکه به معنای یادگیری دعا کردن به شیوه‌ای است که عیسی، رسولان و کلیسای اولیه دعا می‌کردند: با قلبی تسلیم شده به خدا و ذهنی سرشار از حقیقت او.


برای کمک به شما در شروع، مجموعه‌ای از دعاهای رسولی را که مستقیماً از کتاب مقدس گرفته شده‌اند، آماده کرده‌ایم. این دعاهای کتاب مقدس می‌توانند به شما کمک کنند تا با دعا کردن با اطمینان خاطر برای اراده آشکار شده خدا، برای خانواده، کلیسا، شهر، ملت و ملت‌های دیگر شفاعت کنید.



اگر مایلید عمیق‌تر به این موضوع بپردازید، از شما دعوت می‌کنیم تا در ۲۱ روز تقدیس جهانی. در طول این بیست و یک روز، صدها هزار مسیحی از کشورهای مختلف، زمانی را برای فروتنی در برابر خداوند از طریق دعا، توبه، روزه و جستجوی حضور او اختصاص می‌دهند.

با ثبت نام، به صورت رایگان به کتابخانه منابع کتاب مقدس، راهنماهای عملی و مطالبی که برای کمک به رشد شما در مسیر مسیح در طول ۲۱ روز طراحی شده‌اند، دسترسی خواهید داشت.


«اگر قوم من که به نام من خوانده می‌شوند، فروتن شوند و دعا کنند و روی مرا بجویند و از راه‌های بد خود بازگردند، آنگاه من از آسمان خواهم شنید و گناهانشان را خواهم بخشید و سرزمینشان را شفا خواهم داد.» — دوم تواریخ ۷:۱۴ (ESV)

🖨️ این مقاله را ذخیره یا چاپ کنید.
روی سه نقطه کلیک کنید و «چاپ پست» را انتخاب کنید.

پایین صفحه